رونق باغ می ‌رسد چشم و چراغ می‌ رسد غم به کناره می‌ رود مه به کنار می ‌رسد آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ...

آب زنید راه را هین که نگار می ‌رسد

آب زنید راه را هین که نگار می ‌رسد

رونق باغ می ‌رسد چشم و چراغ می‌ رسد غم به کناره می‌ رود مه به کنار می ‌رسد

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد
مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد
راه دهید یار را آن مه ده چهار را
کز رخ نوربخش او نور نثار می رسد
چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان
عنبر و مشک می‌ دمد سنجق یار می ‌رسد
رونق باغ می ‌رسد چشم و چراغ می‌ رسد
غم به کناره می‌ رود مه به کنار می ‌رسد
تیر روانه می ‌رود سوی نشانه می ‌رود
ما چه نشسته‌ایم پس شه ز شکار می ‌رسد
باغ سلام می‌ کند سرو قیام می ‌کند
سبزه پیاده می‌ رود غنچه سوار می ‌رسد
خلوتیان آسمان تا چه شراب می ‌خورند
روح خراب و مست شد عقل خمار می ‌رسد
چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما
زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می ‌رسد

مولوی – دیوان شمس


مطالب مرتبط