اباصلت هروی (ره) اهل هرات و از شيعيان و محبان با اخلاص اهل بيت (ع) به شمار مى‏آمد.

اباصلت هروى کیست؟
۱۶ تیر ۱۳۹۸ 66 77.3 KB 9 0

اباصلت هروى کیست؟

نامش ابا صلت هروی عبدالسلام بن صالح است. او اهل هرات بود و از شيعيان و محبان با اخلاص اهل بيت به شمار مى‏آمد.(1)به گزارش صدوق، در وقت حضور امام در نیشابور، او ازملازمان حضرت بود.

پس از این که امام حدیث سلسله الذهب را در جمع محدثان آن شهر بیان کردند، او حدیث را روایت کرد .(2) از افتخارات زندگى او، خادمى امام رضا(عليه‏السلام) در خراسان بود كه اين ارتباط، او رااز خواص امام ساخته بود. اباصلت هروى از امام رضا(عليه‏السلام) روايات مهمى دیگری نيز نقل كرده است. كتاب «وفاة الرضا(عليه‏السلام)» نیز از اوست.(3)

برخی اباصلت هروی را سنی می شمارند (4) و عده ای ضمن اذعان بر شیعه بودن او، مدعی اند که او به حسب باطن شيعه و به حسب ظاهر سنى بوده است؛(5) در حالی که اباصلت هروی علاوه بر شیعه بودن، بر آشکار کردن آن نیز اصرار داشت از این رو علمای سنی بر شیعه بودن توافق دارند(6) و ارادت و اعتقاد شدید او به اهل بیت (ع)، سبب دشمنى برخى از عالمان متعصب سنى شده است(7)و بسیاری از مورخان و محدثان سنی بی رحمانه بدو تاخته اند(8) و او را رافضی خبیث نامیده اند.(9) به گزارش ابن عساکر، مامون مدتی او را به زندان افکند؛(10) اباصلت در سال 236 ق. درگذشت.(11).

محل دفن اباصلت بنا بر نقل مشهور مورخین و شاهدان و قرائن متعدد، همین مکان فعلی دو فرسنگی مشهدالرضا علیه السلام می باشد. به نوشته بیشتر مورخین،حدود دوازده قرن است که در مسیر جاده مشهد فریمان، زیارتگاه خواجه اباصلتواقع شده که بنا به وصیت خود او در همین مکان به خاک سپرده شده ا و به عنوان دروازه مشهد الرضا علیه السلام شهرت داشته است. زیارتگاه خواجه اباصلت بارها تعمیر و تجدید بنا شده است. و از قدیم الایام مورد توجه زائرین و مجاورین ثامن الحجج علیه اسلام بوده بطوریکه از ایشان کرامات فراوانی نقل کرده اند. لذا بسیاری به ایشان متوسل شده و حاجت می طلبند.

علی کفشگر فرزقی

منبع:

1. پرسمان رضوی، حیات علمی:دانش و دانش گستری امام رضا(ع)، محمد باقر پور امینی، ص 94

2. برگرفته از کتاب اباصلت هروی، راوی آفتاب، سید حسن حسینی، اسماعیل رضایی، محمد حسن پاکدامن

---------------

پی نوشت:

1. ر.ك: لوامع صاحبقرانى، ج8، ص 562

2. التوحید، ص 24.

3. رجال النجاشى، ص 245؛ منتهى المقال، ج4، ص 123 - 129.

4. رجال الطوسی، ص 14 و 308.

5. لوامع صاحبقراني، ج‏8 ،ص562

6. خویی،معجم رجال الحديث، ج‏11، ص: 20

7. نک:ذهبی،میزان العتدال، ج2، ص 616.

8. جوزانی، أحوال الرجال، ص 205، 206؛ الكامل، ج 5، ص 1968؛ ابن حبان، المجروحون، 2ج، ص 151؛ ابن ابی حاتم رازی،الجرح و التعديل، ج 6، ص49 رقم 261؛ مزی، تهذيب الكمال، ج ، ص 832؛ ابن حجر، تهذيب التهذيب، ج6، ص 322

9. عقیلی، الضعفاء الكبير، ج ، ص 70 و 71؛ تاريخ بغداد، ج‏11، ص: 52؛

10. تاريخ مدينة دمشق، ج‏33، ص: 312

11. تاريخ بغداد، ج‏11، ص: 52


مطالب مرتبط