یکی از آثار محبت، آموزش دادن محبت به فرزند و فرهنگ سازی برای ابراز محبت به یکدیگر در محیط خانواده است. کم نیستند افرادی که وقتی از آنان می پرسید: «چرا به اعضای خانواده تان محبت نمی کنید؟» می گویند: «پدر و مادرم با من همین طور برخورد می کردند که من با فرزندانم برخورد می کنم. پدر و مادرم با هم، همین طور برخورد می کردند که من با همسرم برخورد می کنم. من چیزی جز این نیاموخته ام».
بنده نمی خواهم به این افراد حق بدهم که به این دلیلی که خودشان می گویند حق دارند به اعضای خانواده خود محبت نکنند؛ اما این واقعیت را نمی توان انکار کرد که ابراز محبت برای این افراد نسبت به کسانی که پدر و مادرشان اهل ابراز محبت بوده اند سخت تر است.
ابراز محبت ما به فرزندانمان تنها خدمت به آنان نیست، خدمت به فرزندان آنان و در اصل خدمت به یک نسل است. به فرزندانمان ابراز محبت کنیم تا آنان نیز محبت کردن به اعضای خانواده شان را بیاموزند.

یک شبهه اساسی
به نظر می رسد تغییراتی که از نظر اخلاقی یا اعتقادی در فرزندان ما ایجاد می شود، اگر ریشه در محبت ما به آن ها داشته باشد، چندان پایدار نخواهد بود؛ زیرا آن ها بدون دلیل و برهان و تنها به جهت تعلق عاطفی که به ما دارند، راه ما را انتخاب می کنند.
به همین دلیل هم اگر در فضایی قرار بگیرند که شبهاتی درباره دینشان مطرح شود، به راحتی عقاید و اخلاقشان رنگ می بازد. اگر پایدار هم باشد، ارزش چندانی ندارد؛ زیرا با تفکر و تأمل و اعتقاد درونی به دست نیامده است.
چند نکته اساسی در پاسخ به این شبهه وجود دارد:
اول: همان طور که گفته شد محبت یک نیاز است. پاسخ گویی به این نیاز یک وظیفه و سیر شدن از محبت هم یک حق برای فرزندان ما است. پس تردیدی در این نیست که بدون در نظر گرفتن نتیجه ای که محبت در تربیت دارد، باید به این نیاز پاسخ گفت.
دوم: بسیاری از این آثار، نتیجه طبیعی محبت است؛ یعنی این طور نیست که ما محبت کنیم و علاوه بر آن انتخاب کنیم که کدام یک از این نتایج برای فرزندمان به وجود بیاید. رابطه این آثار با محبت،‌ مثل غذا خوردن و سیر شدن است. شما می توانید غذا دادن به فرزند و ندادن آن را انتخاب کنید؛ اما اگر غذا دادن را انتخاب کردید و فرزند هم غذا خورد، دیگر نمی توانید سیر شدن یا سیر نشدن او را انتخاب کنید. سیر شدن نتیجه طبیعی غذا خوردن است.
سوم: میان آثاری که محبت در اخلاق و عقاید فرزندان ما تولید می کند، با آموزش منطقی و عقلانی آموزه های دینی هیچ منافاتی نیست. بسیاری از مسلمانان ابتدا تحت تأثیر رفتار مهربانانه پیامبر عزیز ما(ص) و امامان مهربانمان (ع) مسلمان می شدند و پس از آن آرام آرام معارف دین را به صورت منطقی فرا می گرفتند.
اگر محبت ورزی برای والدین یک وظیفه است، آموزش معارف دینی هم یک وظیفه اساسی است.

محبت یک نیاز است. پاسخ گویی به این نیاز یک وظیفه و سیر شدن از محبت هم یک حق برای فرزندان ما است


امیر نیکان عالم علی(ع) فرمود:
حق فرزند بر پدر آن است که نام نیکو بر آن بگذارد و او را نیکو تربیت کند و به او قرآن بیاموزد.1
ایشان در روایت دیگری فرمودند:
از دانش ما به کودکان خود چیزی بیاموزید که خداوند به واسطه آن سودشان بخشد که در این صورت فرقه مرجئه 2 هم با عقاید خویش بر فرزندانتان غلبه نخواهد کرد.3
پدر و مادری که این وظیفه را انجام می دهند به پاداش های بزرگی می رسند. پیامبر مهربانی(ص) فرمود:
هر کس به فرزندش قرآن بیاموزد، روز قیامت پدر و مادر آن فرزند را فرا می خوانند و دو جامه بر آن دو می پوشانند که از نور آن، چهره های بهشتیان روشن می شود.4
کسانی هم که از این وظیفه شانه خالی می کنند به شدت مورد مذمت قرار گرفته اند.
روزی پیامبر عزیزمان(ص) به برخی از کودکان چشم دوخت و فرمود:
وای بر فرزندان آخرالزمان به خاطر پدرانشان!
کسی از حضرت پرسید: پدران مشرک‌شان؟
حضرت فرمود: نه به خاطر پدران مؤمن‌شان که چیزی از واجبات دینی را به فرزندان‌شان نمی آموزند و وقتی که فرزندان به سراغ آموختن دین می روند، آن ها را منع می کنند و به بهره اندکی از دنیا که از فرزندان‌شان به آنان می رسد رضایت می دهند. من از آنان بیزارم و آنان نیز از من جدایند.5
چهارم: در مسیر یادگیری آموزه های دینی هر اندازه فرزندان ما آرامش داشته باشند، کار ما راحت تر و آموزش معارف دینی اثربخش تر خواهد بود.

منبع: من دیگر ما، محسن عباسی ولدی


----------------------------------------
پی نوشت
[1] . نهج البلاغه، قصار399.
[2] . مرجئه گروهی از مسلمانان بودند که عقایدی انحرافی داشتند. معروف ترین عقیده مرجئه این بود که: «هیچ گناهی به ایمان انسان ضرر نمی رساند، همان طور که با کفر هیچ طاعتی سود نمی دهد». ر.ک: من لا یحضره الفقیه، ج4، ص546.
[3] . وسائل الشیعه، ج21، ص478.
[4] . الکافی، ج6، ص49.
[5] . جامع الاخبار، ص106.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر