اثر ناسپاسی

خدا توفیق شکر به کسی نمی دهد، جز این که زیاد شدن نعمت پشت سر آن است.

اثر ناسپاسی

در ایام حج، در منا و عرفات همه به در خانه خدا می روند، اگر کسی در آن سرزمین و در چنین روزهایی به در خانه خلق برود، بسیار بی معرفت است. امام سجاد می فرمایند:

طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إلَی الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ؛(1)

اگر آدم محتاج در خانه آدم محتاج دیگری برود سفیه و نادان است.

کسی که کشکول گدایی خود را به دست بگیرد و به در خانه این و آن برود که خود آنها نیز محتاج هستند، سفیه است. نادانی ازاین بدتر نمی شود. آدم گدا به در خانه یک گدای دیگر نمی رود التماس کند. درخانه غنی مطلق برو.

امام صادق (علیه السلام) در منا بودند. سائلی خدمت آن حضرت آمد. حضرت داشتند انگور می خورند. گفت: به من کمک کن. حضرت خوشه انگوری راگرفتند و به او دادند. او خوشه انگور را نگرفت. گفت: من پول می خواهم.

نمی دانم این پول چیست که روی مرده اهل دنیا بگذاری زنده می شود. البته اگر روی شما بگذارند می میرید. صلاح نیست به شما بدهند. حال شما بد می شود.

یک آقایی می گفت: راه رفتن آدم هایی که پول در جیب آنهاست، با کسانی که پول ندارند متفاوت است و این را متوجه می شوم. می فهمم این که خیلی قرص و محکم راه می رود، پول در جیب دارد. و این که شل راه می رود، پول در جیب او نیست. حال اهل دنیا را شرح می داد.

اما حال مؤمن در هر دو صورت باید یکسان باشد؛ چون به خدا اطمینان دارد، نه به پول می فرماید: مؤمن واقعی کسی است که به خزانه خدا بیشتر مطمئن باشد تا به جیب خود و پول خود و به پول دیگران.

امام صادق(علیه السلام) خوشه انگوری به او مرحمت کردند، اما او نگرفت. گفت: من انگور نمی خواهم. انگور مشکل مرا حل نمی کند. پول می خواهم. چون ناشکری کرد، حضرت به او چیزی ندادند. آن سائل بعد از مدتی برگشت و به حضرت گفت: همان انگور را بده، حضرت همان انگور را هم به او ندادند.

وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ(2)

و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است!

فقیر و سائل بعدی آمد. به حضرت گفت: آقا، به من کمک کن. حضرت مقداری انگور به او دادند. انگورها را گرفت و گفت: «الْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ الَّذی رَزَقَنی؛ سپاس خداوند عالمیان را که به من رزق داد!» بهتر از هیچ چیز است. یعنی این انگور نعمت بزرگی است، آن هم از دست چنین آقایی

وقتی الحمدلله گفت، حضرت فرمودند: بایست و پولی که همراه داشتند، در آوردند و به او دادند. گفت: «اَلْحَمْدُللّه هَذَا مِنْکَ وَحْدَکَ لاَ شَرِیکَ لَکَ ، سپاس برای خداست. خدایا، این نعمت از توست. یگانه ای و شریکی برای تو نیست!»

حضرت پیراهن خود را در آوردند و به او دادند و فرمودند بپوش. خیلی عجیب است، پیراهن و لباس تن خود را در آوردند و به او دادند. آن سائل هم پیراهن را پوشید و گفت: «اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذی کَسانی وسَتَرَنی؛ سپاس خداوندی را که لباسم داد و مرا پوشاند!» و گویا گفت: ای اباعبدالله، خداوند به تو جزای نیک دهد. و غیر از این دعایی نکرد و رفت.

راوی می گوید: فکر کردیم که اگر برای امام صادق(عَلَیْهِ السَّلامُ)دعا نمی کرد. حضرت به خاطر سپاس خداوند، همواره بر عطای خود می افزودند.(3)

تا وقتی که متوجه خدا بود و الحمدالله می گفت، حضرت همین طور به او می دادند. اما وقتی متوجه شخص شد، حضرت قطع کردند و دیگر به او ندادند. خدا توفیق شکر به کسی نمی دهد، جز این که زیاد شدن نعمت پشت سر آن است. یعنی این سنت خداست که اگر تشکر کنی، خدا مدام زیاد می کند.

منبع: کتاب برکت زندگی: شکرگزاری در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم، حبیب الله فرحزاد، ص 57-60.

----

پی نوشت ها:

1. الصحیفه السجادیه، ص 134؛بحارالانوار، ج 70، ص 20.

2. سوره ابراهیم، آیه 7.

3. الکافی، ج 4، ص 49، بحار الانوار، ج 47، ص 42.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر