امانت دار خوبی باش

در گذشته ‌ای نزدیک، وقتی می­ خواستیم به مسافرت برویم، پدرم کلید خانه مان را به دست یکی از همسایه ‌ها می داد‌ و خانه مان را به امانت به...

امانت دار خوبی باش

در گذشته ‌ای نزدیک، وقتی می­ خواستیم به مسافرت برویم، پدرم کلید خانه مان را به دست یکی از همسایه ‌ها می داد‌ و خانه مان را به امانت به او می سپرد.
نکته‌ ای که همیشه ذهنم را در اینگونه موارد برای لحظاتی اسیر خودش می کند اینکه وقتی کسی این قدر به انسانی اعتماد دارد که خانه‌ اش را به او می سپارد‌، آدم احساس می کند بار سنگینی بر دوشش گذاشته اند و شاید به همین دلیل باشد که معمولاً در چنین مواردی انسان چیزی را که پیشش به امانت سپرده‌ اند، از مال و اموال خودش بیشتر اهمیت می دهد و مراقبتش از امانت، بیش از اموال خودش است.
مسئله وقتی جالب تر می شود که شخصیت فرد امانت ‌دهنده، متفاوت از دیگران باشد؛ مثلاً وقتی یکی از اهالی سرشناس و مهم محله چیزی را به امانت پیش انسان می گذارد، شخصیت او و اینکه چنین فرد مهمی به انسان اعتماد کرده است، بار مسئولیت را برای انسان سنگین تر می کند‌؛ یعنی حتی اگر آن شی ء در حالت عادی، چیز زیاد مهمی هم نباشد، همین که یک فرد سرشناس آن را به امانت گذاشته است، انسان حس مسئولیتش چند برابر می شود و آن شی ء خود به خود به شی ء مهمی تبدیل می شود.
واقعاً خیلی بی انصافی است که انسان به اعتماد دیگران پاسخ درستی ندهد و در نگهداری از امانت، دقت به خرج ندهد و باعث شود به امانت آسیب برسد.
حالا می خواهم پرده از امانتی مهم بردارم که یک فرد بسیار بزرگ و با عظمت، آن را پیش مان گذاشته است؛ معروف ترین و مهم ترین شخصی که می شناسیم‌. انسان وقتی به آن فرد و به اینکه پیش ما چیزی امانت گذاشته است، فکر می کند، حس مهم ‌بودن به او دست می دهد! که واقعاً هم انسان مهم است که چنین فردی به او صلاحیت داده است تا چیزی را به امانت پیشش نگه‌ دارد، وگرنه چرا باید انسان را برای امانت داری انتخاب می کرد؟!
می خواهم پرده از یک فرمولی‌ بردارم که زیاد به آن توجه نمی کنیم و در زندگی هامان این امانت داری بسیار کمرنگ است؛ فرمول حفظ جان و بدن:
«خدا = امانت گذار»
«اعضای بدن = امانت»
«ما = امانتدار»
یکی از چیزهایی که به ‌داشتن آرامش و بندگی خدا کمک می ‌کند، همین سلامتی است؛ برای همین هم حفظ سلامتی از نظر عقل و شرع واجب است و ضرر زدن به جان و بدن، حرام.

یکی از چیزهایی که به ‌داشتن آرامش و بندگی خدا کمک می ‌کند، سلامتی است.


امام رضا (ع) می‌فرمایند: «کلُّ مُضِرٍّ یذهَبُ بِالقُوّةِ أو قاتِلٌ فَحَرامٌ». هر چیز زیان آوری که نیروى آدمى را مى‌ گیرد یا کشنده است یا حرام است.[1]
شب ها تا دیر وقت به این بدن بیچاره بی‌ خوابی می دهیم و پای تلویزیون و رایانه و دیگر وسیله های الکترونیکی از آن بیگاری می کشیم، به اندازه کافی به این بدن بیچاره استراحت نمی دهیم، یا اینکه آنقدر به این بدن استراحت می دهیم و می خوابیم که زخم بستر می گیریم!! به درستی ورزش نمی کنیم، به تغذیه مان اهمیت نمی دهیم، هنگام بیماری درست از بدن مراقبت نمی کنیم و... : «آفتِ اول ما این است که به نعمت توجه نمی کنیم؛ نعمت سلامت را جز بعد از مریض‌ شدن و ناقص‌ العضو شدن نمی فهمیم».[2]



59f1926d7e0cb.jpg


این بدن و این اعضای بدن، امانت خداوندند. خدا به ما اعتماد کرده است و این بدن را به امانت نزد ما گذاشته است؛ همان طور که ضرر‌ زدن به امانتی که همسایه پیشمان گذاشته است، شرعاً حرام است و گناه، ضرر ‌زدن به بدن هم که امانت خداست، شرعاً اشکال دارد و در قیامت نیز خداوند از نعمت سلامتی از ما خواهد پرسید:[3] «وَ لاتُلْقُوا بِأَیدیکمْ إِلَى التَّهْلُکة». خویشتن را به دست خود به هلاکت نیفکنید.[4]
فکر کنید اگر این فرمول را در زندگی اجرا کنیم، چه تغییراتی در زندگی‌ کردنمان رخ می‌ دهد؟ وضعیت خواب و خوراکمان چگونه می شود؟ توجه مان به ورزش و مراقبت از بدن چگونه خواهد شد؟! و... .
تا شما به تغییر زندگی‌ تان با استفاده از این فرمول فکر می کنید، یک مطلب درگوشی بگویم؛ راستش می دانید بدن امانت است و این امانت را باید به درستی نگه داشت؛ ولی یک‌ جا باید این امانت را یعنی بدنمان را از بین ببریم! یک‌ جا هست که دیگر بدن را باید خرجش کنیم؛ یعنی خود خدا اجازه داده است این امانت را در آنجا از بین ببریم. آرزوی خیلی هاست که بدن را سالم نگه دارند تا روز جهاد، تا اینکه در راه خدا بدنشان را بدهند.
این دست، این پا، این قلب، این سر و صورت برای همین روزها هستند. بهترین امانت داری هم همین است که بدنت در راه خدا در خون غوطه ور شود؛ این انتهای امانت داری است. مثل این می ماند که فردی پولش را پیش شما به امانت سپرده است و بعد خودش اجازه داده است که اگر خواستیم پول را برایش خرج کنیم. اینجا هم همین است؛ بدن پیش ما امانت است؛ ولی خدا اجازه داده است این بدن را برای خدا و در راه خدا خرج کنیم.
واقعاً خجالت دارد روز قیامت همه انبیاء و اولیای الهی و در رأس آنها امام حسین (ع) تمام وجود و اعضا و جوارح‌ شان را برای خدا داده باشند؛ ولی ما با بدنی سالم و در زَرورق پیچیده‌ شده روبه‌ روی خدا بایستیم!


منبع: کتاب از جنس خاک، رهنمای 114؛ اداره تولیدات آستان قدس رضوی


----------------------------------------------------
پی نوشت ها:
[1]. مستدرک ‏الوسائل، ج16، ص16.
[2]. بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مسئولان و کارگزاران نظام جمهورى اسلامى، 29/3/۱۳۸۵.
[3]. امام صادق [باتوجه به آیه 8 تکاثر] می‌فرمایند: یکی از نعمت‌ هایی که در روز قیامت از آنها سؤال می‌ شود، سلامتی است (بحارالأنوار، ج24، ص5).
[4]. بقره: 195.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر