اهمیت دادن امام خمینی (ره) به نماز فرزندان

امام خمینی (ره) به نماز خواندن فرزندان و اینکه نماز در اول وقت خوانده شود بسیار اهمیت می دادند.

اهمیت دادن امام خمینی (ره) به نماز فرزندان

در سیره امام خمینی (ره) مسئله نماز خواندن فرزندان و تشویق به ادای آن در اول وقت جلوه خاصی دارد و از اهمیت فراوانی برخوردار بوده است. در اینجا نمونه هایی از این سیره و روش تربیتی ایشان درباره نماز خواندن فرزندان اشاره می شود.

* نماز خوانده ای؟‏

‏‏تازه مکلّف شده و شب خوابیده بودم که آقا با اخوی وارد شدند. خیلی سرحال و‏‎ ‎‏خوشحال بودند. پرسیدند: «نماز خوانده ای؟» من فکر کردم چون الآن آقا سرحال‏‎ ‎‏هستند، دیگر نماز خواندن من هم برایشان مسأله ای نیست. گفتم: «نه». ایشان به قدری‏‎ ‎‏تغییر حالت دادند و عصبانی شدند که ناراحتی سراسر وجودشان را‏‎ ‎‏فراگرفت و من خیلی ناراحت شدم که چرا با حرف و عملم مجلس به آن شادی را تلخ‏‎ ‎‏کردم.‏‎[1]

‎‏* تشویق به نماز می کردند

‏‏من هر موقع پیش امام می رفتم، مرا تشویق به خواندن نماز می کردند.‏‎[2]

* چند کتاب جایزه دادند‏

‏‏من هر موقع پیش امام می رفتم مرا تشویق به نماز می کردند. یادم می آید که وقتی 5 ساله‏‎ ‎‏بودم وارد اتاق آقا شدم، دیدم دارند نماز می خوانند، من هم پشت سر ایشان نماز‏‎ ‎‎‏خواندم. پس از نماز امام چند کتاب به من جایزه دادند.‏‎[3]

‏‏* زود برو نمازت را بخوان‏

‏‏یک روز امام داشتند توی حیاط قدم می زدند که من آمدم از کنارشان رد شدم. به من‏‎ ‎‏گفتند: «بیا اینجا» من رفتم پیش ایشان. گفتند: «نمازت را خوانده ای؟» گفتم: «نه» گفتند:‏‎ ‎‏«زود برو نمازت را بخوان که از ارزشش کم نشود» و من رفتم نماز را خواندم و گفته امام‏‎ ‎‏را عمل کردم. امام در مورد درس به من می گفتند: «هر وقت بیکاری پیدا کردید یا وقت‏‎ ‎‏اضافه ای پیدا کردید بروید درستان را بخوانید، یاد بگیرید، تا وقتی بزرگ شدید برای‏‎ ‎‏جامعه تان بتوانید خدمت کنید».‏‎[4]

‏‏* نمازت را خوب بخوان‏

‏‏امام به من می فرمودند: «نمازت را خوب بخوان، چون پیامبران همیشه نماز می خواندند‏‎ ‎‏و نماز راه عبادت و حرف زدن با خداست و نمی شود فقط به طور ظاهری با خدا حرف‏‎ ‎‏زد بلکه باید با گوش دل هم سخنان خدا را شنید».[5]

* حساس نسبت به جا آوردن نماز در اول وقت

‏‏امام راجع به بچه ها بسیار سفارش می کردند. نسبت به اینکه فرزندانشان نمازهای خود‏‎ ‎‏را در اول وقت به جا بیاورند، بسیار حساس بودند.‏‎[6]

* کنجکاوی نمی کردند‏

‏‏امام کم نصیحت می کردند. از هفت سالگی در تربیت دینی دقت داشتند؛ یعنی می گفتند:‏‎ ‎‏«از هفت سالگی نماز بخوان». می گفتند: «اینها (بچه ها) را وادار به نماز کن تا وقتی 9‏‎ ‎‏ساله شدند عادت کرده باشند». من به ایشان می گفتم، تربیت های دیگرشان با من،‏‎ ‎‏نمازشان با شما. شما بگو، من که می گویم گوش نمی کنند. خودشان مقید بودند و‏‎ ‎‏می پرسیدند، اما همین که بچه ها می گفتند نماز خوانده ام، قبول می کردند و کنجکاوی‏‎ ‎‏نمی کردند.‏‎[7]

‏‏‎* خواب را بر بچه تلخ نکن‏

‏‏امام اصلاً برنامه شان بر بیدار کردن ‏‏[‏‏نماز‏‏]‏‏ صبح نبود؛ یعنی ما اگر خدمت ایشان بخوابیم‏‎ ‎‏چه نماز شب و چه نماز صبح را چنان آرام می خوانند که ما اصلاً بیدار نشویم. هیچ وقت‏‎ ‎‏امام برای نماز کسی را بیدار نمی کنند، مگر کسی بسپارد. ما مکرر می سپردیم به ایشان‏‎ ‎‏که ما را بیدار کنید و ما را بیدار می کردند. اما چون خانوادۀ شوهر من برنامه شان این بود‏‎ ‎‏که صبح بچه را بیدار کنند به همین جهت همسرم صبح ها که دختر من مکلّف شد‏‎ ‎‏بیدارش می کرد. من عادت نداشتم به این کار و معتقد بودم که این کار درست نیست. اما‏‎ ‎‎‏ایشان معتقد بود: «بچه باید عادت کند به بیدار شدن برای نماز صبح». تا زمانی که‏‎ ‎‏برنامه بر این شد که برویم نجف ـ آن موقع ایشان در نجف بودند ـ ما وقتی رفتیم‏‎ ‎‏نجف، به ایشان گفتم: بروجردی، لیلی را بیدار می کند. ایشان فرمودند: «از قول من به‏‎ ‎‏ایشان بگو خواب را بر بچه تلخ نکن». این کلام تأثیر عمیقی بر روح من و دخترم به‏‎ ‎‏جای گذاشت به حدی که بعد از آن دخترم سفارش می کرد که برای انجام نماز صبح به‏‎ ‎‏موقع بیدارش کنم.[8]

‏‏* اگر بیدار نشدید‏

‏‏امام صبح ها کسی را برای نماز از خواب بیدار نمی کردند و می گفتند:‏ «خودتان اگر بیدار می شوید، بلند شوید نماز بخوانید. اگر بیدار نشدید مقید باشید که‏‎ ‎‏ظهر قبل از نماز ظهر و عصر، نماز صبحتان را قضا کنید».‏ زمستان هم که بلند می شدیم می رفتیم سر حوض وضو بگیریم، اگر مثلاً کمی آب‏‎ ‎‏گرم داشتند می گفتند بیایید با این آب گرم وضو بگیرید. و اگر نبود که هیچ. در مورد نماز‏‎ ‎‏با ما هیچ سختگیری نکردند.[9]

منبع: کتاب «برداشتهایی از سیره امام خمینی (س) (ج 1)» رجایی، غلامعلی، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)، تهران، 1392ش.

پی نوشت ها:

[1] ص، 20. به نقل از زهرا مصطفوی، پابه پای آفتاب (چاپ جدید)؛ ج 1، ص 139.

[2] ص، 21. به نقل از رضا مصطفوی، (نوه امام)؛ همان؛ ص 228.

[3] ص، 52. به نقل از حسین نوری، حوزه؛ ش 167.

[4] ص، 53. به نقل از محمدعلی انصاری کرمانی، سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی(س)؛ ج 2، ص 74.

[5] ص، 53. به نقل از زهرا مصطفوی، مصاحبه مؤلف.

[6] ص، 21. به نقل از زهرا اشراقی، آرشیو مؤسسه.

[7] ص، 34. به نقل از خدیجه ثقفی، (همسر امام)؛ ندا؛ ش 12، ص 18.

[8] ص، 19. به نقل از زهرا مصطفوی، پابه پای آفتاب (چاپ جدید)؛ ج 1، ص 179.

[9] ص، 20. به نقل از فریده مصطفوی، همان؛ ص 139.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر