زیارت امام حسین علیه السلام در روز عرفه اهمیت ویژه ای دارد.

اهمیت ویژه ی زیارت امام حسین علیه السلام در روز عرفه
۲۰ مرداد ۱۳۹۸ 72 52.1 KB 2 0

اهمیت ویژه ی زیارت امام حسین علیه السلام در روز عرفه

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ بَشِيرٍ الدَّهَّانِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع رُبَّمَا فَاتَنِي الْحَجُّ فَأُعَرِّفُ‏عِنْدَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع فَقَالَ أَحْسَنْتَ يَا بَشِيرُ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ فِي غَيْرِ يَوْمِ عِيدٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عِشْرِينَ حَجَّةً وَ عِشْرِينَ عُمْرَةً مَبْرُورَاتٍ مَقْبُولَاتٍ وَ عِشْرِينَ حَجَّةً وَ عُمْرَةً مَعَ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ أَوْ إِمَامٍ عَدْلٍ وَ مَنْ أَتَاهُ فِي يَوْمِ عِيدٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَجَّةٍ وَ مِائَةَ عُمْرَةٍ وَ مِائَةَ غَزْوَةٍ مَعَ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ أَوْ إِمَامٍ عَدْلٍ قَالَ قُلْتُ لَهُ كَيْفَ‏ لِي‏ بِمِثْلِ‏ الْمَوْقِفِ‏ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيَّ شِبْهَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ لِي يَا بَشِيرُ إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا أَتَى قَبْرَ الْحُسَيْنِ ع- يَوْمَ عَرَفَةَ وَ اغْتَسَلَ مِنَ الْفُرَاتِ ثُمَّ تَوَجَّهَ إِلَيْهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَجَّةً بِمَنَاسِكِهَا وَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ وَ غَزْوَةً.

بشیر دَهّان می گوید: به امام صادق علیه السلام گفتم: گاه، حج از من فوت مى شود، امّا عرفه را نزد قبر حسین علیه السلام به سر مى برم. فرمود: «کار خوبى مى‌کنى، اى بشیر! هر مؤمنى که در روزى که عید نیست، به نزد قبر حسین علیه السلام بیاید و به حقّ او آگاه باشد، خداوند، بیست حج و بیست عمره نیکو و پذیرفته، و بیست حج و عمره همراه پیامبرِ مُرسَل یا پیشواى عادل، برایش مى نویسد، و هر کس در روز عید به زیارتش بیاید، خداوند، یکصد حج و یکصد عمره و یکصد جهاد همراه پیامبرِ مُرسَل یا پیشواى عادل، برایش مى نویسد».

گفتم: چگونه جاى موقف (عرفات) را براى من مى‌گیرد؟ امام علیه السلام با نگاهى خشم آلود، به من نگریست و سپس به من فرمود: «اى بشیر! هنگامى که مؤمن، روز عرفه به سوى قبر حسین علیه السلام مى ‌آید و با آب فرات، غسل مى‌کند و سپس به او رو مى‌کند، خداوند، براى هر گامش یک حج با اعمالش را مى‌نویسد» و جز این نمى‌دانم که فرمود: «و یک جهاد [برایش مى‌نویسد]». (1)

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ مَتٍّ الْجَوْهَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى بْنِ عِمْرَانَ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ عُمَرَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع‏ إِنَ‏ اللَّهَ‏ تَبَارَكَ‏ وَ تَعَالَى‏ يَتَجَلَّى‏ لِزُوَّارِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ‏ ع قَبْلَ أَهْلِ عَرَفَاتٍ وَ يَقْضِي حَوَائِجَهُمْ وَ يَغْفِرُ ذُنُوبَهُمْ وَ يُشَفِّعُهُمْ فِي مَسَائِلِهِمْ ثُمَّ يَثْنِي بِأَهْلِ عَرَفَاتٍ فَيَفْعَلُ بِهِمْ ذَلِكَ.

«خداوند بزرگ پیش از آنکه در روز عرفه بر اهل عرفات تجلّی کند، بر زائران قبر حسین علیه السلام تجلّی می‌‏کند، و حاجاتشان را بر می ‌‌آورد و گناهانشان را می ‌آمرزد، و شفاعتشان را در باره دیگران می ‏‌پذیرد، آن‌ گاه به اهل عرفات توجه می‌‏کند و با آنان نیز این گونه رفتار می‌کند؛(2)

علی کفشگر فرزقی

منبع:

1. الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏4، ص: 580

2. كامل الزيارات، النص، ص: 165


مطالب مرتبط