از خریدن اسباب بازی هایی که برای سنین بالاتر طراحی و ساخته شده خودداری شود

ایمنی و سلامت

ایمنی و سلامت

بدیهی است که مهم ترین نکته هنگام خریدن یا درست کردن اسباب بازی برای کودک ، بی خطر بودن آن است . هر چند ضرب دیدگی ، کبودی و خراشیدگی و غیرقابل اجتناب بودن از بازی یک کودک ماجراجو، خلاق و باهوش است ، اما راه کارهایی نیز وجود دارد که به کمک آنها می توان مطمئن شد آنچه که در اختیار کودک گذاشته می شود تا با آن بازی کند یک اسباب بازی بی خطر و سرگرم کننده است و نه یک اسلحه و وسیله مضر .

البته تنها بایستی اسباب بازی ها را هنگام خرید از نظر نقایص خطرناک در طراحی آنها کنترل کرد ، بلکه پس از آن هم باید در فواصل منظم این کار را تکرار کرد تا مطمئن شد عیب خطرسازی پیدا نکرده اند .

مثلا آیا چشم های عروسک در اثر کشیده شدن شل نشده است .

آیا قسمت های پلاستیکی اسباب بازی نشکسته و لبه تیزی به جا نگذاشته است ؟ بدیهی است اسباب بازی هایی که برای اطفال بسیار خردسال ساخته می شوند بایستی با دقت خاصی ساخته شوند زیرا این اطفال توانایی لازم برای خلاص شدن از دردسرهای احتمالی را که ممکن است یک اسباب بازی برایشان پیش آورد ندارند .

از خریدن اسباب بازی هایی که برای سنین بالاتر طراحی و ساخته شده خودداری شود حتما اسباب بازی ها ، قبل از دادن به کودک خوب شسته یا تمیز شوند . بادکنک های باد نکرده یا پاره شده و توپ های کوچک که قطر کمتر از 5 سانتی متر دارند نیز برای آنها خطرناک هستند .

کودکان در سنین زیر سه سالگی دوست دارند اسباب بازی ها به ویژه عروسک های شان ، را به دنبال خود روی زمین بکشند یا آنها را پرتاب کرده ، به زمین بزنند . بهتر است برای آن ها اسباب بازی هایی خریداری شود که مقاومت زیادی داشته باشند و به نحوی ساخته شده باشند که در اثر ضربات چشم ها و دیگر اعضای بدن شان از هم جدا نشود . زیرا هر گونه شکستگی روی اسباب بازی موجب ایجاد خطراتی خواهد شد .

برای کودکان سه یا پنج ساله از خریدن اسباب بازی های ظریف و باریک که از پلاستیک های شکننده ساخته شده باشند ، خودداری شود . زیرا در اثر ضربات جزئی می شکنند و لبه های تیز به وجود آمده بر اثر شکستگی برای کودکان خطرناک است .

بهترین سرگرمی برای کودکان در این سنین نقاشی کردن است . والدین سعی کنند برای آنها وسایل نقاشی و مداد رنگی مومی بخرند . دقت کنند که پشت مداد رنگی برچسب اطمینانی که با حروف و اعداد نوشته ، وجود داشته باشد و اطمینان یابند که مداد رنگی از نظر سم شناسی مورد بررسی قرار گرفته باشد و آلوده نباشد . مداد رنگی هایی که دارای برچسب باشند یعنی مورد آزمایش سم شناسی قرار گرفته اند و خطرناک نمی باشند .

مسلما چوب ، طبیعی ترین ماده برای ساخت اسباب بازی است البته برای رنگ آمیزی آن می بایستی از رنگ های طبیعی استفاده کرد تا در صورت به دهان گذاشتن آن خطری کودک را تهدید نکند . اکثر اسباب بازی ها از جنس پلاستیک می باشند ، چون هم از نظر قیمت مناسب تر هستند و هم راحت تر استفاده می شوند . در هنگام بسته بندی اسباب بازی هایی که دارای قطعات کوچک هستند و یا در ساخت آنها از مواد معطر و طعم دار استفاده شده است مثل پاک کن و ... اکثرا به این نکته که احتمال خطر بلعیدن برای کودکان زیر سه سال وجود دارد اشاره شده است .

بعضی والدین برای کودکان دو تا پنج ساله خود یارانه تهیه کرده و در اختیار آنها قرار می دهند و استفاده از آن را افتخار می دانند . در حالی که یارانه اثرات مخربی بر مغز و حافظه و پرورش استعداد او خواهد گذاشت . والدین در چنین سنینی باید حتی المقدور کودکان را از رایانه و صفحه کلید و تلفن همراه ، تلفن ثابت بدون سیم و هرچه که با الکتریسیته سر و کار دارد ، دور نگاه دارند .

باید برای خرید اسباب بازی های پرزدار اطمینان حاصل کرد که قابل شست شو و دارای رنگ ثابت باشند .

غیر از نگرانی بابت از بین رفتن رنگ اسباب بازی در اثر مکیدن کودک ، خود رنگ ممکن است مضر باشد .

مواد به کار رفته در اسباب بازی باید در برابر اشتعال مقاوم باشند .

کودکانی که کمی بزرگ تر و پرتحرک تر هستند کنجکاوی ذاتی و قدرت تخریب بیشتری دارند ، این دسته از کودکان اشیاء کوچک را در دهان ، بینی و گوش خود می گذارند . یک قاعده ساده برای اسباب بازی ها این است که هیچ قسمت مجزایی از آن نباید ابعادی کمتر از چهار سانتی متر داشته باشد .

-تمامی رنگ ها، مدادهای رنگی و خمیرها غیر سمی باشند .

-اسباب بازی های الکترونیکی باتری بزرگ داشته باشند . از خرید اسباب بازی هایی که باتری های کوچک مانند باتری ماشین حساب دارند اجتناب شود ، زیرا ممکن است کودک آنها را ببلعد یا در گوش خود فرو کند .

-اسباب بازی ها ، سفت و محکم بوده و قطعات کوچک یا تیز به علت شکستن آنها ایجاد نشود .

-اسباب بازی هایی که باید وزن کودک را تحمل کنند ، مثل اسباب بازی های چرخ دار داخل منزل ، محکم و باثبات باشند .

هنگامی که کودک آن قدر بزرگ شده است که در حیاط یا پارک با اسباب بازی های بزرگ بازی کند ، خطرات جدیدتری رخ می دهد . وسایل و اسباب بازی های خارج از منزل را بایستی به دقت بررسی و نصب کرد و در فواصل منظم از نظر معایب احتمالی کنترل کرد .

-وسایل بازی داخل حیاط را با دقت روی چمن نرم و صاف دیگری مستقر کنید، هرگز محل استقرار آنها روی سطح سیمانی نباشد .

-سرسره ها ، تاب ها و سایر وسایل بازی باید هر چند وقت یک بار از نظر استحکام ، پایداری و فرسودگی احتمالی بازرسی شوند .

-وسایل بزرگ نباید طوری باشند که سبب آسیب های برشی یا فشاری شوند یا بدن کودک در میان قسمت های متحرک آنها گیر کند .

-باید اطمینان حاصل کرد که سطوح وسایل بازی صاف است و برآمدگی یا لبه های تیز در آنها وجود ندارد .

-مواد مورد استفاده برای چادر ، خانه اسباب بازی و ... در برابر اشتعال مقاوم باشند .

-محل شن بازی بهتر است برای جلوگیری از ورود حیوانات یا دفع فضولات در آن ، پوشانده شود .

-هرگز نباید به کودکان خردسال اجازه داد به تنهایی وارد استخر یا حوض شوند زیرا ممکن است در عمق بسیار کمی از آب غرق شوند .

-به دقت به کودکان آموزش داده شود که چه کارهایی را می توانند با وسایل بازی انجام دهند و چه کارهایی را نباید انجام دهند .

فراهم آوردن محیط کاملا بی خطر برای کودکان غیرممکن است زیرا کودکان ذاتا کنجکاوند و منازل و پارک ها نیز طوری ساخته نشده اند که در قبال کنجکاوی و خطرات مربوط به آنها ایمن باشند . با این حال اگر والدین اقدامات احتیاطی را در حد

معقول مراعات کنند و کنجکاوی کودک خود را با وسایل بازی بی خطر در داخل و خارج منزل ارضاء کنند ، تا حدود زیادی خطر حوادث شدید کاهش می یابد . کودکان خردسال بایستی همیشه تحت نظارت صحیح باشند .


مطالب مرتبط