زمان های انتظار خود را با خواندن کتاب یا اندیشیدن درباره مسائل و اهداف خود مدیریت کنید.

با این روش ها، زمان را ذخیره کنید

با این روش ها، زمان را ذخیره کنید

شناخت هدیه کنندگان زمان در کنار چیزهایی که زمان را از بین می برند سبب می شود که با بی تفاوتی از کنارشان نگذریم و زمان بیشتری را برای خود ذخیره کنیم. هدیه کنندگان زمان را می توان در این زمینه ها شناسایی کرد:

۱.در ارتباط با خود

الف) شناخت سارقان زمان: با شناخت چیزهایی که زمان را از بین می برد دستشان را از زندگی تان کوتاه کنید.

ب) یاد خدا: در دعای کمیل آمده است که «لحظه هایت را با یاد خدای زمان آفرین، که همه چیز در دست اوست آباد کن.» پیامبر نیز در دعای برکت روز فرموده است: «اللهم إنّی أسئلُکَ خیر هذا الیَوم و نوره و برکته و... [1]؛ پروردگارا! از تو خیر و روشنی و هدایت و برکت و پاکی و عافیت این روز را می طلبم. خدایا! از تو خیر این روز و آنچه را در آن است، می خواهم و از شر آنچه پس از آن است به تو پناه می برم.»

ج) مدیریت باورها: به معنای شناسایی باورهای سازنده و نیروبخش و تقویت آن ها در خود و نیز شناسایی باورهای ویرانگر و بازدارنده و حذف، تعدیل و جای گزینی آنهاست.[2] باور کنید که می توانید آفریننده زمان باشید. تغییر کنید تا زمانتان تغییر کند.[3]

د) انجام کار در حیطه مهارت ها: زمانی که شما کاری را انجام می دهید که در حیطه مهارت های فردی تان نمی گنجد، مجبورید زمان بیشتری را صرف کنید. (هر کسی را بهر کاری ساختند.)

زمانی که شما کاری را انجام می دهید که در حیطه مهارت های فردی تان نمی گنجد، مجبورید زمان بیشتری را در قیاس با کسی که در آن کار توانایی و مهارت های بالایی دارد، صرف کنید.

ه) زندگی در زمان حال: روز به روز زندگی کنید. هر کس می تواند تنها برای یک روز به مبارزه دست بزند. تنها وقتی که شما و من بارهای سنگین مسئولیت دیروز و فردا را با هم جمع کنیم نگران می شویم و به خود می لرزیم. بنابراین، بیایید روز به روز زندگی کنیم؛ در زمان حال و امروز.[4]

و) استراحت کردن به اندازه کافی: خستگی کیفیت کار را پایین می آورد. کمی استراحت موجب افزایش کیفیت کار و در نتیجه، استفاده بهینه از زمان خواهد شد.

ز) استفاده از تجربه های گذشته: یک زندگی معقول و مدبرانه به حفظ تجربه های گذشته و استفاده به هنگام از آنها نیاز دارد. حفظ و ثبت تجربه ها باعث می شود که تجارب زیان آور را دوباره به کار نگیریم.[5]

ح) صرف پول و خرید زمان: بکوشید پول خرج کنید و زمان بخرید. شما می توانید با به روز کردن وسائلی چون کامپیوتر یا استفاده از وسیله نقلیه برای برخی مسیرها زمان را برای خود ذخیره کنید.

ط) استفاده بهینه از اوقات فراغت: بیشتر فلاسفه، روان شناسان و جامعه شناسان معتقدند شخصیت فرد، آن چنان که در خلال اوقات فراغت شکل می گیرد و رشد می کند، حین کار متاثر نمی شود؛ زیرا کار و شغل طی دقایقی زمان بندی شده و تکراری وضعیتی یکسان و پیش بینی شده برای فرد ایجاد می کند و به قدرت خلاقیت آدمی مجال بروز نمی دهد.[6] بیشتر مردم در زمان هایی پیشرفت می کنند که دیگران همان زمان ها را به هدر می دهند.[7]


5b5982842a4ee.jpg


زمان های انتظار خود (تردد در شهر، دقایق پیش از آغاز جلسه ها یا کلاس ها و...) را با خواندن کتاب یا اندیشیدن درباره مسائل و اهداف خود بارور کنید. استفاده از وسیله ای برای شنیدن و دیدن فایل های صوتی و تصویری مفید، به ویژه در سفرهای برون شهری، بسیار مطلوب خواهد بود.

ی) سحرخیزی: لقمان به فرزندش گفت: «فرزندم ! نکند خروس از تو زرنگتر باشد. او هنگام سحر بیدار می شود و آمرزش می خواهد و تو در خوابی.»[8] شو پنهاور می گوید: «با دیر برخاستن از خواب، روزت را کوتاه مکن. این مسئله را اساس زندگی بدان و تا حدی آن را مقدس بشمار.»[9]

ک) رسیدگی به کارهای شخصی: زمانی را برای رسیدگی به کارهای شخصی خود اختصاص دهید. زمان هایی که تقریبا هیچ وقفه ای در آن روی نمی دهد، برای عبادت، تفکر و تعمق، یا تنها کسب آرامش و تمدد اعصاب مناسب است.[10] فهرستی از کارهایی که برای حفظ سلامتی، شادابی، طراوت معنوی و جذابیت ظاهری باید انجام داد، بنویسید و در برنامه ریزی به آنها توجه کنید. آرامش، بهترین هدیه کننده زمان است.

ل) حساب کشی از خود: قرار ملاقاتی با خویش داشته باشید و در آن با بررسی خودتان و فعالیت هایتان منصفانه خود را نقد کنید. هیچ یک از اطرافیان به اندازه خودتان، شما را نمی شناسد.[11]

بیشتر فلاسفه، روان شناسان و جامعه شناسان معتقدند شخصیت فرد، آن چنان که در خلال اوقات فراغت شکل می گیرد و رشد می کند، حین کار متاثر نمی شود.

2.در ارتباط با دیگران

دومین دسته هدیه کننده گان زمان، در تعامل با دیگران بروز می کنند:

الف) مشورت با افراد خبره: دقایقی مشورت می تواند شما را به نتایج حاصل از یک عمر فعالیت پیوند زند و سال ها زمان را برایتان ذخیره کند. همیشه در افکارتان جایی برای تجدیدنظر بگذارید و از جمود و تعصب بی جا بپرهیزید.

ب) اعتماد به اهداف و داشته های خود: بسیاری از زمان و انرژی خود را صرف می کنند تا کسی شوند که دیگران می خواهند؛ یعنی از خودشان هدفی ندارند. بنابراین به گونه ای نامنسجم و بی نتیجه تلاش می کنند.[12] خودتان را با داشته ها و اهدافتان ارزیابی کنید، نه حرف دیگران. به داشته هایتان اطمینان کنید و هرگز در پی اثبات آنها به دیگران نباشید. خواهید دید چقدر زمان ذخیره می شود.[13]

ج) برنامه ریزی خانوادگی: بهتر است همه در حد امکان از برنامه های یکدیگر آگاه باشند تا مزاحم یکدیگر نشوند و از وجود زمان هایی برای با هم بودن نیز مطمئن باشند. البته این به معنای حکم فرمایی روابطی خشک و ضابطه مند میان اعضای خانواده نیست.

ه) گاهی دیرتر رفتن: اگر امکان دیر رفتن به مجلسی وجود دارد، و حضور نیافتن شما در آغاز مجلس موجب وقت کشی دیگران یا مشکلاتی دیگر نمی شود، کمی دیرتر بروید و زودتر نیز آنجا را ترک کنید.

5b5982b98c954.jpg


3. در ارتباط با کارها

سومین دسته از هدیه کنندگان زمان آنهایند که موجب می شوند کارها در کمترین زمان و با بهترین کیفیت انجام شوند.

الف) برنامه ریزی: برنامه ریزی برای انجام کارها اهمیتی ویژه دارد.

ب) حذف کارها و امور اضافی از زندگی: فراوانی امور اضافی، نشان دور شدن از زندگی متعقلانه است،[14] زیرا کارهای بیهوده فساد و زوال عقل و حکمت را در پی دارند و موجب می شوند انسان از دستیابی به اهداف مهم محروم شود.[15]

ج) انجام هر کار در جای خودش: برای اینکه به همه کارهایتان برسید باید هر کاری را در جای خودش انجام دهید. هرگز کارهای بیرون از منزل را به خانه نبرید؛ چرا که حقوق خانواده را زیر پا می گذارید و مجبور می شوید زمانی چندین برابر برای جبران آن صرف کنید. همچنین اگرحین انجام کارهای بیرون از منزل با مسائل خانوادگی درگیر باشید، کیفیت و راندمان کارتان پایین خواهد آمد.

د) استفاده به جا از ابزار: نجاری با اره ای کُند، سخت مشغول بریدن بود. فردی به او گفت: اره ات را تیز کن تا چوب راحت تر و در زمانی کوتاه تر بریده شود.[16]بیاموزید چه هنگام و چگونه از فناوری پیشرفته برای دست یافتن به زمان بیشتر استفاده کنید.[17]

ه) انجام درست کارها: بهترین راه آماده شدن برای فردا این است که کار امروز را با جدیت، کفایت و دقت انجام دهیم تا دوباره کاری و اتلاف وقت نشود.[18]

و) علاقه به کار: شخصی که افزون بر دوست داشتن شغلش، با زیرکی و هوش و منطق و استدلال آن را پذیرفته است و انجام می دهد، در فرایند انجام کار، زمان کمتری را برای به نتیجه رساندن آن صرف می کند.[19]

ز) انتخاب یک گزینه از چند گزینه: برای ساده سازی کارها و ذخیره زمان می توان امور پراکنده را به یکی تبدیل کرد.

منبع: زمان را نگه دارید، جواد پرویزی

--------------------------------------------

پی نوشت ها:

[1]. بحارالانوار، ج16، ص254.

[2]. اندیشه های اسلامی در مدیریت، ص154.

[3]. نهج البلاغه، ص402.

[4]. مدیریت نگرش، ص101، مستدرک الوسائل، ج12، ص149.

[5]. من لا یحضره الفقیه، ج4، ص378.

[6]. تربیت آسیبزا، ص182.

[7]. برنامه ریزی وقت، ص41.

[8]. مستدرک الوسائل، ج12، ص146، ح13744.

[9]. ارزش وقت در اسلام، ص51.

[10]. گلچینی از اندیشه های مدیریت، ص113.

[11]. قیامت، آیه 14.

[12]. برنامه ریزی وقت، ص44.

[13]. تحف العقول، ص386.

[14]. غررالحکم و دررالکلم، ص55.

[15]. همان، ص477.

[16]. مدیریت زمان1، ص34.

[17]. مدیریت زمان، ص109.

[18]. الگوهایی برای تنظیم وقت مدیریت، ص96.

[19]. همان، ص52.


مطالب مرتبط