برکات فراوان برای استغفار زیاد

زیاد گفتن استغفار به این است که هر کسی در روز صد مرتبه و در شب هفتاد بار استغفار گوید

برکات فراوان برای استغفار زیاد

از مجموع روایاتی که در فضیلت استغفار روایت شده است، استفاده می شود که آثار مادّی و برکات معنویِ استغفار برای کسی است که زیاد و پی درپی، شب و روز، در هر حال و همه جا، از خدا عذرخواهی کرده و آمرزش طلبد.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در سخن پرباری می فرمایند:

أَکْثَرُوا مِنَ الإِسْتِغْفارِ ، فی بُیوتِکُمْ وَ فی مَجالِسِکُمْ وَ عَلی مَوائِدِکُمْ وَ فی أَسْواقِکُمْ وَ فی طُرُقِکُمْ وَ أَیْنَما کُنْتُمْ فَاِنَّکُمْ لاتَدْرُونَ مَتی تَنْزِلُ الْمَغْفِرَهُ؛(1) زیاد استغفار کنید، در خانه ها و مجالستان، سر سفره ها و در بازارهایتان، و در مسیر رفت و آمدهایتان و هر جا که بودید (استغفار نمایید). چرا که شما نمی دانید آمرزش خداوند چه زمانی نازل می شود.

علاوه بر این، در روایات، فضایل خاصّی برای این ذکر شریف وارد شده است که خود عامل مهمّی برای زیاد گفتن استغفار است، ما نمونه هایی از آن را می آوریم.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) در سخن زیبایی استغفار را برترین دعا شمرده اند: ما مِنَ الدُّعاءِ شَیْءٌ أَفْضَلُ مِنَ الإِسْتِغْفار؛(2) هیچ دعایی برتر و با فضیلت تر از استغفار نیست.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) اضافه بر این، از آن به عنوان پربرکت ترین دعا در دنیا و آخرت، یاد فرموده اند: أَیُّ دُعاء أَفْضَلُ مِنَ الإِسْتِغْفار وَ أَعْظَمُ بَرَکَهً مِنْهُ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَهِ؛(3) چه دعایی از استغفار، با فضیلت تر، و برکت آن در دنیا و آخرت از طلب آمرزش، بزرگتر و بیشتر است.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) در گفتار حکیمانه ای آن را سلاح گنهکار، برای دفاع از خویشتن در برابر دشمن (گناه و عقوبتش) شمرده اند: سِلاحُ الْمُذِنْبِ ، اَلإِسْتِغْفارُ؛(4) اسلحه گنهکار، طلب آمرش از خداوند است.

در سخن پر بار دیگری، آن پیامبر رحمت از گناهان به عنوان درد و مرض یاد کرده و دوای آن را استغفار معرفی کرده اند: اَلذُّنُوبُ داءٌ وَالدَّواءُ الإِسْتِغْفارُ وَالشَّفاءُ أَنْ لاتَعُودَ؛(5) گناهان درد و مرض هستند و دوای آن استغفار است، و شفا یافتن از آن به این است که دیگر به سوی آن ها برنگردی.

باز پیامبر گرامی (صلی الله علیه وآله وسلم) در دو کلام نورانی، استغفار را بهترین عبادت و دعا معرفی کرده و فرموده اند: خَیْرُ العِبادَهِ الإِسْتِغْفارُ؛(6) استغفار بهترین عبادت است.

خَیْرُ الدُّعاءِ الإِسْتِغْفارُ؛(7) بهترین دعا، طلب آمرزش از خداوند است.

افزون بر این، در بعضی از روایات که در زمینه آثار و برکات استغفار رسیده است ، به صراحت و روشنی اثرهای یاد شده، برای زیاد استغفار کردن ذکر گردیده است.

به نمونه هایی از آن ها توجّه کنید:

امام صادق (علیه السلام) حدیثی را از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت می کنند که آن حضرت فرمودند:

عَلَیْکُمْ فی شَهْرِ رَمَضانِ بِکَثْرَهِ الإِسْتِغْفارِ وَالدُّعاءِ فَأَمَّا الدُّعْاءُ فَیَدْفَعُ بِهِ عَنْکُمْ البَلاءَ وَ أَمَّا الإِسْتِغْفارُ فَیَمْحی ذُنُوبَکُمْ؛(8) بر شما باد که در ماه رمضان زیاد استغفار و دعا کنید، که دعای زیاد ، بلا و گرفتاری را از شما دور می سازد؛ و استغفار زیاد، گناهان شما را نابود می کند.

* نضر بن کثیر گوید: بر امام صادق (علیه السلام) وارد شدم در حالی که سفیان ثوری هم همراه من بود. امام صادق (علیه السلام) سفارش هایی کردند، از جمله فرمودند:

إِذَا اسْتَبْطَأْتَ الرِّزْقَ فَأَکْثِرْ مِنَ الإِسْتِغْفارِ؛(9) هرگاه روزیت به کُندی آید و به سختی به تو رسد، زیاد استغفار کن.

از مجموع سخن در این بخش نتیجه می گیریم:

در پاره ای آیات و روایات، آثار و برکات عظیمه ای برای ذکر استغفار بیان شده که هضم آن برای همگان آسان نیست؛ و این خود باعث تشکیک در اصل مطلب می شود که چگونه ممکن است، کسی عمری گناه کند و سپس با درخواست بخشش از پروردگار خویش، آمرزش خداوند شامل حالش شود و یا با گفتن یک استغفار به چنین آثار و برکاتی دست یابد؟!

پاسخ این سؤال ، به صورت پراکنده در مکتب وحی و سخنان اهل بیت (علیهم السلام) آمده است، چکیده اش این است:

اولاً: همانگونه که در فصل های گذشته یادآور شدیم، استغفار، تنها لقلقه زبان نیست، بلکه حقیقت آن، ندامت قلبی گوینده و پشیمانی باطنی او از گذشته و تصمیم جدّیش به ترک گناه و رو آوردنش به سوی خدا و احکام نورانی اسلام است.

ثانیاً: قوام توبه و استغفار به اینست که اگر واجباتی از او فوت شده ، آن ها را جبران سازد، به این صورت که قضایش را بجا آورده، کفّاره اش را بپردازد و یا به گونه دیگر آن را تدارک کند.

ثالثاً: اگر گناه او حق الناس است، آن را پرداخته و یا صاحب حق را راضی کند، بگونه ای که هنگام گفتن استغفار هیچ حقی از مردم به عهده او نباشد.

رابعاً: گناهی که از آن توبه کرده و برایش استغفار می کند گناهی باشد که قابل گذشت و بخشش باشد، نه آن که توبه در مورد آن مفهومی نداشته و قابل گذشت و آمرزش نباشد. مثل اینکه، آئین جدیدی پدید آورده و یا بدعتی در دین خدا گذارده و بدین واسطه جمعی را گمراه و از آغوش دین خدا جدا ساخته باشد. زیرا کسانی که بر دین اختراعی او باقی مانده، بدعتهای او را پذیرفته، بدان عمل کرده و بر آن عقیده مرده اند ، قابل بازگشت نیستند.

بی شک، چنین گناهی توبه ای ندارد، مگر آن که تمام کسانی را که گمراه ساخته، به صراط مستقیم باز گرداند؛ و این کار نیز برای او امکان پذیر نیست.

آخرین سخن در پاسخ به سؤال مذکور، که از روایات گذشته استفاده می شود این است:

آمرزش خداوند و سایر برکات استغفار برای کسی است که علاوه بر شرایط یاد شده ، زیاد و پی در پی استغفار گوید نه آنکه عمری گناه کند و سپس با گفتن یک استغفار همه گناهانش آمرزیده شود! همچنانکه اگر پی در پی استغفار کند، ولی تصمیم جدّی بر ترک گناه نگیرد و گذشته تاریک خویش را جبران نکند، از استغفار خویش سودی نمی برد!

پس زیاد استغفار کردن ، مصمم بر ترک گناه بودن و گذشته خویش را جبران کردن از مهمترین شرایط پذیرش توبه و مهمترین عامل پدیدآورنده آثار و برکات استغفار، مخصوصاً آمرزش خداوند است.

از سوی دیگر، گاهی سؤال می شود زیاد گفتن استغفار به چه شکل صورت می پذیرد و بر چه گفتنی اطلاق می گردد؟

پاسخ این سؤال نیز در سخنان نورانی اهل بیت (علیهم السلام) به صورت اجمال آمده است. خلاصه جواب این است:

زیاد گفتن استغفار به این است که هر کسی در روز صد مرتبه و در شب هفتاد بار استغفار گوید. علاوه بر این، به مقداری که وقت و توان دارد، استغفارهای وارده را تلاوت کرده، بخصوص در اوقات نماز و ساعات استجابت دعا از خدا آمرزش بخواهد. در این صورت، بی تردید گناهش بخشیده شده و آثار و برکات آمرزش خواهی را خواهد دید.

بنابراین، با وجود این همه مدارک محکم و روشن، نباید از رحمت و مغفرت خداوند مأیوس بود و از توبه و استغفار دست شست.

منبع: کتاب تجربه شیرین ندامت رمز آشتی با خدا و امام زمان علیه السلام و برکات استغفار، محمدحسین یوسفی.

---

پی نوشت ها:

1. مستدرک الوسائل، ج 5، ص 319 .

2. مستدرک الوسائل، ج 5، ص 318 .

3. مستدرک الوسائل، ج 6، ص 188.

4. مستدرک الوسائل، ج 12، ص 129.

5. کافی، ج 2، ص 567.

6. کافی، ج 2، ص 504؛ وسائل الشّیعه، ج 7، ص 176.

7. وسائل الشّیعه، ج 10، ص 309.

8. بحارالأنوار، ج 66، ص 407.

9. بحارالأنوار، ج 66، ص 407.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر