اگر فرزند شما خجالتی است، با استفاده از دو اصل احترام گذاری و مسئولیت دهی، اعتماد به نفس او را در برقراری روابط با دیگران افزایش دهید.

بچه ها با هم فرق دارند!

بچه ها با هم فرق دارند!

کودکان از همان لحظه تولد با خلق و خویی متفاوت به دنیا می آیند؛ یعنی از همان آغاز از جهت های گوناگون با هم فرق دارند. جهاتی چون میزان توجه (کم توجه/ پرتوجه)، میزان انرژی و فعالیت (کم انرژی و کم فعالیت/ پرانرژی و پرخاشگری فعالیت)، میزان آرامش خلقی (خلق تحریک پذیر، عصبی و حساس/ خلق آرام و بردبار)، میزان پیش بینی پذیری (پیش بینی پذیری کم، از جهت فعالیت های عادی روزانه مانند ساعت خواب و بیداری، گرسنگی،خستگی، ... در مقابل پیش بینی پذیری زیاد)، میزان علاقه به جمع (جمع گرا/ کناره گیر)، میزان کنار آمدن با شرایط جدید (دیر انطباقی، نیازمند مدت زمان زیاد برای کنار آمدن با افراد و شرایط جدید در برابر زودانطباقی)، کیفیت حالت کلی روان (حال روانی منفی از جهت گرایش کلی به سوی راضی نبودن از اوضاع زندگی در برابر حال روانی مثبت) و ... .

در کنار توجه به وجود خلق و خوی متفاوت در فرزندان، به نکته های زیر توجه کنید:

- وراثت مشخص می کند خلق و خوی فرزند شما چگونه باشد؛ اما این محیط و از جمله تربیت است که برخی ویژگی های خلقی را در او غالب و برخی را مغلوب می کند؛ بنابراین تصور نکنید کار کاملاً از دست شما خارج است و تربیت، فایده ای ندارد؛ بلکه می توانید برخی ویژگی های خوب خلقی را که در فرزند شما مغلوب است، به غالب تبدیل کنید؛ اما باید به دو نکته بعد هم حتما توجه کنید.

- در عین حال که تربیت می تواند تأثیرگذار باشد، اما باید دانست که فرزندان ما از همان لحظه تولد با هم متفاوت اند و نمی توان از روشی یکسان برای تربیت آن ها استفاده کرد. آری! روش برخورد با هر نوجوان و روش حل مشکلات او باید متناسب با شیوه تربیتی باشد که با خلق و خوی نوجوان شما تناسب دارد. بنابراین ممکن است شما از یک شیوه تربیتی درباره یک نوجوان تان خیلی خوب پاسخ بگیرید؛ اما همان شیوه درباره نوجوان دیگرتان، حتی نتیجه عکس بدهد!

می توانید برخی ویژگی های خوب خلقی را که در فرزند شما مغلوب است، به غالب تبدیل کنید

- شخصیت نوجوان از تعامل خلق و خوی او با محیط (تربیت والدین، محیط همسالان، محیط فرهنگی جامعه و ...) شکل می گیرد؛ این بدان معناست که اگر فرزند شما شخص اول مملکت شد، نباید به خود ببالید؛ چون این فقط تربیت شما نبوده که او را به آن جا رسانده است؛ بلکه ویژگی های منحصر به فرد خود او و نیز عوامل محیطی دیگر، به جز تربیت هم در این موفقیت دخیل بوده اند. از طرفی، اگر فرزند شما یک تبهکار هم شد، نباید صرفاً خود را سرزنش کنید؛ چرا که باز ویژگی های منحصر به فرد خود او و نیز محیط، در رسیدن او به این وضعیت مؤثر بوده اند. بنابراین پدر و مادر گرامی! نه به موفقیت فرزندان خود در پایان دوره نوجوانی غره شوید و نه از شکست آن ها مأیوس!

5dc6b00e5eeb2.jpg

- شیوه های نادرست ارتباطی می تواند خلق و خوی نامناسب فرزند شما را شدت ببخشد؛ برای نمونه، اگر نوجوان شما خلق و خوی خجالتی دارد، برای اجتماعی کردن او مطمئن باشید مقایسه، تحقیر، سرزنش و داد و بی داد جواب نمی دهد؛ بلکه حس خجالت زدگی او را تقویت می کند؛ در عوض اگر بخواهید این حالت خلقی او را مدیریت کنید، لازم است با استفاده از دو اصل احترام گذاری و مسئولیت دهی، اعتماد به نفس او را در برقراری روابط با دیگران افزایش دهید.

منبع: نشریه خانه خوبان (120)، دکتر علی صادقی سرشت


مطالب مرتبط