در محرّم سال 57 از سوی رهبر بزرگوار این انقلاب و امام عظیم الشّأن، یک سیاست جدیدی در نهضت و مبارزه اعلام شد و آن، سیاست پیروزی خون بر شمشیر بود

تأثیر محرّم در انقلاب اسلامی ایران

تأثیر محرّم در انقلاب اسلامی ایران

زمان امام حسین علیه السلام کسی از دستگاه حکومت دنبال مردم راه نمی افتاد که اگر معتقد به خدا هستند، آن ها را زیر فشار قرار بدهد، یا اگر نماز می خوانند، آن ها را از نماز منع کند. اعتقاد به خدا و اصول دین و اعمال عبادی و فردی در دورانی که امام حسین علیه السلام قیام کرد، در خطر و تهدید نبود. البته در بلند مدّت آری؛ اما در آن زمان، مردم آزادانه به اسلام اعتقاد داشتند و آزادانه عبادات و اعمال را انجام می دادند؛ همین کارهایی که امروز در همه ی کشورهای اسلامی تقریباً انجام می گیرد.

آنچه در دوران امام حسین علیه السلام مورد تهدید بود، حاکمیّت اسلام بود، قدرت سیاسی اسلام بود، زمامداری بر مبنای احکام اسلامی بود. عدّه ای در رأس دستگاه حکومت و قدرت سیاسی قرار گرفته بودند که از اسلام و آیین الهی الهام نمی گرفتند؛ از شهوات و نیّات پلید و هواهای نفسانیِ خودشان الهام می گرفتند. امام حسین علیه السلام با این جنگید.

پس ما می توانیم قاطعانه ادّعا کنیم که حرکت حسین بن علی علیه السلام در حقیقت حرکت خونینی بر ضدّ جدایی دین از سیاست بود... پس ماجرای عاشورا و حادثه ی خونینی که در سال شصت و یکم هجرت به وجود آمد، دنباله ی هجرت پیغمبر صلی الله علیه و آله برای تشکیل نظام اسلامی بود؛ مدت ها پیغمبر صلی الله علیه و آله می خواست این نظام را بنیانگذاری کند و حسین بن علی علیه السلام می خواست این نظام را بازسازی کند؛ بعد از آنکه به دست حکومت بنی امیّه و #دشمنان دین از مسیر اصلی منحرف شده بود.

مسئله ی محرّم در طول تاریخ به سبب همین خصوصیّات در جامعه ی اسلامی و به ویژه در جامعه ی شیعی، یک برجستگی خاصّی داشته است. البته در بلاد اسلامیِ غیر شیعی هم ماجرای عاشورا و مسئله ی مصیبت بزرگ اهل بیت علیهم السلام در طول تاریخ مورد توجّه قرار داشته، که ماجراهایی در این زمینه هست.

در تاریخ معاصر خود ما، محرّم یک حالت ویژه ای در نهضت اسلامی پیدا کرد؛ یعنی در محرّم سال 57 از سوی رهبر بزرگوار این انقلاب و امام عظیم الشّأن، یک سیاست جدیدی در نهضت و مبارزه اعلام شد و آن، سیاست پیروزی خون بر شمشیر بود. مسئله ی پیروزی خون بر شمشیر فقط یک شعار برانگیزاننده نبود؛ یک حرف برانگیزاننده که پشت آن یک سیاست عمیق اسلامی نباشد، نبود؛ این یک سیاست عظیم اسلامی بود. امام رحمه الله علیه در این پیام به ملّت ایران تعلیم می دادند که باید به مناسبت حلول محرّم، همان نقشی را ایفاء کنید که حسین بن علی علیه السلام ایفاء کرد و آن، نقش مظلومیّت قهرمانانه و مقاوم است؛ یعنی در مقابل حرکتی که رژیم جبّار ستمشاهی انجام داده است، در مقابل آن قساوت، آن شقاوت، شما که سلاح ندارید، شما که اهل جنگ مسلحانه نیستید، شما که یک توده ی انبوه مؤمن و با اخلاص هستید، ایمان و اخلاص را با خون خودتان تضمین کنید و به دنبال آن، پیروزی را اجتناب ناپذیر کنید.

سیاست مظلومیّت مقاوم، درست همان سیاست حسین بن علی علیه السلام است که در ایران هم همین سیاست عمل شد و موفّق شد؛ این سیاستی بود که مردم هم این را فهمیدند و اگر این سیاست نبود، اگر مردم احساس نمی کردند علی رغم مظلومیّت شدیدی که دارند، باید بایستند و باید راه را ادامه بدهند و مقاومت کنند - که همان سیاست حسین بن علی علیه السلام است - انقلاب پیروز نمی شد. امام به ما درس داد و آموخت که باید این ضرباتی را که بر شما وارد می آید، به قیمت جانتان هم که شده، تحمّل کنید و راه را ادامه دهید.

دشمن توان محدودی دارد؛ قادر نیست این ضربات را مرتباً و پی درپی وارد کند و بالاخره از کار خواهد افتاد. آن روز، روز مرگ دشمن است. همین طور هم شد. این سیاست، سیاست مستمرّ ماست. در طول تاریخ این گونه بوده، الان هم همان گونه است، در آینده هم همچنان خواهد بود...

علی کفشگر فرزقی

منبع:

آفتاب در مصاف: علل و ابعاد حادثه ی عاشورا برگرفته از بیانات حضرت آیت الله العظمی خامنه ای ( مدظله العالی) رهبر معظم انقلاب اسلامی، ص 184


مطالب مرتبط