مهم ترین نکته در سبک زندگی، انتخاب جهت زندگی است. جهت زندگی ما باید بر پایة انتخاب مسیر خیر و گزینش برترین باورها و اندیشه ها و رفتارها ...

جهت گیری به سوی انجام کارهای خیر
۱۲ دی ۱۳۹۶ 177 21.9 KB 29 0

جهت گیری به سوی انجام کارهای خیر

از مهم ترین تفاوت های انسان ها با سایر موجودات، داشتن اختیار و قدرت گزینش است؛ خداوند خواسته است موجودی به نام انسان داشته باشد که او (انسان) مسیر کمال و رشد را با انتخاب خود گزینش کرده و بپیماید. لازمة انتخاب و اختیار، این است که در مقابل انسان دو مسیر متفاوت وجود داشته باشد: مسیر خیر که مقصدش رسیدن به جوار رحمت خدا در دنیا و آخرت است و مسیر شرّ که سرانجامش رسیدن به عذاب و گرفتاری در دنیا و آخرت است.[1]
ماه مبارک رمضان، بهترین فرصت برای خیر گزینی است. بر اساس این روایت و روایات فراوان دیگری که در فضیلت ماه مبارک رمضان وجود دارد،[2] گزینش کار خیر در این ماه، پاداشی چندین برابر دارد. البته وقتی برای یک عمل در شرایط زمانی یا مکانی خاص، پاداش فراوانی نقل می شود، هرگز به معنای جایگزینی آن عمل پُر ثواب به جای سایر وظایف دینی نیست؛ مثلاً معنای این که سه مرتبه خواندن سورة مبارکة توحید، ثواب ختم قرآن را دارد، این نیست که با خواندن سه مرتبه سورة مبارکة توحید، سایر سوره های قرآن کریم را نخوانیم و ختم قرآن نداشته باشیم. روایت گفته شده در این قسمت نیز به این معنا نیست که با انجام یک کار خیر، می توانیم شصت و نه واجب دیگر را ترک کنیم!
بر اساس نکات گفته شده، مهم ترین نکته در سبک زندگی، انتخاب جهت زندگی است. جهت زندگی ما باید بر پایة انتخاب مسیر خیر و گزینش برترین باورها و اندیشه ها و رفتارها در زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و سیاسی باشد تا از ثمرات آن، یعنی رسیدن به رشد و پیشرفت در زندگی دنیوی و اخروی، بهره مند شویم.
در آموزه های دینی، علاوه بر تشویق به خیر گرایی و خیر گزینی، به مصداق های خیر نیز اشاره شده است تا در تشخیص آن ها گرفتار لغزش و اشتباه نشویم. مصداق های فراوانی برای خیر گفته شده است که به صورت فهرست وار، به برخی از مصادیق قرآنی و روایی آن اشاره می کنیم:
الف. ایمان به خدا، روز قیامت، ملائکه، کتاب [آسمانی] و پیامبران، انفاق مالی به خویشاوندان، یتیمان، بینوایان، در راه ماندگان و سائلان، اقامة نماز، پرداخت زکات، وفای به عهدها و استقامت در محرومیت ها، بیماری ها و در میدان جنگ؛[3]

ب. روزه، صدقه، شب زنده داری، تحصیل و تعلیم علم مفید و عمل به آن، حلم، صلة رحم، تواضع، شکر بر نعمت، صبر بر مصیبت، سجدة شکر، حبّ اهل بیت (ع)، زهد (بی رغبتی به دنیا)، عبادت خالصانه، انصاف با مردم، شناخت قدر و اندازة خود، تقوای الهی، تربیت صحیح و ...؛[4]

ج. اجتناب از دروغ، جنگ، فساد، تثلیث مسیحیت،[5] کفر، کم‌فروشی و دیگر گناهان کبیره؛
د. اطاعت از احکام خداوند، پیامبر (ص) و ائمه (ع)، امر به معروف و نهی از منکر، باقیات الصالحات، پند پذیری، تلاوت قرآن، توبه، فهم عمیق دین، نماز شب، جهاد، پرداخت خمس، جلب رضایت خداوند، شهادت، صداقت، عدالت، عفت و پاک دامنی، حجاب، گفتار پسندیده، درآمد حلال و شرکت در نماز جمعه.[6]

منبع: کتاب طعم بندگی، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی
[1]. کهف؛ 29 تا 31.
[2]. نک: حکمت نامه پیامبر اعظم (ص)، ج11، ص104.
[3]. بقره، 177.
[4]. ادب فنای مقربان، ج1، ص233.
[5]. تثلیث یعنی اعتقاد به وجود سه خدای پدر، فرزند و روح القدس.
[6]. ن‌ک: فرهنگ قرآن، ج13، ص277 تا 298.


مطالب مرتبط