حسرت و اندوه پس از مرگ بر گذشته ها سنگین ترین موضوع پس از مرگ آدمی است.

حسرت بزرگ در حدیث امام رضا علیه السلام

حسرت بزرگ در حدیث امام رضا علیه السلام

حسرت و اندوه پس از مرگ بر گذشته ها سنگین ترین موضوع پس از مرگ آدمی است و باید از آن به خدا پناه برد و کمتر کسی است که از آن در امان باشد. تنها پیامبران خدا و جانشینان ایشان که همه عمر خود را در راه خدا سرمایه گذاری کرده اند از حسرت در امانند. از این رو امام رضا علیه السلام فرمودند:

إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا مَاتَ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ مَا قَدَّمَ وَ قَالَ النَّاسُ مَا أَخَّرَ؟ فَقَدِّمُوا فَضْلًا يَكُنْ لَكُمْ وَ لَا تُؤَخِّرُوا كَيْلَا يَكُونَ حَسْرَةً عَلَيْكُمْ؛ فَإِنَّ الْمَحْرُومَ مَنْ حُرِمَ خَيْرَ مَالِهِ وَ الْمَغْبُوطَ مَنْ ثَقَّلَ بِالصَّدَقَاتِ وَ الْخَيْرَاتِ مَوَازِينَهُ وَ أَحْسَنَ فِي الْجَنَّةِ بِهَا مِهَادَهُ، وَ طَيَّبَ عَلَى الصِّرَاطِ بِهَا مَسْلَكَهُ. «بنده هر گاه بمیرد، فرشتگان می گویند: چه چیز پیش فرستاد؟ و مردمان می گویند: چه چیز(ارث) بر جای گذاشت؟ (بنابر این) از پیش (به سرای جاودان) بفرستید تا برتریی برای شماباشد، و (برای پس از خود) باقی مگذارید تا مایه حسرت شما گردد؛ زیرا که براستی محروم کسی است که از خیر و سود مال خود محروم گردد، و بدانکس رَشک می برند که ترازوی عمل خویش را با نیکوکاری و خیرات سنگین کند، و جایگاهش را در بهشت نیک گرداند، و راه (پل) صراط را برای خود آسان (و هموار) سازد».(1)

حسرت بیشتر بر کسانی سایه می افکند که از امکانات و اموالی بر خوردار بوده اند، و فرصت داشتند در راه خدا هزینه و برای خود ذخیره کنند؛ لیکن به خاطر دلبستگی و بی خیالی فرصت ها را از دست دادند و مرگ آن ها فرا می رسد و اموال به وارثان منتقل می شود.

حال وارثان با اموال آن ها دو نوع رقتار دارند:

1. از اموال بهره می برند و صاحبش را از یاد می برند.

2. از آن ها برای آخرت خود استفاده می کنندو آن را ذخیره آخرت می کنند.

در هر دو صورت صاحب اصلی مال حسرت می خورد. این بزرگترین حسرت برای انسان های غافل می باشد.

علی کفشگر فرزقی

منبع:

فراز هایی از سخنان امام رضا علیه السلام، محمد حکیمی، دفتر چهارم، ص 46

------------

پی نوشت:

عیون اخبار الرضا علیه السلام، ابن بابويه، محمد بن على‏، ج1،ص 298


مطالب مرتبط