کارشناسان، بهترین نوع ارتباط را ارتباط روش اول (ارتباط آگاهانه) معرفی می کنند

حل اختلافات زناشویی با چند روش ارتباطی ساده!!!

حل اختلافات زناشویی با چند روش ارتباطی ساده!!!

این جمله را بارها از زبان زوج ها شنیده ایم: «ما تفاهم نداریم». در این دوره زمانه، متأسفانه استفاده از این جمله بیشتر شده است. واقعاً چرا این گونه عبارات و اظهارات را در این زمانه بیشتر، می شنویم؟ در گذشته چرا کمتر با این مشکلات مواجه می شدیم؟ کجای ارتباط ما با اختلال روبه رو شده که این همه بحران‌ در زندگی زناشویی و آمار بالای نارضایتی‌ و طلاق را رقم زده است؟ در این مقاله، این مشکل را از زاویه ی «نحوه ی ارتباط گرفتن با دیگران» بررسی می کنیم. کارشناسان علوم ارتباطات انسانی، این موضوع را در تاروپود مشکلاتی ریشه یابی می کنند که درباره ی «نحوه ی برقراری ارتباط» پیش می آید.

همه ی انسان ها، به چهار روش با هم ارتباط برقرار می کنند و بهتر است قبل از هر چیز، این چهار روش ارتباطی را بشناسیم.

نوع اول: ارتباط آگاهانه

وقتی حرف ها گفته و شنیده می شود

فرض کنید دو نفر در حال گفت وگو با یکدیگر هستند. هر دو هم صحبت می کنند و هم به دقت به حرف های همدیگر گوش می دهند. در این روش، گیرنده و فرستنده ی پیام، به طور ارادی و آگاهانه در گفت وگو شرکت می کنند و تمام حواس خود را جمع می نمایند تا در این تعامل فعال باشند.

نوع دوم: ارتباط نصفه کاره

گوش های شنوا

در این روش، یکی صحبت می کند و دیگری فقط باید بشنود؛ مثل سخنرانی ها که در آن یک نفر شروع می کند به حرف زدن و بقیه باید بنشینند و بشنوند.

نوع سوم: ارتباط نصفه کاره ی دو

فال گوش

در این روش، فردی در حال صحبت کردن با دیگری ست؛ اما نفر سوم به صورت پنهانی، به صحبت های گوینده گوش می دهد و مثال بارز آن، فال گوش ایستادن و استراق سمع است.

نوع چهارم: ارتباط کاملاً ناقص

حرف های ناگفته

این روش، کمی پیچیده است و اغلب اختلافات ما با دیگران، از اینجا نشأت می گیرد. در این روش، حرفی به زبان نمی آید و این رفتارها و طرز حرکات ماست که پیغام های معناداری به طرف مقابل مخابره می کنند؛ مثلاً طرز لباس پوشیدن. ما ناخودآگاه با طرز لباس پوشیدن مان، پیام هایی به اطرافیان خود ارسال می کنیم و آنان، کاملاً غیرارادی و ناخودآگاه، قضاوت هایی درباره ی رفتار ما در ذهن شان شکل می گیرد.

ما ناخودآگاه با طرز لباس پوشیدن مان، پیام هایی به اطرافیان خود ارسال می کنیم.

کارشناسان، بهترین نوع ارتباط را ارتباط روش اول (ارتباط آگاهانه) معرفی می کنند. در این ارتباط، افراد به یکدیگر برای صحبت کردن فرصت می دهند و هر دو طرف سعی دارند، با دقت تمام بشوند آنچه را که طرف مقابل به زبان می آورد. در ارتباط نوع اول، به دلیل فعال بودن هر دو طرف در گفت وگو، بیشترین تفاهم ایجاد می شود؛ یا به عبارتی، طرفین گفت وگو یکدیگر را درک می کنند.

در مقابل بدترین نوع ارتباط، ارتباط نوع چهارم (حرف های ناگفته) است؛ اینکه افراد از روی حرکات و رفتارهای یکدیگر، خیلی از پیام های معنادار را دریافت و حلاجی می کنند که امری غیرارادی و اجتناب ناپذیر است. ما نمی توانیم به طرف مقابل بگوییم که رفتارها و حرکات ما را در نظر نگیرد و فقط توجه کند به آنچه بر زبان می آوریم. اختلافات زناشویی، بیشتر از اینجا نشأت می گیرد. خیلی از زن و شوهرها، ساعت ها درباره ی مشکلات شان با یکدیگر گفت وگو می کنند که اغلب این گفت وگوها، مذاکرات موفق و از نوع اول ارتباط است؛ اما بعد، با وجود گفت وگو و مذاکرات موفق، دوباره شاهد بروز اختلافات بین آن ها هستیم؛ دلیل آن چیست؟

دلیل اصلی این شکست ها در ارتباط، به رفتارها و حرکات ما برمی گردد. فرض کنید مردی صحبت های همسرش را دراین باره بشنود که احساس می کند به او کمتر از بقیه اهمیت می دهد و در ادامه به او بگوید که خیلی دوستش دارد و ذره ای از علاقه اش به وی کم نشده است و بعد از پایان این گفت وگو، دل همسرش را به دست بیاورد، این موفقیت کوتاه مدت و گذراست. چون چند روز بعد مرد در یک روز تعطیل، گوشی تلفنش را برمی دارد و مرتب با این و آن مکالمه می کند، با اینکه او علاقه و عشقش را به همسر در گفت وگو ابراز کرده است؛ اما همسرش از این ارتباط غیرکلامی، به صورت ناآگاهانه پیام های معناداری دریافت می کند؛ پیام هایی که به او می گوید، اگر همسرت به تو علاقه مند بود، تمام روز تعطیلش را وقف مکالمه ی تلفنی با این و آن نمی کرد. در نتیجه اختلاف های اولیه، دوباره بروز پیدا می کند.

5e5a8d33dcc9b.jpg

چطور می توانیم با همسرمان ارتباط مؤثر و بهتری داشته باشیم؟

همان طور که در سطور پیشین گفته شد، اغلب اختلافات زناشویی، از اختلالات نوع چهارم (برقراری ارتباط غیرکلامی) پیش می آید؛ یعنی حرکات و رفتارها، باعث می شود که سخنان‌ و صحبت های مان برای طرف مقابل باورپذیر نباشد. برای جلوگیری از برقراری ارتباط ناقص که در پی آن اختلافات ظاهر می شود، دو نکته ی زیر را مدنظر داشته باشید:

نکته ی اول: کنترل پیام های غیرکلامی

رفتارها و حرکاتی که از ما سرمی زند، درواقع پیام های غیرکلامی ست که به صورت غیرارادی به اطرافیان ارسال می شود. باید درباره ی این پیغام، حساسیت بیشتری به خرج دهیم و سعی کنیم تا آنجا که امکان دارد، این پیام های غیرکلامی را به اهداف و باورهای مان نزدیک تر کنیم. در مثال اختلاف زن و شوهر و ماجرای مکالمه با تلفن، باید تا آنجا که ممکن است، شوهر در خانه، مکالمه ی تلفنی اش را کمتر کند و با کمک کردن در امور خانه یا تماشای فیلم به اتفاق همسرش و از این قبیل اقدامات، علاقه اش را به او، به صورت غیرکلامی نشان بدهد.

باید تا آنجا که ممکن است، شوهر در خانه، مکالمه ی تلفنی اش را کمتر کند.

نکته ی دوم: شرح پیام های غیرکلامی

گاهی اجتناب ناپذیر است، برخی رفتارها که در جهت خلاف باورهای ماست. در مثالی که درباره‌ی اختلاف زن و شوهر گفته شد، فرض کنید مرد خانواده، مکالمه های تلفنی اش در رابطه با شغل و شرایط دشواری ست که مقطعی پیش آمده و این مکالمات، به نوعی در آینده ی شغلی اش اثرگذار است. اگر قرار است آن روز این مکالمات ادامه یابد، باید درباره ی این موضوع با همسرش صحبت کند و خیلی صمیمانه و شفاف، درمورد شرایط پیش‌آمده توضیح بدهد و البته بد هم نیست که این توضیحات، با عذرخواهی همراه باشد.

منبع: نشریه پیام زن، دوره 28، فروردین (322) - شماره پیاپی 322، فروردین 1398، آزاده منصوری.


مطالب مرتبط