خدای عرفه و نجواهای عاشقانه

خلوتت را با دیگران بشکن و عاشقانه با پروردگارت خلوت کن و اشک هایت را، در سرزمین عشق و در دشت میعادگاه توبه، صیقل بده پس، نجواهای غم انگیز عاشقانه ات را، برای معبود عرفه بازگو کن تا با کمال دل بشنود.

خدای عرفه و نجواهای عاشقانه

عصمت معدنی، پژوهشگر سطح دو مدرسه علمیه حضرت خدیجه (سلام الله علیها)

خلوتت را با دیگران بشکن و عاشقانه با پروردگارت خلوت کن و اشک هایت را، در سرزمین عشق و در دشت میعادگاه توبه، صیقل بده پس، نجواهای غم انگیز عاشقانه ات را، برای معبود عرفه بازگو کن تا با کمال دل بشنود.
برایت مهم نباشد که در کره ی خاکی زمین، چقدر تنها باشی؛ چقدر حرف هایت برای دیگران، قابل فهم نباشد؛ امّا شکرگزار باش که خدا را داری و او جبران کننده ی تمام دلتنگی ها و مرهم تمام زخم هایت هست.
هر وقت دلت از آلودگی های گناه می گیرد؛ دلت برای پروردگار مهربانت، بهانه جویی می کند تا کُنجی از کُره ی خاکی، مهمانت کند و او بهترین جا را برایت می پسندد و از تو پذیرایی می کند؛ گرچه دستانت خالی است؛ امّا مهربان خدا! به دستان خالی ات، نگاه نمی کند به خانه ی دلت نگاه می کند واسباب پذیرایی اش را، برایت فراهم می کند.
زنهار ای انسان! چه ماه ها و شبهای پُر از رحمت و مغفرت را، از دست دادی؛ غبارِ گناه و اَفسارِ لجاجت و غفلت، بر دلت سنگینی کرده؛ به دنبال دستان پُر رحمتِ بی کرانِ خدای مهربان باش که بر روی سرت، حِس کنی؛ بُت های درون سرگردانت کرده اند و تو را به سوی وادی های ضلالت و گمراهی می کشانند؛ می دانم؛ تمام فرصت هایت را، نه از روی خودخواهی، بلکه از روی نادانی، از دست داده ای؛ منتظری تا دوباره فرصتی پیش آید و زیباترین نغمه های معرفت را، بشنوی و گلستان رحمت بی انتهای خداوندی را، به روی چشمانت نظاره گر باشی.

شکرگزار باش که خدا را داری و او، جبران کننده ی تمام دلتنگی ها و مرهم تمام زخمهایت هست.


پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: در طول عمر شما، نسیم لطف و عنایت الهی مکرر می وزد شما فرصت را از دست ندهید و خود را در معرض این الطاف قرار دهید. 1(مجلسی، بحارالأنوار، ج68، ص221)
پس دستانت را، به سوی آسمان، با تضرّع و با چشمانی اشک آلود، دراز کن و بگو خدایا! من در سرزمین بی کسی ها، فقط تو را دارم. ای خدای پاکی ها! همه حاجیان سفید گشتند و هنوز دل من، سیاه است و روح و جسمم پاک و صیقلی نشده؛ مطمئن هستم که صدایم را می شنوی و جانم را به رایحه ی عرفه، نوازش می دهی. خدایا! در بی کسی هایم، گُم شده ام و پیوسته به دنبال تعارف کردن میوه امید، از تو هستم تا اِکسیر اَلطافِ الهی ات، به دل زنگار گرفته ام، زندگی بخشد.
به هوش باش ای انسان! روز عرفه (نهم ماه ذی الحجه) آمد؛ روزِ متلاطم شدن بِرکه ی چشم های عاشق و ذکر استغفار بر زبان ها، روز راز و نیاز با خدا، روز بازگشت به آغوش مهربان خدا.
چشمان عاشقت را در روز عرفه، رو به آسمان بگیر، هم صدا و هم نوا با فرشتگان شو، که در آسمان، بال های خود را گُسترانده اند و نغمه ی «یارب، یارب» را، زمزمه می کنند؛ دلت را از گناه تهی کن و دست هایت را به سوی مهربان خدا، دراز کن و با خالق هستی دعا و نیایش و مناجات کن؛ چرا که در این روز، درهای رحمت الهی بر روی همه بندگان به ویژه گنه کاران گشوده و همه گنه کاران در این روز، چشم امید خود را به خدای خود دوخته و از دنیا بریده و به خدا نزدیک می شوند. در این روز، دعا به استجابت نزدیک است و هر ناامیدی، امیدوار بر در خانه ی الهی، دست هایش را به دعا باز می کند.
چرا که خود فرمود: « مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.» 2(غافر: 60)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: در طول عمر شما نسیم لطف و عنایت الهی مکرر می وزد شما فرصت را از دست ندهید و خود را در معرض این الطاف قرار دهید.


امام محمد باقر (علیه السلام) فرمود: گناهکارترین فرد در عرفات کسی است که از عرفات باز گردد در حالی که گمان می دارد که او آمرزیده نشده است. 3(قمی، من لایحضره الفقیه، ترجمه غفاری، ج‏2، ص211)
دلت را به تقرّبش گره بزن تا خودت را بشناسی و نسبت به خالق مهربانت، شناخت و معرفت پیدا کنی و شهد شیرین عبودیّت را بچشی.
معبودا! چشمِ دلِ بندگانت، در آرزوی آن روزی است که، فرشتگانت در عرفات با سبدهای آذین شده ی رحمتت، و طَبَق های شیرینی استجابت، به استقبال بندگان عاشقت می آیند.
مهربان خدا! توبه ی بندگانت را بپذیر؛ و بر سُفره ی پُر رحمت خویش، آنان را بنشان؛ و اَبر رأفتت را بر کویر تشنه ی دل های عاشق، ببار تا همیشه عرفات دِل ها، سَرسبز بماند.


تاکنون کردی چنین (گُنَه)، اکنون مکن تیـره کردی آب را، افــزون مکن
(مثنوی معنوی)

زنهار ای انسان! توجه داشته باش که شاید روز عرفه دیگری در کار نباشد تا بخواهیم از آن استفاده کنیم، شاید این آخرین باشد.

مهربان خدا! توبه ی بندگانت را بپذیر؛ و برسُفره ی پُر رحمت خویش، آنان را بنشان؛ و اَبر رأفتت را، بر کویر تشنه ی دل های عاشق، ببار تا همیشه عرفات دِل ها، سَرسبز بماند.


ای خورشید عرفه! آرام تر غروب کن تا پروردگار عرفه، ما را از کوثر عرفانش، سیراب کند و به حقیقت حدیث پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) که فرمود: «هرکه نفس خود را شناخت به تحقیق پروردگار خود را شناخته»4 (مجلسی، بحارالأنوار، ج2، ص32) آگاه شویم و از خطا و گناهانمان درگُذَرد و ما را غرق رحمت خویش کند.
ای خورشید عرفه! آهسته تر، تا با غروب تو، آرزوهایمان، غروب نکند.

آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد وان کس که تو را بیند ای ماه چه غم دارد
مولوی (دیوان شمس)

منابع:
* قرآن کریم
1- قمی، محمد بن علی بن بابویه (شیخ صدوق)‏، من لایحضره الفقیه، جامعه مدرسین‏، قم، 1404 ق‏، دوم.
2- مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج2، ج68، اسلامیه‏، تهران، مختلف، مکرر.


--------------------------------------------------------------
پی نوشت:
1- إِنَّ لِرَبِّکُمْ فِی أَیَّامِ دَهْرِکُمْ نَفَحَاتٍ أَلا فَتَعَرَّضُوا لَهَا؛
2- «اُدعونی اَستَجِب لَکُم»؛
3- أَعْظَمُ النَّاسِ جُرْماً مِنْ أَهْلِ عَرَفَاتٍ الَّذِی یَنْصَرِفُ مِنْ عَرَفَاتٍ وَ هُوَ یَظُنُّ أَنَّهُ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ؛
4- مَن عَرَف نَفسَهُ فَقَد عَرَف رَبَّه.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر