خدا بهترین نگهبان و مهربانترین مهربانان است

خدا بهترین نگهبان است

خدا بهترین نگهبان است

حضرت آیت الله شیخ علی صافی گلپایگانی (زاده ۱۲۹۱ در گلپایگان - درگذشته ۱۴ دی ۱۳۸۸ در گلپایگان) از بزرگ ترین مراجع دوران معاصر و از بلندمرتبه ترین شاگردان مرحوم آیت الله العظمی بروجردی شناخته می شوند و در بین علما و بزرگان از مرتبه بالای علمی، معرفتی و معنوی برخوردار بودند به طوری که آیت الله العظمی بهجت (رحمه الله علیه) احتیاطات خودشان را به ایشان ارجاع می دادند و احترام بسیار ویژه ای برای ایشان قائل بودند. همچنین بعد از مرحوم آیت الله بهجت، مقلدین ایشان به آیت الله شیخ علی صافی گلپایگانی رجوع کردند و معروف بود که ایشان وصی علمی آیت الله بهجت می باشند و این امر باعث شد که مرجعیت گسترده ای در میان مردم داشته باشند.

در باب تأثیر آیات قرآن کریم و به خصوص سوره مبارکه یاسین، ایشان خاطره ای را از سفری که به همراه پدر بزرگوارشان آیت الله محمد جواد صافی گلپایگانی که ایشان نیز از مراجع بزرگ زمان خود بودند، نقل فرموده اند که این خاطره می تواند به عنوان دستور العملی مورد استفاده همگان قرار گیرد.

5ed3c25f069b5.jpg

ایشان فرموده اند: به همراه والد بزرگوارمان عازم سفر عتبات شدیم. در راه بازگشت و در نزدیکی مرز خسروی، دزدان و راهزنان به ماشین ما حمله کردند و با تیراندازی باعث توقف ماشین و وحشت همگان شدند. آنان همه مسافران را از ماشین پیاده کردند و هر چیز ارزشمندی را که به همراه داشتند از آنان گرفتند. پس از آن رئیس دزدها وارد ماشین شد و من از ترس این که خدایی ناکرده تعرضی به پدرم صورت گیرد، بلند شدم که اقدامی نمایم و به آنان چیزی بگویم که پدرم اشاره کرد بنشینم و قرآن بخوانم. رئیس آن ها هم آمد و بدون این که کوچک ترین جسارتی بکند، تمام ماشین را بررسی کرد و رفت و گویی اصلا ما را ندید.

بالاخره مسافران سوار شدند و حرکت کردیم. وقتی که به مرز ایران رسیدیم در کمال تعجب دیدیم که روی سقف اتوبوس تنها دو بسته که متعلق به پدر ما بود باقی مانده و بقیه به غارت رفته است. رمز و راز این حفاظت در سیره مستمر ایشان بود که همواره دو آیه از قرآن را به جهت دوری اسباب خود از آسیب و گزند بر روی کاغذ می نوشتند و در آن قرار می دادند که این دو آیه عبارت اند از: «فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ»[1]؛ البته خدا بهترین نگهبان و مهربانترین مهربانان است و «وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُون»[2]؛و (راه خیر را) از پیش و پس بر آنها سد کردیم و بر چشم (هوش) شان هم پرده افکندیم پس هیچ (راه حق) نمی‌بینند.

رمز و راز این حفاظت در سیره مستمر ایشان بود که همواره دو آیه از قرآن را همراه خود داشتند

جناب آقای مصطفی صافی گلپایگانی، فرزند مرحوم آیت الله شیخ علی صافی گلپایگانی بعد از نقل مطالب فوق از پدر بزرگوارشان فرمودند که در خانواده ما این عمل به صورت یک سیره دائمی مورد توجه قرار دارد که همواره این آیات را نوشته و داخل چمدان یا کیف دستی خود قرار دهیم و تاکنون بحمدلله در سایه این دو آیه مبارکه، اموال و اثاث ما از گزند محفوظ و از تلف و سرقت در امان بوده است.

منبع: ماهنامه بشارت (118-117)


پی نوشت ها:

[1] . یوسف، 64.

[2] . یس، 9.


مطالب مرتبط