در پناه خورشید

امیرالمؤمنین (علیه السلام) شمشیرش را به او داد؛ مرد که شگفت زده و حیران مانده بود؛ پرسید نترسیدی تو را بکشم؟ امیرالمؤمنین فرمود: ما خاندان کرم هستیم، درخواست کسی را که به ما پناه آورد رد نمی کنیم...

در پناه خورشید

فتنه می بارد از این سقف مقرنس برخیز تا به میخانه پناه از همه آفات بریم
در بیابان فنا گم شدن آخر تا کی ره بپرسیم مگر پی به مهمات بریم [1]

امام (علیه السلام) پناه بی پناهان است؛ آغوش رحمتی است که برای همه باز است. امام رضا (علیه السلام) فرمود: «اذا نَزلَت بکُم شَدیدَهٌ فاستَعینوا بنا»[2] ؛ هرگاه سختی و مشکلی به شما روی آورد به ما پناهنده شوید و امام صادق (علیه السلام) فرمود: «نحن کهفٌ لِمَن إلتَجَأ إلینا»[3] ؛ ما پناهگاهی هستیم برای کسانی که به ما پناهنده شوند و جالب این که به امام رضا (علیه السلام) نیز لقب «غوث هذه الامه و غیاثها»[4]، فریادرس امت داده اند. پس یکی از جلوه های امام (علیه السلام) پناه دهندگی است. کسانی که به آنان پناه ببرند، جواب مثبت دریافت می کنند.
در گرما گرم جنگ، فردی که با امیرالمؤمنین (علیه السلام) می جنگید؛ شمشیرش شکست و یقین کرد الآن کشته می شود. فریاد زد یا علی! شمشیرت را به من بده! امیرالمؤمنین (علیه السلام) شمشیرش را به او داد؛ مرد که شگفت زده و حیران مانده بود؛ پرسید نترسیدی تو را بکشم؟ امیرالمؤمنین فرمود: ما خاندان کرم هستیم، درخواست کسی را که به ما پناه آورد رد نمی کنیم. [5]
قال الرضا (علیه السلام): «إذا نَزَلَت بِکُم شَدیدَهٌ فاستَعینوا بِنا»؛ هر گاه بر شما گرفتاری روی آورد؛ از ما کمک بگیرید. در واقعه حرّه وقتی اهل مدینه بیعت یزید را شکستند و مأمور وی را از مدینه اخراج کردند؛ یزید به مدینه حمله کرد. مروان، دشمن اهل بیت (علیهم السلام)، نزد عبدالله بن عمر آمد که همسرش را به او بسپارد تا آسیبی نبیند. ابن عمر قبول نکرد؛ مروان نزد امام سجاد (علیه السلام) رسید و تقاضای پناهندگی همسرش را نمود. امام (علیه السلام) پذیرفت و آن حضرت، وی را با خانواده خود و فرزندش عبدالله به ینبع بیرون مدینه فرستاد. [6]

دوستان را کجا کنی محروم تو که با دشمن این نظر داری [7]

امام رضا (علیه السلام) فرمود: هرگاه سختی و مشکلی به شما روی آورد به ما پناهنده شوید.


مهربان تر از خودتان
اهل جهینه بودند؛ به خانه امام صادق (علیه السلام) وارد شدند و بنا بود مدتی مهمان حضرت باشند. مدتی که آنجا بودند؛ امام (علیه السلام) به آنها بسیار محبت می کرد؛ وسایل آسایش آنان را فراهم و به امورشان رسیدگی می کرد. روز آخر، هدیه های فراوانی به آنها بخشید و اموال زیادی در اختیارشان گذاشت؛ وقتی که به جمع آوری بار و بنه خود سرگرم شدند؛ امام (علیه السلام) به غلامان خود دستور داد که در رفتن به آنها کمک و همکاری نکنید. کاروان آماده شد؛ برای بار آخر نیز با امام (علیه السلام) خداحافظی کردند. در این هنگام یکی از آنان پرسید یا بن رسول الله! این مدت ما را بسیار گرامی داشتی و از هیچ محبتی دریغ نورزیدی؛ پس چرا غلامان خود را از کمک کردن به ما منع کردی؟ امام (علیه السلام) فرمود: «انا اهل بیتٍ لا نعینُ اَضیافَتنا علی الرَّحلَهِ مِن عِندِنا»[8] ؛ ما اهل بیتی هستیم که به مهمانانمان برای دور شدن از نزد خود کمک نمی کنیم!
همچنین نقل است که امام رضا (علیه السلام) فرمود: «الامام السماءُ الظلیلَهُ و الارضُ البَسیطهُ»[9] ؛ امام، آسمان سایه گستر رحمت و زمین آغوش گشودﺓ مهربانی است. مگر نه این که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «والله إنّا ارحَمُ بِکُم منکم بانفُسِکم»[10] به خدا سوگند، ما از خودتان به شما مهربان تریم.

کس ندیدست تو را یک نظر اندر همه عمر که همه عمر دعاگوی و هوادار تو نیست
من سری دارم و در پای تو خواهم بازید خجل از ننگ بضاعت که سزاوار تو نیست [11]

امام صادق (علیه السلام) فرمود: به خدا سوگند، ما از خودتان به شما مهربان تریم.


دعای آفتاب
یکی از اصحاب امام رضا (علیه السلام) به نام عبدالله بن ابان می گوید: به امام (علیه السلام) گفتم یا بن رسول الله برای خودم و خانواده ام دعا کنید!

به ملازمان سلطان که رساند این دعا را که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را [12]

امام (علیه السلام) فرمود مگر دعا نمی کنم! به خدا سوگند که اعمال شما هر صبح و شام به من ارائه می شود و من برایتان دعا می کنم؛ سپس فرمودند: مگر قرآن نخوانده ای که فرمود: «وَ قُلِ اعمِلُوا فَسَیرَی اللهُ عَمَلَکُم وَ رَسُولُهُ وَ المُؤمِنُون»[13] ؛ آگاه باشید که خدا و رسولش و مؤمنان اعمال شما را می بینند! به خدا قسم منظور از مؤمنان علی بن ابی طالب (علیه السلام) است. [14]

در راه عشق مرحله قرب و بُعد نیست می بینمت عیان و دعا می فرستمت
هر صبح و شام قافله ای از دعای خیر در صحبت شمال و صبا می فرستمت
تا لشکر غمت نکند ملکِ دل خراب جانِ عزیز خود به نوا می فرستمت [15]


منبع: کتاب کوله پشتی زائر، بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی

---------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت ها:
1. حافظ.
2. مستدرک الوسائل، ج5، ص229.
3. بحارالانوار، ج50، ص229.
4. عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج1، ص23.
5. بحارالانوار، ج44، ص187.
6. منتهی الآمال، ج2، ص10.
7. سعدی.
8. الامالی صدوق، مجلس81، ج9.
9. احتجاج طبرسی، ج2، ص598.
10. بحارالانوار، ج47، ص343.
11. سعدی.
12. حافظ.
13. توبه:105.
14. اصول کافی، ج1، ص319.
15. حافظ.


مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9036

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8502

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7820

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8767

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9535

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر