امام صادق علیه السلام: بسیار دعا کنید؛ زیرا خداوند از میان بندگانش کسانی را دوست دارد که او را به دعا بخوانند.)

دعا در حدیث امام صادق علیه السلام

دعا در حدیث امام صادق علیه السلام

اهمیت دعا

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «دعا از نیزه تیز کاری تر است».(1) و در حدیث دیگری فرمودند: «بر تو باد دعا کردن که آن شفای هر دردی است».(2) و نیز آن حضرت مر فرمایند: «بسیار دعا کنید؛ زیرا خداوند از میان بندگانش کسانی را دوست دارد که او را به دعا بخوانند«.(3)

وقت دعا

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «خداوند عزّوجلّ نمازهای پنجگانه را در بهترین اوقات ، بر شما واجب نموده است .پس بعد از نمازها ، دعا کنید».(4)

رابطه دعا و روزی انسان

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «خدای عزیز و ارجمند، روزی مؤمنان را از جایی می رساند که فکرش را هم نمی کنند. علّتش این است که وقتی مؤمن نداند روزیش از کجا خواهد رسید، زیاد دعا می کند».(5)

برای استجابت دعا باید مال انسان حلال باشد

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «هر که خوش دارد دعایش مستجاب شود ، باید کسب خود را حلال کند»(6).

و نیز می فرماید: «هر کس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حقّ مردم را بپردازد. دعای هیچ بنده ای که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسی بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمی رود».(7)

نزدیک شدن به خدا با دعا

امام صادق علیه السلام می فرمایند: شما را سفارش می کنم به دعا کردن؛ زیرا با هیچ چیز به مانند دعا به خدا نزدیک نمی شوید. و دعا کردن برای هیچ امر کوچکی را، به خاطر کوچک بودنش رها نکنید؛ زیرا حاجت های کوچک نیز به دست همان کسی است که حاجت های بزرگ به دست اوست.(8)

خداوند دعا کردن مومن را دوست دارد

امام صادق علیه السلام می فرمایند: براستی که انسان دعا می کند و خداوند عزّوجّل به دو فرشته می فرماید: من دعای او را مستجاب کردم، اما حاجتش را نگه دارید، زیرا دوست دارم صدای او را بشنوم ودیگری دعا می کند و خداوند تبارک و تعالی می فرماید: زود خواسته اش را برآورید، که من خوش ندارم صدای او را بشنوم.(9)

جهت دعا

امام صادق علیه السلام می فرمایند: «هر کس اوامر خداوند را اطاعت کند سپس او را از جهت دعا بخواند، اجابتش می کند. پرسیدند: جهت دعا چیست؟ فرمودند: با حمد الهی آغاز و #نعمت های او را یاد و او را #شکر می کنی، سپس بر پیامبر صلی الله علیه و آله درود می فرستی و گناهانت را یاد و به آن ها اعتراف می نمایی، آنگاه از آن ها (به خدا) پناه می بری؛ جهت دعا این است».(10)

علی کفشگر فرزقی

منبع:

1. الكافي (ط - الإسلامية)، كلينى، محمد بن يعقوب‏، ج‏2، ص: 469

2. مكارم الأخلاق، طبرسى، حسن بن فضل‏، ص: 271

3. تحف العقول، النص، ابن شعبه حرانى، ص: 314

4. الخصال، شیخ صدوق، ج‏1، ص: 278

5. الكافي (ط - الإسلامية)، كلينى، محمد بن يعقوب‏، ج‏5، ص: 84

6. بحار الأنوار (ط - بيروت)،مجلسی محمد باقر، ج‏90، ص: 373

7. بحار الأنوار (ط - بيروت)، مجلسى، محمد باقر، ج‏90، ص: 321

8. الكافي (ط - الإسلامية)، كلينى، محمد بن يعقوب‏، ج‏2، ص: 467

9. همان: ص: 489

10. همان: ج‏2، ص: 486


مطالب مرتبط