هیچ گاه مردن باعث نابودی ما نشده، بلکه به یک مرتبه بالاتر از جایگاه قبلی خود صعود کرده ایم.

دنیا بهشت کافر است و زندان مؤمن!

دنیا بهشت کافر است و زندان مؤمن!

ترس از مرگ یک نوع از انواع ترس است. اگر ترس از مرگ موجب می گردد که همیشه به یاد آخرت باشید و سعی نمایید که کارهای خود را طوری تنظیم نمایید که آخرت تان آسیب نبیند و متضرر نشوید، پس خوشا به حالتان زیرا که ویژگی یک مؤمن را پیدا کرده اید. طبق فرموده قرآن و روایات، مؤمن باید همیشه نگران این باشد و ترس این را داشته باشد که مبادا آخرتش هم آغوش با رنج و عذاب گردد، لذا برای دفع و رفع این نگرانی همیشه سعی می کند رضایت پروردگار را جلب نماید و از کارهایی که عاقبت او را قرین عذاب الهی که بسیار وحشت زا و سخت است دوری می نماید.

این چنین شخصی هرگز نباید از مرگ بترسد، زیرا با مرگ، حیات جاوید و جدید و بی دغدغه او شروع می شود. برای این که شناخت تان در این باره بیشتر شود، می توانید به کتاب هایی که ویژگی های بهشت را بر شمرده اند مراجعه نمایید تا از جایگاه و موقعیت مؤمنان واقف شوید تا ببینید که مرگ چه چیز گران بها، مطلوب و لذت بخشی را برای مؤمن به ارمغان می آورد و مؤمن با مرگ به چه زندگی خوش و راحتی می رسد که قابل مقایسه با زندگی این دنیا نیست.

پیامبر اکرم (ص) در روایتی که از ایشان نقل شده به حضرت علی (ع) می فرمایند که: «دنیا بهشت کافر است و زندان مؤمن، زیرا مؤمن می داند که با مرگ خود به چه مرحله ای صعود خواهد کرد و بهشت کافر است چون کافر با مرگ به چنان عذابی دچار خواهد شد که آرزو می کند که ای کاش هیچ وقت از مادر متولد نمی شد و یا ای کاش مشتی خاک می بود.» پس کسی که باید از مرگ بترسد کافر است نه مؤمنین».[1]

5dba9b8725ae1.jpg

مؤمن از مرگ نمی ترسد، زیرا با مرگ حیات جاوید، جدید و بی دغدغه او شروع می شود

می توان این مطلب را با مثالی توضیح داد تا شناخت نسبت به مرگ اصلاح شده و تقویت یابد و خوف از مرگ تبدیل به دلگرمی و اضطراب تبدیل به آرامش گردد. انسان همانند کودکی در جنین مادر است و شما وقتی از جنین بپرسید که آیا مایل است از محیطی که تغذیه او خون است و اطرافش تنگ و تاریک، جدا شود و یا نه؟ او با اطمینان به شما خواهد گفت بهترین مکان همین محیط من است و بهترین غذا نیز همین خونی است که من می خورم و هنگام تولد نیز گریه ای از سر اعتراض می دهد که چرا مرا از محیطی که در آن راحت بودم جدا کردید و وقتی به این جهان وارد می شود کم کم می بیند که این جهان و غذاهای موجود در آن از جهت کیفیت و کمیت اصلا قابل مقایسه با جهانی نیست که قبلا در آن به سر می برده است.

بنابراین هیچ گاه مردن باعث نابودی و نقصان ما نشده، بلکه به یک مرتبه بالاتر از جایگاه قبلی خود صعود کرده ایم، پس نباید از مردن بترسیم چون با هر بار مردن زندگی ما به نحو برتر و بالاتری ادامه یافته است برای همین مؤمن نباید از مردن بترسد چون با مرگ به چیز بهتر و بالاتری که اصلا قابل مقایسه با این جهان از جهت کیفیت و کمیت نیست، دست می یابد.

منبع: ماهنامه راه قرآن (49)، غلامرضا مهرانفر


پی نوشت ها:

[1] . بحارالانوار، ج٧۴، ص١۵٩.


مطالب مرتبط