یک مرد به مرور یاد گرفته است که باید احساسات خود را مخفی کند.

رازهای ناگفته درباره مردان

رازهای ناگفته درباره مردان

نیمکره چپ مغز مردان که اعمالی نظیر تفکّر منطقی و استدلالی، فراگیری ریاضیات و حلّ مسأله، کسب مهارت های فیزیکی و تطابق های ماهیچه ای را انجام می دهد، از نیمکره راست آن ها قوی تر است. اما در زنان، نیمکره راست مغز که مهارت هایی چون بیان احساسات، مهارت های گفتاری و فراگیری هنرهای مختلف را به عهده دارد، به اندازه نیمکره چپ آن هاست. بنابراین، طبیعی است که مردان از نظر احساسات و عواطف، عملکردی پایین تر از زنان داشته باشند؛ تا جایی که مردان اگر سخنوران ماهر و آشنا به علم روان شناسی هم باشند، باز هم در بیان احساسات خود ضعیف تر از زنان هستند.

مردان اگر سخنوران ماهر و آشنا به علم روان شناسی هم باشند، باز هم در بیان احساسات خود ضعیف تر از زنان هستند.

تفاوت دیگر، مربوط به نوع تربیت مردان است. به همه پسران آموخته اند که مرد، برتر از زن است و مردان باید احساسات خود را کنترل کنند و اگر زنان را دوست دارند، تنها به دید رحم و شفقت به آن ها بنگرند؛ حتی زمانی که پسربچه ها خواسته اند رفتار احساسی و تؤام با عاطفه از خود بروز دهند، یا به سبب موضوعی گریه کنند، اطرافیان آنان را از این کار نهی کرده و گفته اند که این کار، کار دختران است. بنابراین، یک مرد به مرور یاد گرفته است که باید احساسات خود را مخفی کند.

مردان برای آنکه بتوانند مدت زیادی در کنار یک زن بمانند و او را خرسند کنند، نیاز به کسب یک سری از مهارت ها دارند و این هنر زنان موفق است که بتوانند هم مردان را بهتر بشناسند و هم مهارت هایی چون قابلیت و توانایی بیان احساسات، صمیمیت، حمایت گر بودن و عشق ورزیدن را به مرد مورد علاقه خود آموزش دهند.

مردان چند صفت متمایز دارند؛ از جمله به علت ساختار مغزی خود، نمی توانند به خوبیِ زنان روی چند مسأله همزمان متمرکز شوند. بنابراین، در مواقعی که دوست دارید از او همراهی احساسی بخواهید، ذهن او را پرت ننمایید. تصور نکنید او نیز مانند شما می تواند همزمان هم به حرف های شما گوش دهد و هم مشغول کاری دیگر مثل مطالعه یا تماشای تلویزیون باشد.

زنان، احساس خود را فریاد می زنند، اما مردان در سکوت، عشق می ورزند. بنابراین، سکوت شوهر را بی محلی او ندانید و سعی کنید به او بفهمانید که باید دوست داشتن را همیشه بر زبان آورد. از طرف دیگر، همه افکار خود را به زبان نیاورید؛ چراکه حرف های بی مورد و صحبت کردن زیاد درباره افکار درونی، مردان را خسته می کند. پس سعی کنید برای ابراز احساسات، او را به حرف آورید، اما خودتان به اندازه نیاز صحبت کنید.

زنان، احساس خود را فریاد می زنند، اما مردان در سکوت، عشق می ورزند.

مردان همین که در دل، به همسر خود مهر می ورزند، تصور می کنند که این مقدار عشق و محبت درونی برای یک زن کافی است؛ در حالی که زنان دوست دارند که شوهرشان، عشق و محبت خود را پیوسته بر زبان جاری کنند.

مردان دوست دارند زنان هنگام صحبت، سریع به سراغ اصل مطلب بروند و صحبت های بیهوده نکنند، اما زنان دوست دارند برای تعریف کردن هر موضوعی به جزئیات بپردازند. هرگاه موضوعی را برای شوهر خود بیان می کنید، متوجه باشید که با یک مرد روبه رو هستید که از شنیدن جزئیات موضوع لذت نمی برد، و خیلی زود خسته و مکدّر می شود.

مردان هیچ گاه نمی توانند مانند زنان به جزئیات امور توجه کنند و از آن آگاهی یابند؛ بنابراین به هنگام تغییراتی مانند آرایش و غیره، بی توجهی به شوهر را دلیل بی محبتی او ندانید.

زنان برای تحریک احساسات شوهر از روش های مختلفی استفاده می کنند؛ گاهی از راه گله و شکایت، گاهی با قهر و دعوا و گاهی از راه سکوت؛ اما مردان با هیچ یک از این راه ها آشنا نیستند و این رفتار شما را به گونه ای دیگر تعبیر می کنند که بیشتر خلاف منظور شما است. مثلاً به جای آن که شما را کانون احساس و محبت بدانند، شما را نِق نِقو و پر توقّع فرض می کنند. پس بهتر است همیشه به جای استفاده ابزاری از لغات و حرکات خود، صریحاً به او بگویید که مدتی است شما را فراموش کرده است و اکنون به محبت و توجه او نیاز دارید.

مردان چون به راحتی زنان نمی توانند احساسات خود را بروز دهند، در بسیاری از موارد رفتار درونی خود را عصبانیت نشان می دهند. بعضی مواقع خودشان هم دلیل رفتارشان را نمی دانند. گاهی تصور می کنید عصبانیت مرد نشان دهنده ناراحتی او از شما یا نشانه دلزدگی اوست، اما ساختار تکاملی مردان به گونه ای است که در هنگام ترس یا نگرانی یا احساس گناه، عصبانی به نظر می رسند. به همین دلیل، وقتی شما برای جلب توجه او گله و شکایت را آغاز می کنید، او خود را مقصر قلمداد می کند و وقتی خود را گناه کار دید، عصبانی می شود.

مردان چون همیشه به راه حل فکر می کنند، همین که ناآرامی همسرشان را مشاهده نمایند، به فکر راه حل می افتند؛ در حالی که همه این درهم ریختگی های زن، ریشه در دریافت نکردن احساس و توجه شوهر دارد و مردان چون به این مطلب واقف نیستند، راه حل ارائه می دهند و زنان چون نمی دانند شوهرشان به اصل موضوع پی نبرده است، عصبانی می شوند.

مردان چون همیشه به راه حل فکر می کنند، همین که ناآرامی همسرشان را مشاهده نمایند، به فکر راه حل می افتند.

نگرانی و ترس مرد، رگ عصبانیت او را جوش می آورد و از اینجا بگومگوها و جر و بحث ها آغاز می شود؛ در حالی که مرد می توانست با بوسیدن و در آغوش گرفتن همسرش، کانون احساس او را سیراب کند.

زنان به راحتی قادرند احساسات و عواطف خود را تغییر دهند. مثلاً پس از آنکه عصبانی شدند، همه چیز را فراموش کنند و به ابراز احساسات مشغول شوند، اما مردان چون این توانایی را ندارند، واکنش های منفی مانند عصبانیت، قهر کردن و... شما را دائمی تصور می کنند، به این لحاظ به راحتیِ شما نمی توانند به محیط تبادل احساسات بازگردند.

هرگز به طور مستقیم و به شکلی که بخواهید توانایی های شوهرتان را زیر سؤال ببرید، از او انتقاد نکنید. این نوع انتقاد، مانند آن است که بخواهید نسبت به زیبایی یک زن انتقاد نمایید. آنان حتی نصیحت ها و توصیه های شما را به عنوان نشانه ای بر بی اعتمادی همسر نسبت به خودشان تعبیر می کنند. مردان به همان اندازه نسبت به توانایی های مردانه و استعداد خود وابسته اند که شما نسبت به دلبری و توانایی های زنانه خود تکیه دارید. میزان وابستگی مردان به توانایی هایشان به حدی است که حتی در مواقعی که اشتباه می کنند، تمایلی به عذرخواهی نداشته و بیشتر سعی دارند موضوع را توجیه کنند.

در مواقع مشاهده ناتوانی و اشتباه در مردان، بهتر است موضوع را به شکلی بیان کنید که او را کم تقصیر جلوه دهید و گناهِ کار او را بر گردن عوامل دیگر بیندازید، تا او خودش ناچار شود اعتراف کند که مشکل کار در چه بوده است.

موفقیت ها و توانایی های یک مرد، ابزار پیشرفت اجتماعی او هستند، اما لزوماً این ابزار در زندگی شخصی و در ارتباط با همسر، وسیله های مناسبی به حساب نمی آیند. بعضی از مردان در حرف زدن و رفتارهای احساسی ماهر هستند، اما همین مردان توانایی کافی را برای بیان احساسات خود ندارند.

اگر روزهای اول زندگی مشترک تان را می گذارنید، در ارتباط با شوهرتان، به او اجازه دهید که با احساسات خود رابطه برقرار کند و وارد خلوت خود شود؛ پس با حرف زدن بی وقفه، افکار او را مشغول نکنید، تا او فرصت پیدا کند در سکوت، کلمات احساسی خود را جمع آوری نماید.

هرگز به طور مستقیم و به شکلی که توانایی های شوهرتان را زیر سؤال ببرید، از او انتقاد نکنید.

با تصور اینکه مردان بی احساس هستند، خود را مشوش نکنید، زیرا مردان دارای احساس مشابه به شما هستند؛ تنها قدرت بیان آن را ندارند و این وظیفه شماست که هنر ابراز احساسات و محبت را به مردان بیاموزید.

مردان از احساسی برخورد کردن زنان در برابر مشکلات ناراحت شده، دوست دارند مشکلات از راه اصولی حل شود؛ بنابراین، به هنگام بروز مشکلات، در فکر فرو می روند؛ در حالی که زنان رفتار احساسی از خود بروز می دهند.

مهم ترین اصل در وجود مردان، این است که کمتر از زنان به عشق و روابط عشقی اهمیت می دهند. دلیل آن این است که مردان (برعکس زنان) هویت خود را از ناحیه شغل و موفقیت های اجتماعی تعریف می کنند و نه بر اساس روابط عشقی خویش که این مسأله تا حدودی به ساختار مغزی مرد و نوع تربیت او بازمی گردد. بنابراین، به مردان اجازه دهید که موقعیت هایی همچون کار و فعالیت های مختلف را در اولویت برنامه های خود قرار دهند تا بتوانند با حل آن ها، تفکر خود را به سمت احساسات و عواطف سوق دهند. اما هرگز به آن ها اجازه ندهید تا روابط عاطفی شما را فدای کار و فعالیت خود کنند.

منبع: کتاب رازهای تسخیر قلب همسر، مسلم داودی نژاد، ص51-56.


مطالب مرتبط