راه کمال انسان از وقف می گذرد

کسی می تواند اموالش را وقف کند که اعتقاد به خدا داشته باشد.

راه کمال انسان از وقف می گذرد

«فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى* وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى* فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْرَى* وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى* وَکَذَّبَ بِالْحُسْنَى* فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى* وَمَا یُغْنِی عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى»؛ امّا کسی که ثروتش را در راه خدا انفاق کرد و پرهیزکاری پیشه ساخت و وعده نیکوتر را که وعده خدا نسبت به پاداش انفاق و پرهیزکاری است باور کرد، پس به زودی او را برای راه آسانی که انجام همه اعمال نیک به توفیق خداست آماده می کنیم و امّا کسی که از انفاق ثروت بخل ورزید و خود را بی نیاز نشان داد و وعده نیکوتر را تکذیب کرد، پس او را برای راه سخت و دشواری که سلب هرگونه توفیق از اوست آماده می کنیم و هنگامی که به چاه هلاکت و گودال گور سقوط کند، ثروتش چیزی از عذاب خدا را از او دفع نمی کند.[1]

1. اعطاء مال در راه خدا که وقف یکی از مصادیق بارز آن است نیازمند پیش زمینه های کلامی و اعتقادی فراوان است. از مهم ترین این پیش زمینه ها اعتقاد به خدای یگانه به عنوان تنها معبود و کارگردان نظام هستی است. کسی می تواند در راستای فقرزدایی و توسعه فرهنگی و معنوی جامعه، اموالش را وقف کند که اعتقاد به خدا و ربوبیت او داشته باشد. همین طور کسی می تواند دست از اموال خودش به نفع افراد یا امور عام المنفعه بردارد که اعتقادی راسخ به وعده های الهی داشته باشد و بداند که با وقف کردن بخشی از اموالش نه تنها چیزی از دست نمی دهد، بلکه چندین برابر به دست می آورد. امام صادق علیه السلام می فرمایند: کسی که یقین داشته باشد که آنچه در راه خدا می دهد، جایش پر می شود اهل جود و عطا می شود.[2]

و چون این پاداش ها عمدتاً در آخرت به انسان داده می شود، شخص واقف باید اعتقاد راسخ به قیامت داشته باشد. یکی از مهم ترین آثار وقف، پاکسازی جان انسانی از رذایل اخلاقی؛ مانند: مال دوستی، خودمحوری، بخل و... و آراسته سازی جان انسان به صفات نیک اخلاقی؛ مانند ایثار، سخاوت، نوع دوستی، مشارکت اجتماعی، همدردی با فقرا و صله رحم است.

5c362465b757d.jpg

2. مهم ترین پاداشی که خداوند در دنیا به انسان هایی که اهل جود و بخشش هستند و بخشی از اموال شان را وقف می کنند می دهد، این است که انجام اعمال صالح؛ مانند انفاق در راه خدا، نماز خواندن، روزه گرفتن، جهاد در راه خدا، تبلیغ و ترویج دین خدا و مانند آن برای او آسان می شود.

در واقع کسی که به خاطر خدا حاضر است از بخشی از اموال خودش بگذرد، خداوند قلب او را برای پذیرش مراحل بالاتری از ایمان و انجام عمل صالح می گشاید. در نتیجه چنین فردی به آسانی معارف الهی را می فهمد و آن ها را می پذیرد و دشواری های عمل به آن را تحمل می کند و در برابر باید و نبایدهای دین منقاد و تسلیم است[3] و انجام گناه برای او دشوار است؛ بر خلاف کسی که اهل ایمان و عمل صالحِ برخواسته از روح ایمان نیست که انجام گناه برای او آسان و انجام اعمال صالح از جمله انفاق مال خدا دشوار است؛ زیرا در اثر کفر اعتقادی یا کفر عملی قلبش برای کفر و گناه گشوده شده است.

«فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ»؛ آن کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه اش را برای (پذیرش) اسلام، گشاده می سازد و آن کس را که به خاطر اعمال خلافش بخواهد گمراه سازد، سینه اش را آن چنان تنگ می کند که گویا می خواهد به آسمان بالا رود، این گونه خداوند پلیدی را بر افرادی که ایمان نمی آوردند قرار می دهد![4]

منبع: کتاب وقف از منظر آیات و روایات، علی اکبر تقی زاده، ص47-49.


پی نوشت ها:

[1]. لیل: 5-11.

[2]. من لایحضره الفقیه، ج4، ص 416.

[3]. تسنیم، ج27، ص108.

[4]. انعام: 25.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر