امام رضا علیه السلام در ماه های پایانی سال 148ق، در شهر مدینة منوره به دنيا آمدند.

زمان دقيق و مکان  تولد و چگونگی تولد امام(ع)

زمان دقيق و مکان تولد و چگونگی تولد امام(ع)

امام رضا علیه السلام در ماه های پایانی سال 148ق،در شهر مدینة منوره به دنيا آمدند. اين تاريخ ولادت بر طبق نظر بيشتر دانشمندان بزرگ شیعی(1) همچون کلینی(2) و شیخ صدوق(3) و شیخ مفید(4) و عالمان و مورخان سنی همچون ابن اثیر(5)، صفدی(6)، خزاز(7)، ذهبی(8) و ابن صباغ(9) است. مورخان روز ولادت ایشان را نيز، 11 ذى قعده ذکر کرده اند(10). ماه های دیگری هم بیان شده است(11) اما هیچ یکشهرت ماه ذی قعده را ندارد. به هر حال این تاریخ با 10 دی 144 ش نیز برابر است.(12)

درباره چگونگی تولد امام رضا علیه السلام مورخان در برخی از متون، نکته ای از مادر بزرگوار امام نقل کرده اند. ایشان فرموده بودند: «هنگام بارداری، سنگینی حمل را احساس نمی کردم و هنگام خواب، صدای تسبیح و تهلیل و تقدیس فرزندم را می شنیدم»(13)

همو از مناجات فرزند نوزداش در هنگام تولد، چنین یاد می کند: «زمانی که وی به دنیا آمد، دستانش را روی زمین و سرمبارکش را به سوی آسمان بلند کرده بود. لبانش تکان می خورد، گویی با خدا مناجات می کرد. پدر بزرگوارش وارد شد و به من فرمود: هنیئا لک کرامه ربک عزوجل؛ «مبارک باد بر تو کرامت خداوند». در این حال، فرزند را به او دادم و حضرت در گوش راستش، اذان و در گوش چپ وی، اقامه خواندند و با آب فرات کام او را برداشت».(14)

علی کفشگرفرزقی

منبع:

وصف آفتاب، ولادت تا شهادت امام رضا علیه السلام، ص 17(پرسمان رضوی 1)

--------

پی نوشت:

1. كفعمى، المصباح، ص 691؛ عاملى، الدروس، ج2، ص 14؛ مجلسى، ملاذ الأخيار، ج9، ص 215.

2. كلينى، الكافى، ج1، ص 486.

3. شیخ طوسی،تهذیب الاحکام، ج6، ص 8.

4. مفيد، الارشاد، ج1، ص 246.

5. ابن اثير، الكامل فى التاريخ، ج5، ص 504.

6. صفدی، الوافی بالوفیات، ج22، ص 248.

7. گنجی شافعی، كفايه الطالب، ص 457.

8. ذهبی،سِیَر اعلام النبلاء، ج9، ص 387.

9. ابن صباغ،الفصول المهمه، ج2، ص 969.

10. طبرسى، اعلام الورى، ج2، ص 41؛ حسن بن محمد قمی ، تاریخ ولادت را 15ذی قعده می داند (تاريخ‏قم،ص 199).

11. ابن شهر آشوب، مناقب، ج4، ص366.

12. علی زمانی قمشه ای، مکتب اسلام، ش 2، 1378.

13. قندوزی، ینابیع الموده، ج3، ص 166؛ روضه الاحباب، میر خواند، تاریخ روضه الصفا، ج3، ص 42؛شوشتری، احقاق الحق، ج12، ص 344

14. همان.


مطالب مرتبط