امام علی بن موسی الرضا (ع) فرمود : «إعمَلْ لدِنُیاکَ کأنَّکَ تَعیِشُ اَبَداً و إعمَلْ لاخَرِتِکَ کَانَّکَ تَمُوتُ غَداً» . برای دنیای خود به گونه ای عمل کن گویا همیشه...

زندگی و هدف
۱۰ فروردین ۱۳۹۶ 318 13.5 KB 85 0

زندگی و هدف

امام علی بن موسی الرضا (ع) فرمود : «إعمَلْ لدِنُیاکَ کأنَّکَ تَعیِشُ اَبَداً و إعمَلْ لاخَرِتِکَ کَانَّکَ تَمُوتُ غَداً» . برای دنیای خود به گونه ای عمل کن گویا همیشه می خواهی بمانی و برای آخرتت آن چنان عمل کن گویا فردا خواهی مرد .

شرح : در این جهان هستی هیچ چیز بی هدف نیست ، زیرا خالق آن حکیم و کار عبث و بیهوده از او امکان ندارد ، آیات فراوانی از قرآن از جمله «آل عمران/191 ، دخان/38 و 39 ، ص/27 و …» هدفمند بودن کل جهان هستی را بیان نموده ، حتی بالخصوص آفرینش و زندگی انسان را دارای هدف و هر گونه عبث و بیهودگی را در آفرینش آن نفی می نماید از جمله سوره «مؤمنون/115 و ملک/2 و …» . امام علی (ع) نیز در سخنی می فرماید : خدای سبحان شما را بیهوده نیافریده و به حال خود وا نگذاشت» . آن چه مهم به نظر می رسد شناخت هدف صحیح زندگی است و این که انسان بداند برای چه آمده است و به کجا می رود ؟ و به قول شاعر : همه روز فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم ، از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود به کجا می روم آخر ننمایی وطنم ، در هر صورت شناخت هدف صحیح برای زندگی از عوامل نشاط ، شادابی و تلاش برای زندگی است چنان که عدم آگاهی از هدف زندگی موجب افسردگی و چه بسا پوچی در زندگی شود ، آیا دنیا می تواند هدف اصلی برای زندگی باشد ؟ یا آن را مقدمه ای برای یک زندگی طولانی و برتر بدانیم ؟ به تعبیر دیگر آیا مقصود از زندگی تنها خوردن و آشامیدن و شهوت است یا هدف آخرت و رسیدن به کمال انسانی و رحمت الهی است . در نتیجه دنیا ابزاری برای کسب آخرت می باشد . کسانی که هدف صحیحی برای زندگی نیافتند به پوچ گرایی رسیده و همین دنیا را آخرین خط و سرمنزل مقصود دانسته و سرانجام دست به خودکشی زده اند . در مقابل کسانی که به هدف صحیح دست یافتند ، در دنیا تلاش و کوشش فراوان نموده و هیچ وقت دست از تلاش و کوشش برنداشته بلکه تلاش های خود را در دنیا جهت دار کرده اند ، رنگ و بوی الهی و اخروی به کارها داده اند و به بالاترین سعادتها رسیده اند و نام خود را در زمره ی نام آوران تاریخ ثبت کرده اند به همین جهت امام رضا (ع) زندگی را دارای هدف صحیح می داند ، اما برای رسیدن به این هدف دو نوع برنامه ریزی را بیان می کند ، هم باید برای زندگی دنیا برنامه ریزی کرد و هم آمادگی لازم برای آخرت پیدا نمود ، زندگی دنیا و آسایش آن نیاز به انضباط ، محکم کاری و تلاش دارد ، مسلمان می تواند در دنیا خوب زندگی کند ، نیازهای خود و خانواده را برطرف نماید ، اما این کار به یک برنامه ی دقیق و منظم و صحیح نیاز دارد ، مسلمان نباید عمر و وقت خود را بیهوده هدر دهد بلکه باید از تمام اوقات زندگی بهره ببرد ، با ناامیدی زندگی کردن ، به خاطر این که انسان روزی از این جهان می رود ، همچنین وجود امور ناپایدار مانند مرگ ، شکست بر هدف ها ، نرسیدن به برخی از آرزوها ، شرایط اجتماعی نامناسب نباید انسان را به پوچ گرایی و بی هدفی بکشاند و این تصور فرهنگی غلط است ، سستی و تنبلی و کسالت به همراه می آورد ، انسان هر چه به دست می آورد مرهون تلاش و کوشش است ، انسان های موفق در تمام شبانه روز ، دارای نظم بوده و با تلاش های مثبت و مفید به یک زندگی صحیح رسیده اند . برنامه دیگر انسان آمادگی برای آخرت است ، مسلمان نسبت به مسائل دینی و معنوی باید آن قدر حساس باشد که اگر فردا از این جهان رخت بر بست دارای توشه باشد و به غضب و خشم الهی گرفتار نشود و این نیاز به برنامه ریزی دارد ، عبادت ها را به موقع انجام دهد ، عبادتها را با ریاکاری و زهد دروغین نابود نکند ، حقوق دیگران را رعایت کند ، گناه نکند ، اگر مبتلا به گناه شد با استغفار و توبه حقیقی دامن خود را از گناه شستشو دهد ، اگر حقی از مردم به گردن دارد ، ادا کند ، نقاط تاریک و مبهم زندگی خود را با کارهای نیک تبدیل به روشنایی نماید ، چنان اهمیت به این مسایل بدهد که اگر فردا بمیرد آخرت او نیز با سعادت همراه باشد .

برای مطالعه بیشتر به منبع مطلب ، مجموعه ره توشه – کتاب نشانی بهشت مراجعه بفرمایید .


مطالب مرتبط