زیارت مثنوی عشق (3)

ای مسافر کوی عشق، زیباترین جامه را بر تن کن و با پای برهنه و دِل عاری از خَلق، با وقار و جانی آرام، به یاد او باش و بگو: «الله اکبر الله اکبر لا اله الا الله سبحان الله واللحمدالله»....

زیارت مثنوی عشق (3)

ای زائر کوی رضا، بدان که محور این بخش زیارت، سخن از خداست. حال که با دل به طواف رضا آمده ای، از او بخواه که تو را مَحرم و مخزنِ اسرارِ نهان خدا سازد تا با یاری خدا در کشتی زندگی ناخدایی کنی، زیرا به لطف او راه به او بیابی و ملک بقا را بجویی. خالق کریم، محور کاینات و اساس کرامات و رسیدن به حاجات است. اگر چشم دل باز کنی، خدای لامکان را در کون و مکان ببینی. او در درون و برون همه چیز هست، اما ناپیداست.

آنان که از خدا غافل گردند، به دریای یقین واصل نشوند. آنان که از خدا، جدا گردند، همچو شیطان مبتلا شوند. ای ناخدای کشتی زندگی، از خدای هستی بخش غافل مشو تا کشتی ِزندگی تو به ساحل امن برسد، زیرا اگر غافل شوی، یا غرق می گردی یا با کشتی ِ زندگی به گِل می نشینی، اما اگر ذاکر حق شوی، به ساحل امن سعادت رسی، پس لحظه ای از یاد او غافل مشو و با چشم دل نشانه های کریم هستی بخش را ببین و با گوش دل، آهنگ دعوتش را بنو.
شایسته است بدانی که در نهایت، اگر بخواهی در بهشت رضوان مقیم شَوی و از خدا جدا نگردی و در بیابان بلا سرگشته نمانی، باید با شفاعتِ رضا از خدا یاری بجویی. ای مسافر کوی عشق، زیباترین جامه را بر تن کن و با پای برهنه و دِل عاری از خَلق، با وقار و جانی آرام، به یاد او باش و بگو: «الله اکبر الله اکبر لا اله الا الله سبحان الله واللحمدالله».

مفاهیم
خدا بزرگ تر از آن است که به وصفی که در ذهن من است، درآید. هیچ معبودی که شایستۀ عبودیت باشد، چون خداوند یکتای بی همتا وجود ندارد. خداوند را از هر نقصی منزّه می دانم، و سپاس، مخصوص اوست.
آنگاه ای زائر عاشق، چون خواستی وارد گلستانِ رضوی شوی، با نوایی عاشقانه و صدایی عارفانه، با زبانِ دل به سلطان عشق علی بن موسی الرضا(ع) بگو: «بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنَّ عَلِیّا وَلِیُّ اللَّهِ».
مفاهیم
به نام خدای بی همتا و به یاری خدای یکتا آغاز می نمایم و پیرو آیین حبیبش محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله و سلم) هستم. گواهی می دهم که معبودی جز خدای یگانه، شایستۀ عبودیت نییست؛ خدایی که شریکی برای او وجود ندارد. گواهی می دهم که محمّد، بنده و رسول او و امیرالمومنین علی (علیه السلام) ولی اوست.

5a1144d9bbc87.jpg


شفا
انسجام شخصیت
«در این قسمت زیارت، محور عبادت، انسجام شخصیت است که رابطۀ آن با آموزه های دعا تبیین می گردد». «در شخصیت در اصطلاح روان شناسی، نوعی کلیت و تمامیت نهفته بوده، ناظر به امر واقعی و تکوینی است، اما هویت، برداشتِ ما از شخصیت است.»[1] از نظر اریکسون، دورۀ نوجوانی، دوره ای است که جوان در پی هویت خویش است و می کوشد عناصر پراکندۀ شخصیت خود را با هم دیگر مرتبط سازد.
روان شناسانی چون الپورت و یونگ معتقدند، دین داری موجب انسجام و یکپارچگی شخصیت می گردد. همچنین ویلیام جیمز، یکی از آثار دین داری را یکپارچگی در شخصیت انسان می داند.[2] توحید درمانی روشی برای انسجام بخشیدن به ابعاد وجودی است. مفهوم توحید، مستلزم داشتن یک سامانۀ ارزشی وحدت بخش است که برای جهت بخشیدن به زندگی شخصی به کار می آید. در این قسمت زیارت، باور توحیدی مطرح است که از مولّفه های وحدت بخش شخصیت به شمار می رود، زیرا باور به خالق یگانه (لا اِله الّا الله) و آغازگری و استعانت از خدا (بسم الله وَ بالله) نشانگر آن است که نیایشگر، خود را عبد و تسلیم محض معبود می داند و قدرت او را در تمام امور نافذ می پندارد.
به عبارت دیگر، چون نیایشگر، خالق هستی بخش را شایستۀ عبادت می داند و خود را عبد او محسوب می کند؛ در تمام امور، تسلیم الله می شود و برای تحقق امور متعدّد، قدرت خالق را نافذ می داند. ثمرۀ این باور، آن است که فرد در همۀ امور زندگی و هدف ها و برنامه ها، خدا را نپذیرفته، خود را از آرای متعدد و افکار پراکنده به دور نگه می دارد.
اگر شناخت وی از دستورها و مبانی دین، صحیح و کامل شود، شخصّیتی منسجم با محور توحیدی می یابد. البته این توحید و آموزه های مرتبط با آن، به تبیین صحیح نیاز دارد، ولی مقصود ما، قبول بندگی خالق و تسلیم نشدن در برابر تمام دستورهای الهی است. اثر این انسجام در تمام امور زندگی محقق می گردد.
به عبارت واضح تر، فردی که تنها خدا را شایستۀ پرستش و تسلیم شدن دانسته، خود را عبد وی بداند، در تمام مسائل زندگی (امور اقتصادی، علمی، فرهنگی، اجتماعی، فردی و خانوادگی) محور اصلی برنامه هایش را قوانین الهی قرار می دهد. این باور و عمل به آن، شخصیت فرد را از سرگردانی، پوچی و تعارض ها خارج می سازد مثلاً در مباحث اقتصادی در شرایط مختلف و پیشرفت ها و پس رفت ها با چه معیاری حرکت کند، آیا هر روز برای جلب منافع و رسیدن به ثروت های زیاد چه راهی را در پیش گیرد، فرد خدامحور در همه مراحل آنچه وظیفه شرعی اوست عمل می کند، چه زمانی که ثروتمند است و چه زمانی که نیازمند و ورشکسته شده باشد. بنابراین، باور به اینکه معبودی شایستۀ عبادت، جز خالق یکتا نیست «لا اله الا الله» و آغازگری با نام خدای یگانه و یاری جویی از خدای بی همتاست «بسم الله و بالله».
اگر نگرش های اصلی فرد، شکل بگیرد، در جلوگیری از پراکندگی شخصیت و انسجام یافتن آن تأثیر خواهد داشت و اگر زائر کوی یار هنگام زیارت در مضمون های زیارت تدّبر داشته باشد، افزون بر ثواب اخروی، تأثیرهای دنیوی آن را به طور ملموس حس می کند و در این صورت، توجه و پایبندی وی به آموزه های دینی بیشتر می گردد.
برای مشاهده مطلب قبلی اینجا کلیک کنید

منبع: کتاب ندای عشق رضوی، بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی



---------------------------------
پی نوشت ها:
[1]. آدربایجانی، مسعود، روان شناسی، ص270.
[2]. همان.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر