وقتی با یک متخصص روانشناس به گفت و گو می نشینید از آخرین یافته های علمی و تخصصی بهره مند می شوید.

سفره دل تان را تنها نزد متخصص باز کنید

سفره دل تان را تنها نزد متخصص باز کنید

زمانی که ما مشکلات خود را برای دیگران مطرح می کنیم، در واقع به آنان اجازه داده ایم در زندگی ما دخالت کنند و راه را برای دخالت در حریم خصوصی خود باز می نمایید. همچنین ممکن است توصیه های ارائه شده آنان موردی و به طور موقت کارآمد بوده، ولی در مورد فرد دیگر ممکن است مؤثر واقع نشود یا آن ها به خاطر ناآگاهی، نداشتن تخصص کافی و از سرِ دل سوزی راهکارهایی ارائه دهند که وضع زندگی تان را از آن چه هست، بدتر کند.[1] اما وقتی با یک متخصص روانشناس به گفت و گو می نشینید از آخرین یافته های علمی و تخصصی بهره مند می شوید.

- قاضی: چرا همسرت را کتک زدی؟

- وحید: با خانمم مشکل داشتم. به همین دلیل، موضوع مشکلاتم را با چند نفر از دوستانم مطرح کردم. یکی از دوستانم توصیه کرد که برای حل مشکل، به خشونت روی بیاورم و همسرم را کتک بزنم. من هم به توصیه او در یکی از درگیری های لفظی، همسرم را حسابی کتک زدم.

در صورت مشاوره با روانشناس، اگر او را در جایی ببینید، احساس شرمساری و خجالت نمی کنید؛ زیرا شغل و کار روانشناس همین است.

روزانه ده ها نمونه از پرونده های زوجین را بررسی می کند که مشکلاتی شبیه یا حتی پیچیده تر از مسائل شما را دارند،[2] ولی در مواردی که همسران، مشکل خود را نزد یکی از اعضای خانواده خود یا همسر یا بستگان و آشنایان مطرح می کنند، چنان چه مشکل حل شود یا حل نشود، افرادی از موضوع مورد درگیری زوجین و اسرار آنان مطلع می شوند و همین اطلاع دیگران از مسائل و امور خصوصی آن ها، ممکن است بعدها مشکلاتی را به وجود بیاورد و شاید در موقعیت هایی، افراد آگاه از مشکل قبلی زوجین، به آن ها سرکوفت یا نیش و کنایه بزند.در چنین شرایطی است که همسران از این جهت که مشکلات شان را نزد فردی غیرمتخصص مطرح کرده اند، احساس پشیمانی می کنند.[3]

وقتی مشکلاتمان را برای دیگران مطرح می کنیم، راه دخالت در حریم خصوصی خود را باز می کنیم.

دهم چنین بیان مشکلات نزد فامیل و بستگان باعث می شود هر یک از زوجین تا زمانی که چشم شان به آنان می افتد، احساس خوبی نداشته باشند. به همین جهت، یکی از نکاتی که روانشناس باید رعایت نماید، این است که برای نزدیکان خود به صورت رسمی، در جایگاه روانشناس و مشاور قرار نگیرد؛ زیرا در برخی موارد، برای اینکه روانشناس بتواند مسأله ای را حل کند، باید به صورت عمیق به کنکاش در مسائل خصوصی مُراجع خود بپردازد؛ بنابراین اگر مُراجعِ وی، یکی از نزدیکانش باشد، ممکن است برای هیچ کدام خوشایند نبوده و در آینده هم وقتی یکدیگر را می بینند، احساس خوبی نداشته باشند؛ بنابراین یا باید به عنوان روانشناس بماند یا به عنوان فامیل و قوم و خویش وی؛ یعنی هر دو با هم جمع نمی شوند، مگر در رابطه با مسائلی که نیاز به مداخله عمیق نیست. در این صورت، روانشناس می تواند به نزدیکان خود مشاوره و راهنمایی بدهد.

منبع: کتاب پاسداشت حريم همسر: مهارت‌هاي رعايت مرزها در روابط خانوادگي، صص40-42.


پی نوشت ها:

[1]. ر.ک: کاوه، روانشناسی ناسازگاری همسران، ص 29.

[2]. یونسی، مدیریت روابط زناشویی، ص 114.

[3]. ر.ک: کاوه، روانشناسی ناسازگاری همسران، ص 29.


مطالب مرتبط