حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود عالی در گفت‌وگوی اختصاصی بیان کردند: درباره شخصیت‌هایی نظیر حضرت عبدالعظیم حسنی نکته مهمی که باید به آن عنایت داشته باشید این است که کرامات متعالی ایشان را منحصر در نَسَب سادات ایشان و امامزاده بودن ندانیم چون - بدون تعارف عرض می‌کنم -جعفرکذاب هم امامزاده بود! حقیقت بهره‌مندی از کرامات اهل بیت«علیهم‌السلام» همان تقرب و توسل به مکتب است.

شأن اولیه حضرت عبدالعظیم علیه السلام امامزاده بودنشان نیست

شأن اولیه حضرت عبدالعظیم علیه السلام امامزاده بودنشان نیست

از زمانی که پیشوند «مقدس» برای شهر ری بکار رفت و ساحت این شهر به دلیل وجود مدفن یکی از شریف‌ترین سادات حسنی تقدس یافت، زمان زیادی می‌گذرد و امروزه شاید بتوان گفت که پس از مشهد، قم و شیراز، ری چهارمین شهر ایران اسلامی است که هویت مذهبی دارد. در آستانه فرا رسیدن سالروز ولادت سید کریم شهرری، حضرت عبدالعظیم حسنی، گفت‌وگوی خواندنی و متفاوت نشریه حرم را با استاد حوزه‌ علمیه حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر مسعود عالی را می‌خوانید.
همیشه برایم سؤال بود که چرا زیارت مدفن حضرت عبدالعظیم حسنی تا این حد مورد اقبال عمومی مردم است درحالی که ایشان معصوم نیستند و تنها یک امامزاده هستند؟
اساساً مرتبه عالی اهل بیت«علیهم‌السلام» منحصر در وجود نورانی آنان نیست و به حدی است که فرزندان خلف و پرهیزکار آنان را هم شامل می‌شود. در این بحث، فقهای شیعه کرامت اهل بیت«علیهم‌السلام» را تشابه به نور کرده‌اند؛ به گونه‌ای که ساطع می‎شود و کسانی که خود را وقف پیروی از این خاندان کرده باشند، می‌توانند از این نور بهره بگیرند. شما درباره ریشه کرامت امامزادگان و نسل اهل بیت«علیهم‌السلام» می‌پرسید اما من می‌خواهم یک گام فراتر بگذارم و درباره ریشه کرامت نزدیکان اهل بیت نظیر سلمان و مقداد و ابوذر و قنبر بگویم. نکته جالب‌تر اینجاست که کرامت حتی از این مرحله نیز فراتر می‌رود و بسیاری از علما که حتی محضر اهل بیت«علیهم‌السلام» را نیز درک نکرده‌اند، از آن بهره‌مند می‌شوند. شما این حقیقت را در مراجعات مردم به شخصیت‌هایی نظیر حضرت آیت‌الله بهجت مشاهده می‌کنید که مردم از ایشان تبرک می‎جستند در حالی که فی نفسه ایشان نیز یک انسان ممکن‌الخطا بود اما تقرب به مکتب اهل بیت«علیهم‌السلام» باعث شده بود تا ایشان از نور وجودی کرامات ائمه اطهار بهره‌مند شود و لذا جایگاه معنوی ایشان آنی بود که می‌دیدید.
درباره شخصیت‌هایی نظیر حضرت عبدالعظیم حسنی نکته مهمی که باید به آن عنایت داشته باشید این است که کرامات متعالی ایشان را منحصر در نَسَب سادات ایشان و امامزاده بودن ندانیم چون - بدون تعارف عرض می‌کنم - جعفرکذاب هم امامزاده بود! حقیقت بهره‌مندی از کرامات اهل بیت«علیهم‌السلام» همان تقرب و توسل به مکتب است که درباره آن صحبت کردیم. بنابراین اگر می‌بینیم که مردم به این سید حسنی متوسل می‌شوند و از ایشان حاجت می‌گیرند به این دلیل است که وجود نورانی این سید بزرگوار به دلیل تهذیب نفس و تحمل مصائب فراوان در راه دین خدا به حدی تعالی یافته که می‌تواند واسطه فیضی برای مردم باشد. به همین دلیل است که مرقد حضرت عبدالعظیم تا این اندازه گرامی داشته می‌شود و تمام اقشار مردم ری از باب تحبیب و ارادت، این سید بزرگوار را «شاه عبدالعظیم» خطاب می‎کنند.
تابه ‌حال در این نشریه مصاحبه‌های زیادی درباره دلایل سیاسی مهاجرت امامزادگان به ایران منتشر شده است و با این حال، مشتاقانه منتظریم نظر شما را هم در این باره بشنویم. چرا حضرت عبدالعظیم به ایران آمد؟ چرا به ممالک اسلامی دیگر نرفت؟
دو نگاه به این موضوع وجود دارد. اولاً درباب نظریات فقهی و مباحث نقلی به تعداد زیاد از حضرات معصومین نقل شده که ایرانیان در آخرالزمان پرچم‌داران اسلام راستین و احیاکنندگان مکتب خواهند بود. در این بحث، واقعاً بنده اعتراف می‌کنم که منبری‌های ما کم‌کاری داشته‌اند! واقعاً جای سؤال است که چرا سخنرانان مذهبی در این حوزه ورود نمی‎کنند و مردم ما از عظمت جایگاه ملی‌شان در تاریخ اسلام اطلاع چندانی ندارند در وضعیتی که بنده اطمینان دارم که طرح این بحث در جلسات برای مردم ما و بخصوص جوانان بسیار شیرین باشد. این موضوع به حدی جدی است که برای مثال در حدیثی از امام صادق«ع» نقل شده است که دو دسته از یاوران مهدی ما در آخرالزمان، شمشیرزنانی از خراسان و سیاه‌پوشانی از طالقان هستند لذا از این منظر می‌توان استدلال کرد که به استناد احادیث ائمه اطهار«علیهم‌السلام»، امامزادگان به قصد ایران مهاجرت می‌کرده‌اند تا اشاعه‌دهنده نهضت اهل بیت«علیهم‌السلام» باشند و مسیر تحقق تمدن شیعی در ایران را هموارتر کنند.
ثانیاً از منظر موضوعات سیاسی، به هرحال آنچه که مسلم است این است که به خاطر فاصله شهرهای ایران با مدینه و کوفه (پایگاه‌های اصلی حکومتی)، دایره قدرت و نفوذ حاکمان جبار عباسی و مروانی در این سرزمین کمتر از عربستان و عراق بوده است. به همین دلیل کاملاً بدیهی است که با در نظر گرفتن بافت جمعیتی محبّ اهل بیت«علیهم‌ السلام» در بعضی شهرهای ایران، مهاجرت به این کشور گزینه مناسبی برای امامزادگان و شیعیان شاخص عرب باشد تا از فشارهای حاکمان ظلم و جور رهایی پیدا کنند.
یک نکته جالب درباره حضرت عبدالعظیم یا امامزادگان دیگر این است که علی‌رغم «عرب» بودن، عمده محبان و ارادتمندان آنان ایرانی و غیرعرب هستند. نظر شما چیست؟ شما چه تحلیلی از این نکته دارید؟
اساساً ادیان الهی به این دلیل که برپایه فطرت خداجوی انسان‌ها هستند، مرزهای سیاسی و جغرافیایی را نادیده می‎گیرند و انسان‎ها را فارغ از ملیتشان تحت تأثیر قرار می‌دهند. مناسک حج هرسال یکی از نمودهای بارز این مسئله است که هر انسانی که ذات خداجو داشته باشد، می‌تواند حقیقت را پیدا کند و در زیبایی‌های آن غرق شود. یکی دیگر از مظاهر این موضوع هم همین ارادت بی‌حد و اندازه شیعیان غیرعرب به اهل بیت«علیهم‌السلام» و امامزادگان است که با اینکه ملیت‌های متفاوت دارند اما حدود جغرافیایی نتوانسته مانع حقجویی آنان شود و مثلاً ما در حرم حضرت رضا«ع» به وفور مشاهده می‎کنیم که افرادی با رنگ پوست متفاوت از کشورهای دیگر حاضر هستند و اشک ارادت بر چهره‌های آنان نشسته است چون پوست تیره اما قلب‌های نورانی دارند. ضمن اینکه عمده خادمان حرم رضوی هم ایرانی و غیرعرب هستند. اینها همه جزو مسائلی است که ما به دیدن آن عادت کرده‌ایم و به همین دلیل، از زیبایی‌های معنایی آن غافل هستیم.
ضمن اینکه این موضوع یک درس بزرگ هم دارد که اتفاقاً مناسب همین ایام است. همین روزهایی که دشمنان خدا صبح و شب در فضای مجازی می‌خواهند بین مسلمانان تفرقه بیندازند و ذهنیت مسلمانان ایران و عراق را نسبت به هم نشانه رفته‌اند. این روزها که حماسه اربعین، قلب سیاه رسانه‌های دشمن را به درد آورده است، موضوع ایرانی بودن و عراقی بودن بیش از هرزمان دیگری مورد توجه قرار می‌گیرد و مسائلی هم که می‌گویند، کاملاً نشان می‌دهد که سیاست‌های اینها چقدر ناجوانمردانه و کثیف است و از هر افترایی برای ضربه‌زدن به جامعه اسلامی و برادری دشمن کورکن شیعیان ایران و عراق استفاده می‌کنند.
حالا که اشاره‌ای به این موضوع داشتید، اجازه بدهید به صراحت نظر شما را درباره شایعاتی که در فضای مجازی در این باره مطرح می‌شود، بپرسم.
کد رمز این است که هر جا بحث و موضوعی شنیدید که می‌خواهد تفاوت نژادی و ملیتی را شاخص‌تر از شباهت‌های دینی و مکتبی نشان دهند، باید مطمئن باشیم که انگلیس و آمریکا و صهیونیست‌ها با تمام قدرت مشغول صحنه‌گردانی هستند اگرچه شاید به طور علنی حضورش مشهود نباشد. حالا قطعاً بهتر است کاممان را با صحبت کردن درباره کرامات حضرت عبدالعظیم شیرین کنیم و تلخی پرداختن به این موضوع مجال دیگری می‌خواهد اما فقط بنده چند سؤال از مردم مشهد و برادران عراقی‌مان دارم که باید بپرسم: چرا رسانه‌های انگلیسی درصف اول پرداختن به این موضوع بودند؟ چرا به موازات انتشار بعضی خبرها در ایران، رسانه‌های عرب‌زبان وابسته به انگلیس و آمریکا خبر هتک حرمت نوامیس عراقی‌ها در راهپیمایی اربعین توسط ایرانی‌ها را منتشر می‌کردند؟ آیا این همزمانی تصادفی بود؟ به نظر نمی‌رسد که یک سناریوی طراحی شده در حال اجراست؟ شما خبرنگار هستید و حتما تأیید می‌کنید که حتی مهمترین اخبار هم همیشه مشمول مرور زمان و فراموش می‌شوند. حالا سؤال من این است که چرا رسانه‌های آمریکایی مدام به این موضوع می‌پردازند و می‎خواهند به هر ترتیب ممکن، این مسئله را زنده نگه دارند؟ به نظر بنده، اگر برادران ایرانی و عراقی دقیق به موضوع نگاه کنند، می‌توانند نفع سرشار استکبار از این تفرقه را بوضوح ببینند و مطئمناً کورکردن نقطه امید بدخواهان در اولویت رفتارهای ما قرار خواهد گرفت.

#عبدالعظیم_حسنی #امام_زاده #توسل

منبع: نشریه حرم


مطالب مرتبط