قیام 19 دی نشان داد مردم و روحانیان مبارز و علمای انقلابی به سراغ همان کسی می روند که این جریان می کوشید نام او را از ذهن ها و یادها محو کند

شکست نظریه جدایی دین از سیاست

شکست نظریه جدایی دین از سیاست

امام خمینی رحمه الله علاوه بر مبارزه سخت و طاقت فرسا با رژیم، به مبارزه با نظریه جدایی دین از سیاست می پرداخت. از آغاز قیام 15 خرداد 1342، هواداران این جریان رو در روی امام قرار گرفتند و امام از همان تاریخ، مبارزه دوسویه ای را با رژیم و این جریان خطرناک آغاز کرد.

مبارزه با رژیم در 22 بهمن 1357 پایان یافت و نظام جمهوری اسلامی جایگزین رژیم پهلوی گشت، ولی مبارزه با جریان واپس گرایی و مقدس مآب، یاد شده تا پایان عمرامام خمینی رحمه الله ادامه داشت. شدیدترین حمله امام به این جریان، به سوم اسفند ماه 1367 باز می گردد که در این روز، پیام تاریخی ایشان خطاب به مراجع اسلام و روحانیان سراسر کشور در مورد استراتژی آینده انقلاب و حکومت اسلامی صادر شد. امام در این پیام بسیار مهم، با آشکار کردن ماهیت و ضربه های وارد شده از سوی این جریان بر پیکر اسلام، مسلمانان و انقلاب اسلامی، می فرمایند: «پرونده تفکر این گروه هم چنان باز است و شیوه مقدس مآبی و دین فروشی عوض شده است».

ایشان به طلاب عزیز هشدار داد که: «لحظه ای از فکر این مارهای خوش خط و خال کوتاهی نکنند»؛ زیرا اینان مردم و روحانیت مروّج اسلام امریکایی اند و دشمن رسول اللّه صلی الله علیه و آله. بنابراین، باید «در مقابل این افعی ها» متحد شوند.

امام خمینی رحمه الله در این پیام به افشای استراتژی این جریان خطرناک پرداخت و از مردم و روحانیان خواست از این پدیده غافل نشوند که این ها (سیاست بازان امروز) «انقلابی تر از انقلابیون شده اند» و «فریاد وااسلاما سر می دهند».(1)

گفتنی است این جریان از قیام 15 خرداد به بعد در برابر انقلابی ها ایستاد و نه تنها در برابر رژیم سکوت کرد بلکه با انواع تهمت ها و دروغ ها به مقابله با مبارزان انقلابی به ویژه امام می پرداخت. امام خمینی رحمه الله در این باره فرموده است:

«در 15 خرداد 42، مقابله با گلوله تفنگ و مسلسل شاه نبود که اگر تنها این بود، مقابله را آسان می نمود، بلکه علاوه بر آن، داخل جبهه خودی، گلوله حیله و مقدسی مآبی و تحجر بود. گلوله زخم زبان و نفاق و دورویی بود که هزار بار بیش تر از باروت سرب جگر و جان را می سوزاند و می درید.»(2)

قیام 19 دی، کاری ترین ضربه را بر پیکر این جریان وارد کرد؛ زیرا این جریان تلاش می کرد امام خمینی، محور امت قرار نگیرد، نام امام بر زبان ها جاری نشود و مردم او را به عنوان مرجع نپذیرند. این جریان هم چنین عقیده داشت اگر امام از ایران دور باشد، بهتر است.

یکی از مهم ترین آثار قیام 19 دی، رسوا شدن این جریان مقدس مآب بود که مردم را از سیاست برحذر می داشت. این جریان روحانیان سیاسی و شخص امام خمینی رحمه الله را به انواع تهمت ها و دروغ ها متهم می ساخت. البته قیام 19 دی نشان داد مردم و روحانیان مبارز و علمای انقلابی به سراغ همان کسی می روند که این جریان می کوشید نام او را از ذهن ها و یادها محو کند. پیروزی انقلاب و تأسیس جمهوری اسلامی، شعار جدا دین از سیاست را از از میان برد و شکست داد. با این حال، باید هوشیار بود.

هر چند «شیوه مقدس مآبی و دین فروشی عوض شده است»، ولی این جریان هنوز زنده است.(3)

منبع:

کتاب آذرخش انقلاب: ویژه نامه قیام 19 دی، جواد ملایی پور، ص 91-94.

-------

پی نوشت ها:

1. جایگاه قیام 19 دی 1356 در انقلاب اسلامی، ص 120.

2. جایگاه قیام 19 دی 1356 در انقلاب اسلامی، ص 120.

3. جایگاه قیام 19 دی 1356 در انقلاب اسلامی، صص 120- 121؛ روزها و رویدادها ج 3، ص 372.


مطالب مرتبط