رسوایی زندان های مخفی آمریکا و استفاده از انواع شکنجه های وحشیانه برای بازجویی زندانیان چهره شیطانی و آلوده آمریکا که خود را مدافع حقوق بشر معرفی می کند آشکار کرد. جنایات و شکنجه هایی که با اطلاع دولت آمریکا صورت گرفته است.

شکنجه های حقوق بشری

شکنجه های حقوق بشری

«ما شکنجه گران را نمی بخشیم و من هرگز دستور شکنجه نداده و نخواهم داد.» این کلمات را رئیس جمهور مظهر تمدن و آزادی در جهان، آمریکا (جرج بوش) در سال 2004 پس از انتشار تصاویر وحشتناک شکنجه های مردم مظلوم عراق در زندان ابوغریب به خبرنگاران می گوید.

این در حالی است که اعلامیه جهانی حقوق بشر (1948) که آمریکا در تهیه پیش‌نویس آن مشارکت کرد تمامی انواع شکنجه را ممنوع می‌کند. آمریکا همچنین یکی از اعضای امضا کننده کنوانسیون منع شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیر کننده مصوب 10 دسامبر 1984/ قطعنامه شماره 46/39 مجمع عمومی سازمان ملل متحد قدرت اجرائی کنوانسیون، است.

اما این همه داستان نیست و علیرغم هیاهوی کاخ سفید در مورد بی اطلاعی از این شکنجه ها، شکنجه گران نه تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند و نه مجازاتی برای آنان در نظر گرفته شد. چرا؟ چون سازمان سیا با مجوز رسمی و البته پنهانی وزارت دادگستری #ایالت_متحده_آمریکا این کار را انجام داد.

زندان ابوغریب، یکی از مواردی است که بی‌توجهی دولت آمریکا به این معاهدات و پیمان‌های بین‌المللی را آشکار می‌کند.

(جیمز رایزن ) در کتاب دولت جنگ درباره رسوایی شکنجه ها در زندان ابوغریب و اطلاع مقامات دولت آمریکا می نویسد: یکی از مهم ترین مجوزهای رسمی که توسط سیا در توجیه چنین بازجویی ها و شکنجه هایی مورد اتناد قرار می گرفت، پاسخ وزارت دادگستری آمریکا به استعلام سیا بود که چتر حفاظتی حقوقی مبتنی بر (دکترین دفاع از خود بوسیله هرگونه اقدام ممکن) برای سیا ایجاد کرد. سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا اولین سازمانی آمریکایی بود که فنون بازجویی(شکنجه) و کسب اطلاعات را بدین حد توسعه داد و فنونی که اولین بار روی (ابوزبیده) معاون بن لادن آزمایش کرد، فضای مناسبی برای تسری این شیوه ها به تمامی ارکان دولت ایجاد نمود. (ص52-62 کتاب دولت جنگ)

این ماجرای دهشتناک، به اینجا ختم نشد و پس از مدتی لیست بلندبالای انواع متنوع شکنجه ها هم رونمایی شد و همه جاامعه بشری با ویترینی زیبا از انسان های متمدن در آن سوی اقیانوس اطلس آشنا شوند.

البته طبق معمول، تعریفی که مقامات سیاسی و نظامی آمریکا از شکنجه و مصادیق آن به کار می‌برند با تعاریف تصریح شده اکثر کشورها مطابقت ندارد.

تام مالینوفسکی، دبیرکل وکلای دیده بان #حقوق_بشر در واشنگتن و مشاور سابق بیل کلینتون و مادلین البرایت فهرستی از شکنجه های مورد استفاده ایالات متحده را ارائه کرده است. (کتاب به نام تروریسم، کنت راث، ص51-59)

1-برهنه کردن اجباری،2- قرار دادن زندانی در معرض گرما و سرمای شدید، 3- محرومیت از خواب، 4- خواباندن با دست ها و پاهای بسته در آب، 5- محرومیت طولانی مدت از نور، آب و غذا، 6- تهدید با حمله سگ، 7- آویزان کردن های طولانی، 8- قرار دادن در شرایط سخت و دردناک و.....

اما نکات جالبی در ایناین شکنجه ها هست، که بخوبی تخصص آمریکایی ها را در حفظ حقوق بشر و احترام به حقوق اولیه هر انسانی را نشان می دهد. بر اساس گزارش سازمان های بین المللی، بسیاری از زندانیان ابوغریب را افراد بی گناه تشکیل می دادند.

روزنامه انگلیسی گاردین تاکنون گزارش هایی منتشر کرده است که در آنها شاهدان که در زندان ابوغریب بوده اند اذعان می کردند، شاهد تجاوز خشونت آمیز و تعرض وحشیانه نظامیان و افسران آمریکایی به نوجوان و جوانان عراقی بوده که در زندان ابو غریب در بازداشت بسر می بردند.

نکته اول اینکه، همه این روشها به گونه ای انتخاب و اجرا شده است که اثری از زخم و جراحت بجا نمی گذارد. اما این روشها در مقایسه با خشونتهای فیزیکی دارای اثرات سخت تر، موثرتر و ظالمانه تر است.

دیگر این که، همه این تکنیکهای شکنجه مورد تصویب (دونالد رامسفلد) وزیر دفاع دولت بوش پسر و یا ژنرال سانچز فرمانده نیروهای آمریکایی مستقر در عراق در سال 2002 و 2003قرار داشته است.

از سوی دیگر این تکنیکها دقیقا روش های اعمال شده توسط بسیاری از دیکتاتورهای مستبد جهان و مغایر قوانین کنوانسیون ژنو هستند و جالب این که امریکا از اعضای پرادعای کنوانسیون ژنو است و با این کنوانسیون بسیاری دیگر از کشورها را محکوم می کند.

این در حالی است که این رفتارهای غیر انسانی و دهشتاناک علیه افراد زندانی در زندان هایی همچون گوانتانامو و ... همچنان ادامه دارد.

و از همه جالب تر اینجاست که قبل و بعد از افشای جنایت های آمریکا در زندان ابوغریب و این شکنجه ها ، ایالات متحده همه این اعمال را در دیگر کشورها محکوم کرده است و آنان را به نقض حقوق بشر متهم می کند و همه ساله گزارش حقوق بشری در مورد دیگر کشورها صادر می کند و حتی بسیاری از کشورها از جمله ایران را در سازمان های جهانی و حقوق بشری به بادانتقاد نیز می گیرد.

متهم کردن کشورهایی همچون ایران برای نقض حقوق بشر چقدر مضحک و دور از واقعیت است. شاید تنها سیطره رسانه‌ای آمریکا است که اجازه می‌دهد این کشور همچنان به دنبال متهم کردن سایر کشورها باشد.


مطالب مرتبط