طلب بخشش و عذرخواهی، گاه در برابر انسان هایی است که در حقّ آنان کوتاهی و به آن ها ستمی روا داشته ایم و گاه در برابر خداوند بخشندة مهربانی ...

طلب بخشش
۱۲ دی ۱۳۹۶ 2028 11.8 KB 18 0

طلب بخشش

امیر مؤمنان امام علی ‌(ع) فرموده اند:
«عَلَیکُمْ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ بِکَثْرَةِ الِاسْتِغْفَارِ ... وَ أَمَّا الِاسْتِغْفَارُ فَیمْحَى ذُنُوبَکُمْ»[1]
بر شما باید به زیاد استغفار کردن در ماه مبارک رمضان ...؛ زیرا استغفار، گناهانتان را محو می کند.

نکته ها
1. استغفار به معنای طلب پوشش و آمرزش گناهان است تا انسان رسوا نشود و عذاب الهی به او نرسد؛ زیرا پرده پوشی خداوند متعال از گناه، به معنای از بین بردن آثار و تبعات آن است که رسوایی و عذاب الهی از جملة آثار گناه است.[2]

2. طلب پوشش و بخشش گناهان، جایگاهی ویژه در سبک زندگی دینی و نقشی اساسی در سازندگی و اصلاح رفتارهای ناپسند انسان دارد. طلب بخشش و عذرخواهی، گاه در برابر انسان هایی است که در حقّ آنان کوتاهی و به آن ها ستمی روا داشته ایم و گاه در برابر خداوند بخشندة مهربانی است که حقّ بندگی را در برابر او به جا نیاورده ایم.

3. پیش شرط استغفار، حسابرسی و ارزیابی عملکرد گذشته است تا در پرتو این ارزیابی، نقاط ضعف و قوّت انسان روشن شده و زمینه برای طلب بخشش از خدای بخشنده و اصلاح عیوب و لغزش ها در آینده فراهم شود.

4. ماه مبارک رمضان، از بهترین فرصت ها برای استغفار است؛ بنابراین پیامبر مهربانی ها، حضرت محمد (ص) این ماه را ماه انابه، توبه و مغفرت نامیده[3] و فرموده اند: «بدبخت واقعی کسی است که این ماه را پشت سر بگذارد؛ ولی آمرزیده نشود»[4]

5. طلب بخشش، زمانی پیش می آید که انسان رفتارهای خود در مقابل خداوند را بسنجد و احساس کوتاهی یا نافرمانی کند. در چنین وضعیتی سه حالت برای او پیش می آید: نخست آن که از گناه پشیمان شده و در این پشیمانی به خدا روی آورد و توبه کند، پس از آن برای پاک کردن آثار گناهان و بهره مندی از مغفرت الهی، از خداوند درخواست عفو و بخشش یعنی استغفار کرده و در نهایت برای این که دوباره به آفت گناه گرفتار نشود، پیوسته با کارهای نیک به خدا روی آورده و اهل انابه باشد.[5]


منبع: کتاب طعم بندگی، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی


[1]. من لا یحضره الفقیه، ج2، ص108، ح1858؛ امالی الصدوق، ترجمه کمره ای، ص61.
[2]. نهج الذکر، ص500.
[3]. حکمت نامه پیامبر اعظم (ص)، ج11، ص104.
[4]. همان، ص42.
[5]. نک: اخلاق الهی، ج8، ص53.


مطالب مرتبط