عقوبت کفران نعمت

سریع ترین گناهی که خدا عقوبت می کند، کفران نعمت است

عقوبت کفران نعمت

متأسفانه ما شکر نعمت راجزء مستحبات قرارداده ایم. شکرنعمت و شکر منعم از واجبات است. کفران نعمت جزء گناهان کبیره است. جزء گناهانی است که خدا زود عقوبت می کند. این فرمایش پیامبر را عنایت کنید: «اسْرَعُ الذُّنُوبِ عُقُوبهً کُفْرانُ النِّعْمَهِ؛(1)

کفران نعمت گناهی است که عقوبت آن سریع تر از همه گناهان است.

یعنی سریع ترین گناهی که خدا عقوبت می کند، کفران نعمت است. قدر سلامتی خودت را بدانید، قدر امنیت خود را، قدر عافیت خود را بدانید. قدر ولایت را بدانید، قدر نعمتهایی که خدا داده است را بدانید. اگر ندانید، «إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ(2) عذاب خداوند شدید است.» دعا کنید که چوب کفران نعمت را به ما نزنند. اگر بزنند چه می شود؟

در زمان رضا خان بزرگترین جرم روضه خوانی بود. مرحوم آقای دولابی می گفتند: زمان رضا خان یک دعوایی در محل شده بود، مرا هم به زندان بردند. افسر داشت بازجویی می کرد. گفت: خدا کند روضه خوانی نباشد. بقیه کارها مشکلی ندارد!

می گفتند: حرف او مرا داغ کرد. یعنی جرم آن از آدم کشی بدتر بوده است. گفت: فقط شما روضه خوانی نکرده باشید، اگر آدم هم کشته باشید، پرونده شما قابل اصلاح است. روضه خوانی جزء بدترین گناهان بوده است. افراد را از بین می برند. حجاب از سر زنها بر می داشتند، عمامه از سر آقایان بر می داشتند.

چرا آدم باید ناشکری کند؟ چرا قدر نعمت سلامت و امنیت را نمی دانیم؟ کافی است به کشورهای اطراف خودتان یک نگاهی بیندازید تا قدر نعمت امنیت دستتان بیاید. ما که در امنیت و آسایش و خوشی هستیم، مواظب باشیم.

وَلَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است!

داستان های قرآن همه عبرت آموزند.

«وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْیَهً کانَتْ آمِنَهً مُطْمَئِنَّهً یَأْتیها رِزْقُها رَغَداً مِنْ کُلِّ مَکانٍ فَکَفَرتْ بِأَنْعُمِ اللَّه فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَالخَوفِ بِما کانُوا یَصْنَعُونَ(3)

خداوند برای آنان که کفران نعمت می کنند، مثلی زده است: منطقه آبادی که امن و آرام و مطمئن بود؛ و همواره روزی اش از هر جا می رسید؛ اما به نعمتهای خدا ناسپاسی کردند؛ و خداوند به خاطر اعمالی که انجام میدادند، لباس گرسنگی و ترس را بر اندامشان پوشانید.

قریه ای بود که نعمت فراوان داشتند. کفران نعمت کردند. خدا باران نفرستاد، آب رودخانه خشک شد. درخت های آنها خشک شد. زراعت آنها خشک شد.به خفت وذلت افتادند.داستان آن مفصل است.

حضرت یونس (علیه السّلام) رودخانه ای رسید که با قایق آن طرف می رفتند. قایق کرایه ای بود. سوار قایق شد. رفت آن طرف رودخانه. پول همراه او نبود. به جای پول، نان در آورد و به قایقران داد. قایقران گفت: به من پول بدهید. و نان را گرفت و به آن طرف پرتاب کرد. نان در وقت خودش از طلا بیشتر ارزش دارد. پیغمبرما (صَلَی اللهُ علیه وَآلِ وَسَلَم) می فرماید:

اَللّهُمَّ بارِکْ لَنا فِی الْخُبْزِ وَ لا تُفَرِّقْ بَیْنَنا وَ بَیْنَهُ فَلَوْ لاَ الْخُبْزُ ما صُمْنا وَ لا صَلَّیْنا وَ لا اَدَّیْنا فَرائِضَ رَبِّنا؛(4)

خدایا، به نان ما برکت ده، و میان ما و آن جدایی میفکن که اگر نان نباشد، نه میتوانیم روزه بگیریم و نه نماز بخوانیم، و نه دیگر واجبات را انجام دهیم. خیلی جالب است.

همه ما می گوییم خدایا، بین ما و پیغمبر و آل پیغمبر جدایی نینداز. پیغمبر می گوید: بین ما و نان جدایی نینداز.

کفران نعمت و شکر نعمت، کافر و مسلمان و توده ای نمی شناسد. یعنی اگر کفار هم قدردان نعمت باشند، خدا نعمت را زیاد می کند. اگر مسلمانان ناشکری کنند، نعمت را از آنها می گیرد.

حضرت یونس به این قایقران نان داد و او هم نان را گرفت و پرت کرد. حضرت یونس گفت: خدایا، قدر این نعمت را به اینها بفهمان. قحطی شد، به طوری که برای یک نان التماس می کردند.

قحطی آن چنان شدید شد که دو تا زن پیش حضرت یونس آمدند. دعوا داشتند. گفت: دعوای شما برای چیست؟ گفت: ما از بی غذایی داشتیم می مردیم. بسیاری از فامیل های ما هم مرده اند. با این خانم قرار گذاشتیم که بچه هایمان را بکشیم و گوشت آنان را بخوریم. اول بچه مرا کشتیم و خوردیم. الآن که نوبت این خانم شده، قبول نمی کند. اینجا حضرت یونس رقت کرد.

تا دل مرد خدا نامد به درد هیچ قومی را خدا رسوا نکرد

گفت: خدایا، دیگر کافی است. کارد به استخوان رسیده است. خدا دوباره باران فرستاد.

یکی از آقایان تعریف می کرد: در اصفهان، زمان قحطی، خانمی پنج کیلو طلا در بازار آورده بود و می گفت: یک مرد غیرتمند، یک جوانمرد، پنج کیلو طلا که ذخیره عمر من است را بگیرد و یک نان به من بدهد. آخر بازار از شدت ضعف و گرسنگی افتاد و مرد.

کفران نعمت هایمان خیلی زیاد است. ناشکری های ما خیلی زیاد است. به داده های خودمان نگاه نمی کنیم. این آیه جدا خوف دارد:

وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ(5) و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است؟

منبع: کتاب برکت زندگی: شکرگزاری در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم، حبیب الله فرحزاد، ص 35-32.

------

پی نوشت ها:

1. الأمالی للطوسی، ص450 ؛وسائل الشیعه، ج 16، ص 312؛ بحارالانوار، ج 66، ص70

2. سوره ابراهیم، آیه 7.

3. سوره نحل، آیه 112.

4. المحاسن، ج 2، 589؛ الکافی، ج 6، ص287؛ بحارالانوار، ج 63، ص270.

5. سوره ابراهیم، آیه 7.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر