تنها بازی کردن به شکل گیری شخصیت فردی کودک کمک می کند و به او یاد می دهد چطور در میان انبوه جمعیت قرار می گیرد و تنها می شود شاد باشد

فواید بازی کردن کودک به تنهایی

فواید بازی کردن کودک به تنهایی

بازی کردن کودک به تنهایی دارای فوایدی است که از جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد :

-دوری از اضطراب

تنها بازی کردن به شکل گیری شخصیت فردی کودک کمک می کند و به او یاد می دهد چطور در میان انبوه جمعیت قرار می گیرد و تنها می شود شاد باشد . کودکانی که یاد گرفته اند به تنهایی بازی کنند برای چنین لحظاتی خلاق می شوند . آنها می توانند بدون اضطراب از تنهایی به علاقه مندی هایشان بپردازند. وقتی کودک بزرگ می شود به این درک می رسد که بعضی از لحظات نیاز به خلوت و تنهایی خودش دارد . او اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت و می تواند نیازهای فردیش را برطرف کند . بهتر است به کودک یاد داد سرگرمی های فردی داشته باشد .

-خلاقیت

کودکانی که تنها بازی می کنند ، کودکانی خلاق و خیال پرداز هستند . بازی با قهرمان های خیالی ، شاهزاده ها و حیوانات، نشانه خلاقیت و هوش کودک است. پس هرگز نباید در این لحظات در بازی کودک مداخله کرد .

-استقلال

کودکانی که تنها بازی کردن را یاد می گیرند احساس استقلال بیشتری نسبت به کودکان وابسته تجربه می کنند . آنها برای برآوردن نیازهایشان وابسته به فرد یا اطرافیانشان نیستند . این استقلال اجتماعی به آنها کمک می کند تا در موقعیت های متفاوت سخت گیری نکنند و با شرایط کنار بیایند . تنها بازی کردن باعث نمی شود کودک خجالتی و کم رو تربیت شود او فقط یاد می گیرد لحظات تنهایی اش را پر کند . بدون اینکه منتظر دیگری باشد تا خلوت تنهایی اش را با بازی پر کند .

-ایجاد آرامش

بازی کردن در محیط های پر سرو صدا و سرگرم شدن با بچه های دیگر باعث تنش و خستگی می شود . گاهی لازم است کودک تنها بازی کند تا آرامش و تمرکز پیدا کند . کودک به آرامش نیاز دارد . اگر او از صبح تا بعداظهر در مهدکودک است باید در خانه کمی تنها بازی کند تا آرامش و تمرکز داشته باشد .

کودک به این اطمینان قلبی نیاز دارد که پدر و مادرش در کنارش هستند و هرگز رهایش نمی کنند . اما او بهتر است یاد بگیرد گاهی بدون تکیه به پدر و مادرش به خودش آرامش بدهد ، سرگرم شود و یاد بگیرد . او باید بداند که همیشه می تواند روی پدر و مادرش حساب کند ، اما همچنین باید بیاموزد که بعضی از مشکلات و مسائلش را به تنهایی حل کند . تنهایی به کودک کمک می کند تا احساساتش را بهتر بشناسد و ارتباطش با پدر و مادر ، اعضای خانواده و دوستانش را تقویت کند . توجه به موقع و به اندازه پدر و مادر احساس تنهایی و نادیده گرفتن را در کودک کم می کند و او را به مرور زمان بین تنها بازی کردن ، سرگرم شدن با پدر و مادر و بازی کردن با دوستانش متمایز و حد و اندازه قایل می شود .

-آمادگی برای مدرسه

یک کودک پیش دبستانی که مهد کودک نرفته است ، پدر و مادرش را تنها همبازی هایش می داند و می شناسد . اما پدر و مادر باید به او یاد دهند که گاهی هم با خودش بازی کند . او باید یاد بگیرد که پدر و مادرش ممکن است در بخشی از زندگی او حضور داشته باشند .

تنها بازی کردن ، به کودک آمادگی رفتن به مدرسه می دهد . در حالی که پدر و مادرشسر کلاس نیستند او از نبودن پدر و مادر نخواهد ترسید و یاد گرفته است چگونه خودش را آرام کند و در جست و جوی دوستان جدید باشد .

-احترام به خلوت پدر و مادر

هر کسی نیاز به اوقات تنهایی ویژه خودش دارد . کودک بهتر است بفهمد والدین نیز نیاز به اوقات شخصی خودشان دارند . گذراندن وقت به تنهایی ، به او یاد می دهد که این یک حق شخصی است و هر کسی حتی خود او می تواند از آن لذت ببرد . اگر مثلا والدین اوقاتی از روز را کتاب بخوانند ، یا فیلم ببینند ، او هم یاد می گیرد برای اوقات شخصی خودش برنامه ریزی کند . تنهایی نقاشی بکشد کارتون تماشا کند . بازی کند یا کتاب بخواند .


مطالب مرتبط