امنیت و آسایش از نعمت های ارزشمند و بی نظیر الهی است که باید قدر آن را بدانیم و شکرگذار درگاه الهی باشیم

قدردان نعمت امنيت و آسایش باشید

قدردان نعمت امنيت و آسایش باشید

بدون تردید امنيت، نعمت بزرگ خدا و اساس و ريشه همه نعمت هاست، زيرا اگر امنيت از ميان برود، ساير مسائل رفاهى و مواهب مادى و معنوى نيز به خطر خواهد افتاد، در يك محيط ناامن، نه اطاعت اوامر و دستورات خدا امکان دارد، نه زندگى همراه با سربلندى و آسودگى فكر و نه تلاش و كوشش براى پيشبرد و رسیدن به هدف هاى فردی و اجتماعى.

در روایات برای امنیت و آرامش تعبیرهای جالب و مختلفی به کار رفته است: امام صادق عليه السّلام امنیت را نعمت الهی برشمرده و فرموده است: «نعيم در دنيا امنيّت‏ و سلامت جسم است».[1]

رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره خیر دنیا می فرماید: هر که بدنش سالم و جانش در امان و خوراك روزانه را داشته باشد مانند اين است كه همه خير دنيا را دارا است‏».[2]

امام صادق علیه السلام، امنیت را یکی از نیازهای انسان ها برمی شمرد و می فرماید: «سه چيز است كه همگان به آنها نیاز دارند: امنيّت‏، عدالت و فراوانى نعمت‏».[3]

امام على علیه السلام در عهدنامه اشترى درباره سپاهیان که مرزداران و موجب امنیت جان و مال مردمند چنین می فرماید: «... سپاهيان دژهاى استوار مردمند، مايه شكوه حاكمان، عزّت دين و امنيّت راه ها؛ زندگى مردم جز با سپاهيان ثبات نيابد».[4]

امام سجّاد عله السلام نیز براى مرزداران اینگونه دعا می فرماید: «خدايا... مرزهاى مسلمانان را با عزّت و نيروى خود مستحكم ساز، مرزداران را با قدرت خويش تأييد كن و با غناى خود نعمت‏ فراوان به ايشان ببخش».[5]

و رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند: «ارزش دو نعمت‏ از نظر مردم پوشيده است: امنيت‏ و تندرستى».[6]

امنیت از چنان اهمیتی برخوردار است که وقتى حضرت ابراهيم خليل كعبه را بنا نهاد، از خداوند امنيت شهر مكّه را درخواست كرد «رَبِّ اجْعَلْ هذَا الْبَلَدَ امِناً»[7]

خداوند نيز دعاى او را اجابت كرد و مكّه را شهر امن قرار داد و جنگ و خونريزى را در آن ممنوع ساخت. انسان هايى كه به آن پناه مى برند در امان هستند حتى اگر جانى باشند و حتى حيوانات در اين سرزمين مقدس در امانند و شكارشان جايز نيست.

خداوند نعمت امنیت را بر اهل مكّه منت می گذارد و می فرماید: «آنها گفتند: ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم ما را از سرزمينمان مى ‏ربايند! آيا ما حرم امنى در اختيار آنها قرار نداديم كه ثمرات هر چيزى (از هر شهر و ديارى) به سوى آن آورده مى‏ شود، ولى اكثر آنها نمى ‏دانند».[8]

امنیت علاوه بر اینکه سبب حفظ، جان، مال، ناموس مردم است سبب اطمینان به ادامه زندگی و جلب روزی و تداوم ارزاق مردم است خداوند در سوره نحل آيات 112 تا 114 از منطقه ای آباد و پر بركت سخن می گوید که سه ويژگى برای آن ذكر شده است: امنيت، اطمينان به ادامه زندگى در آن و جلب روزى و مواد غذايى فراوان. تردیدی در این نیست که تا امنيت نباشد كسى اطمينان به ادامه زندگى در محلى پيدا نمى ‏كند و تا اين دو نباشند كسى علاقه ‏مند به توليد و سر و سامان دادن به وضع اقتصادى نمى ‏شود. كسانى كه مى‏ خواهند سرزمينى آباد و آزاد و مستقل داشته باشند، بايد قبل از هر چيز به مساله امنيت بپردازند، سپس مردم را به آينده خود در آن منطقه اميدوار سازند و به دنبال آن چرخ هاى اقتصادى را به حركت در آورند.[9]

نمونه و مصداق روشن این آیات، شهر مکه است که بعد از گذشتن چهارده قرن با چشم خود شاهد استمرار جلب همه نوع موهبت و نعمت ها به سوى اين سرزمين هستيم، كسانى كه خانه خدا را زيارت مى‏ كنند با چشم خود مى ‏بينند اين سرزمين خشك و سوزان و بى‏آب و علف در ميان انواع بهترين نعمت ها غرق است و شايد در هيچ نقطه ‏اى از دنيا اين وفور نعمت نباشد.

حال که امنیت این نعمت الهی از این اهمیت و ارزشمندی برخوردار است باید قدر آن را دانست و سپاسگزار خداوند بود چرا که ناسپاسی باعث از بین رفتن آن خواهد شد چنانکه رسول صلى الله عليه و آله فرموده است: «سپاس بر نعمت‏ مايه امنيت‏ از زوال آنست».[10]

خداوند در آياتی که اشاره به داستان قوم سبا می کند، می فرماید شكرگزاران باید از بی اعتنایی به نعمت امنیت درس عبرت بگيرند «ميان آنها و سرزمين هايى كه بركت داده بوديم شهرها و آبادي هاى آشكار قرار داديم و فاصله‏ هاى متناسب و نزديك مقرر داشتيم (و به آنها گفتيم) شب ها و روزها در اين آبادي ها در امنيت كامل مسافرت كنيد.[11]

ولى قوم سبا مردمی ناسپاس بودند و قدر امنیت و آسایش را ندانستند و «گفتند: پروردگارا! ميان سفرهاى ما دورى بيفكن (تا بينوايان نتوانند دوش به دوش اغنيا سفر كنند! و به اين طريق) آنها به خويشتن ستم كردند و ما آنها را اخبار و داستانى (براى ديگران) قرار داديم و جمعيتشان را متلاشى ساختيم، در اين ماجرا آيات و نشانه‏ هاى عبرتى است براى هر صابر شكرگزار».[12]

آری اگر قدر امنیت این نعمت الهی را ندانیم و شکرگذار خداوند نباشیم به خودمان ستم کرده ایم و امنیت و آسایش را از دست خواهیم داد.

مهدی سیدمرادی

پی نوشت ها:

[1] معاني الأخبار، شیخ صدوق، تصحیح على اكبر غفارى، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، 1403ق‏، ص 408.

[2] الخصال، شیخ صدوق، به تصحیح: على اكبر غفارى، جامعه مدرسين‏، قم‏، 1362ش،‏ ج ‏1، ص 161.

[3] تحف العقول، ابن شعبه حرانى، جامعه مدرسين‏، قم‏، 1404ق، ص 320.

[4] همان، ص 131.

[5] صحيفه سجاديه، دعاى 27، ص 132- 126.

[6] الخصال، ج ‏1، ص 34.

[7] ابراهيم، 35.

[8] قصص، 57.

[9] تفسير نمونه‏، مكارم شيرازى، ناصر، دارالكتب الإسلامية، تهران‏، 1374 ش‏، ج ‏22، ص ‏11، ص 433.

[10] نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله)، ابوالقاسم پاينده، ‏دنياى دانش‏، ‏تهران‏، 1382ش،‏ ص 452.

[11] سبأ، 18.

[12] سبا، 19.


مطالب مرتبط