ناتوانی انسان در جلوگیری از مرگ

از لحظات حساس زندگی لحظه احتضار و پايان عمر انسان ها است، در آن لحظه كه كار از كار گذشته، و هيچ كارى از دست هيچكس ساخته نيست.

ناتوانی انسان در جلوگیری از مرگ

از لحظات حساسى كه آدمى را سخت در فكر فرو مى ‏برد، لحظه احتضار و پايان عمر انسان ها است، در آن لحظه كه كار از كار گذشته، و اطرافيان مايوس و نوميد به شخص محتضر نگاه مى ‏كنند، و مى‏ بينند همچون شمعى كه عمرش پايان گرفته آهسته آهسته خاموش مى ‏شود، با زندگى وداع مى ‏گويد، و هيچ كارى از دست هيچ كس ساخته نيست. آرى ضعف و ناتوانى كامل انسان، در اين لحظات حساس آشكار مى‏ شود، نه تنها در زمان هاى گذشته كه امروز با تمام تجهيزات فنى و پزشكى و حضور تمام وسائل درمانى، اين ضعف و زبونى به هنگام احتضار درست همانند گذشته مشهود و آشكار است. لذا خداوند در آیه 83 و چند آیه بعد سوره واقعه ترسيم گويايى از اين لحظه كرده، مى ‏گويد: «پس چرا هنگامى كه جان به گلوگاه مى ‏رسد، توانايى بازگرداندن آن را نداريد»؟! (فَلَوْ لا إِذا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ). «و شما در اين حال نظاره مى‏كنيد و كارى از دستتان ساخته نيست»(وَ أَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ). مخاطب در اينجا اطرافيان محتضرند، از يك سو نظاره حال او را مى‏ كنند، و از سوى ديگر ضعف و ناتوانى خود را مشاهده مى ‏نمايند و از سوى سوم توانايى خدا را بر همه چيز و بودن مرگ و حيات در دست او، و نيز مى ‏دانند خودشان هم چنين سرنوشتى را در پيش دارند.

سپس مى ‏افزايد: «در حالى كه ما به او نزديكتريم از شما، و فرشتگان ما كه آماده قبض روح او هستند نيز نزديكتر از شما مى ‏باشند ولى شما نمى ‏بينيد»(وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ). ما به خوبى مى‏ دانيم در باطن جان محتضر چه مى ‏گذرد؟ و در عمق وجودش چه غوغايى برپا است؟ و مائيم كه فرمان قبض روح او را در سرآمد معينى صادر كرده ‏ايم، ولى شما تنها ظواهر حال او را مى ‏بينيد، و از چگونگى انتقال او از اين سرا به سراى ديگر، و طوفان هاى سختى كه در اين لحظه برپا است بى ‏خبريد. به هر حال نه تنها در اين موقع بلكه در همه حال خداوند از همه كس به ما نزديكتر است حتى او نزديكتر از ما به ما است. سپس براى تاكيد بيشتر، و روشن ساختن همين حقيقت، مى ‏افزايد: «اگر شما هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمى ‏شويد ....»(فَلَوْ لا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ). «پس او را بازگردانيد اگر راست مى‏ گوئيد»(تَرْجِعُونَها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ). اين ضعف و ناتوانى شما دليلى است بر اينكه مالك مرگ و حيات ديگرى است، و پاداش و جزاء در دست او است، و او است كه مى ‏ميراند و زنده مى ‏كند.(1).

حضرت على(ع) ترسيم زنده و گويايى از لحظه مرگ دارد، مى ‏فرمايد: «سكرات مرگ، توأم با حسرت از دست دادن آنچه داشتند که بر آن ها هجوم مى ‏آورد، اعضاى بدنشان سست مى ‏گردد، و رنگ از صورت هايشان مى‏ پرد كم كم مرگ در آن ها نفوذ كرده، ميان آن ها و زبانشان جدايى مى ‏افكند، در حالى كه او در ميان خانواده خويش است، با چشمش مى ‏بيند و با گوشش مى ‏شنود و عقل و هوشش سالم است، اما نمى ‏تواند سخن بگويد! در اين مى ‏انديشد كه عمرش را در چه راه فانى كرده؟ و روزگارش را در چه راهى سپرى نموده است؟! به ياد ثروت هايى مى ‏افتد كه در تهيه آن چشم بر هم گذارده، و از حلال و حرام و مشكوك جمع آورى نموده، و تبعات و مسئوليت گردآورى آن را بر دوش مى ‏كشد، در حالى كه هنگام جدايى و فراق از آن ها رسيده است او به دست بازماندگان مى ‏افتد، آنها از آن متنعم مى‏ شوند و بهره مى‏گيرند اما مسئوليت و حسابش بر او است».(2)

علی کفشگر فرزقی

منبع:

1- تفسير نمونه، ناصر مکارم شیرازی، ج‏23، ص: 273

2. نهج البلاغة (للصبحي صالح)، شريف الرضي، محمد بن حسين‏، ص: 160، خطبه 109(نقل از تفسير نمونه، ج‏22، ص: 255)

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر