نامه ای به امام غریب (2)

​می‌ کوشم امامان معصوم و هدایت‌ بخش خویش، به ‌ویژه امام عصر و روزگار خود را بشناسم و دوست بدارم تا مبادا به مرگ جاهلیت وفات یابم؛ زیرا فرمودی: هر ‌که بی‌ شناخت امامان خویش از دنیا برود به مرگ جاهلیت مرده است..

نامه ای به امام غریب (2)

مولایم! می‌کوشم همسرم و دیگر بانوانی را که با من محرم‌ اند، شاد کنم و ترش‌ رو نباشم؛ زیرا بنا به گفتۀ جدّ بزرگوارت، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودی: «...وَ ما مِنْ رَجُلٍ یُدخِلُ فَرحَةً عَلَى امْرَأَةٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَها حُرمَةٌ إلّا فَرَّحَهُ اللهُ تَعالَى یَوْمَ القِیامَةِ.»[1] هر مردی، زنی را که به او محرم است، شاد کند، خداوند متعال در روز قیامت شادمانش خواهد کرد.

می‌ کوشم نعمت ‌های فراوانی را که خداوند بلند مرتبه روزی‌ ام کرده است، در راه آسایش و راحت خانواده‌ ام بذل کنم که فرمودی: «صاحِبُ النِّعْمَةِ یَجِبُ عَلَیْهِ التَّوْسِعَةُ عَنْ عِیالِهِ.»[2] بر صاحب نعمت واجب است به [اسباب آسایش و رفاه] خانواده ‌اش بیفزاید.
می‌ کوشم به دیدار خویشاوندانم بروم و سفارش به صلۀ رحم را از یاد نبرم و کسی از ایشان را دلگیر و ناخشنود نکنم؛ زیرا فرموده بودی: «تَزاوَرُوا تَحابُّوا وَ تَصافَحُوا وَ لا تَحاشَمُوا.»[3] به دیدار یکدیگر بروید و به یکدیگر مهر بورزید و با یکدیگر مصافحه کنید و بر یکدیگر خشم نگیرید.
ای امام مهربان! عهد و پیمانم را بپذیر و استواری‌ ام بیاموز؛ زیرا می ‌کوشم تا بر عهد خویش بمانم و دیگر بار به زیارت شما بیایم و بر مزار اولیای خدا حاضر شوم؛ زیرا فرمودی: «إِنَّ لِکُلِّ إِمامٍ عَهْداً فِی عُنُقِ أَوْلِیَائِهِ وشِیعَتِهِ وَ إِنَّ مِنْ تَمامِ الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ و حُسْنِ الْأَداءِ زِیَارَةَ قُبُورِهِمْ.» هر امام را بر گردن دوستداران و شیعیانش پیمانی است و از [نشانه‌ های] وفا به این پیمان، زیارت قبرهای ایشان است.


هر امام را بر گردن دوستداران و شیعیانش پیمانی است و از نشانه‌ های وفا به این پیمان، زیارت قبرهای ایشان است.


می ‌کوشم زبان به زشتی نگشایم و ناشایست و ناحق نگویم تا شما را پسند آید و نزدتان از بهترین‌ ها باشم که فرموده ‌ای: «خَیرُکُم مَن أطابَ الکَلامَ.»[4] بهترین شما کسی است که سخن را پسندیده و زیبا ادا کند.
می ‌کوشم با مردم مهربان باشم و تا می ‌توانم به یاری آفریدگان خدا و بندگان او برخیزم تا در شمار خردمندان، آنان که دوستشان دارید، قرار گیرم؛ زیرا به ‌نیکی فرمودید: «اَلتَّوَدُّدُ إِلَی النّاسِ نِصْفُ الْعَقْلِ.»[5] مهرورزی به مردم، نیمی از خردمندی است و فرمودید: «وَاحْرِصُوا عَلَی قَضاءِ حَوائِجِ الْمُؤمِنِینَ وَ إِدْخالِ السُّرُورِ عَلَیْهِم وَ دَفْعِ الْمَکْرُوهِ عَنْهُم.»[6] مشتاق برآوردن نیازهای اهل ‌ایمان و شاد کردن ایشان و دور‌ ساختن بدی و ناپسندی از آنان باشید.
می‌ کوشم در هر فرصتی، به‌ ویژه در خانه و خلوتم، به ریسمان خدا چنگ زنم و تا می‌ توانم قرآن بخوانم که قرآن روشنی ‌بخش همۀ دل‌ هاست و شنیدم فرموده‌ ای: «لِأَنَّ اللهَ تَعالَی لَمْ یُنْزِلْهُ [القُرآنَ] لِزَمانٍ دُونَ زَمانٍ.»[7] خداوند متعال [خواندن] قرآن را به زمانی خاص محدود نفرموده است، چنان که می فرماید: «إِجْعَلُوا لِبُیُوتِکُمْ نَصِیبًا مِنَ القُرْآنِ.»[8] سهمی از خواندن قرآن را برای خانه ‌هایتان بگذارید.
می‌ کوشم امامان معصوم و هدایت‌ بخش خویش، به ‌ویژه امام عصر و روزگار خود را بشناسم و دوست بدارم تا مبادا به مرگ جاهلیت وفات یابم؛ زیرا فرمودی: «مَن ماتَ وَ لَم یَعرِفُ أئِمَّتَهُ ماتَ مِیتَةً جاهِلِیَّةً.»[9] هر ‌که بی‌ شناخت امامان خویش از دنیا برود به مرگ جاهلیت مرده است و دیگر گفتار شما را نیز دریابم: «وَ مَنْ أحَبَّ أنْ یَلْقَى اللهَ عزَّ وَ جلَّ وَ قَد کَمُلَ إیمانُهُ وَ حَسُنَ إِسْلامُهُ فَلیَتَوَلَّ الْحُجَّةَ صاحِبَ الزَّمانِ المُنْتَظَرَ... .»[10] هر کس دوست دارد در حالی به دیدار خداوند برود که ایمانش کامل و اسلامش نیکوست [حضرت] حجت منتظَر، صاحب ‌الزمان (علیه السلام) را دوست بدارد.


بهترین شما کسی است که سخن را پسندیده و زیبا ادا کند.


می ‌کوشم نماز را که یاد خدا و سفارش شماست، به‌ نیکی و در وقت خود به ‌جا آورم و مشتاقانه آن را به‌ پا دارم و نماز را بهترین وسیلۀ تقرّب به خدا بدانم که فرمودید: «أَلصَّلاةُ قُرْبانُ کُلِّ تَقِیٍّ.» نماز [موجب] تقرّب هر پارسایی [به خداوند] است. و نیز: «...لِأَنَّ فِی الصَّلاةِ الْإقْرارَ بِالرُّبُوبِیَّةِ.»[11] و به سبب آنکه نماز، اقرار به ربوبیت [پروردگار] است.
می ‌کوشم همسایگانم را آزار نرسانم و در تعامل با آنان آن‌ طور باشم که هم گناهی مرتکب نشوم و هم کاری نکنم که به شما طعنه زنند و بدی ‌هایم را از مسلمانی ‌ام بدانند. از فتنۀ من ایمن خواهند بود چرا که فرمودید: «لَیسَ مِنّا مَن لَم یَأمَن جارُهُ بَوائِقَهُ.»[12] از ما نیست کسی ‌که همسایه ‌اش از آزار او ایمن نیست.
می‌ کوشم خود و دیگران را امر به ‌معروف و نهی ‌از منکر کنم که آن دو را واجب الهی و سببی برای دور‌ شدن نابکاران از عرصۀ جامعه دانسته ‌ای و فرموده ‌ای: «أَلْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیُ عَنِ الْمُنْکَرِ واجِبانِ.»[13] امر به‌ معروف و نهی ‌از منکر دو واجب [الهی] اند. و نیز: «لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَتَنْهُنَّ عَنِ المُنْکَرِ أوْ لَیُسْتَعْمَلَنَّ عَلَیْکُمْ شِرارُکُمْ فَیَدْعُو خِیارُکُمْ فَلا یُسْتَجابُ لَهُمْ.»[14] اگر امر به ‌معروف و نهی ‌از منکر نکنید، افراد بد در میانتان [به حکومت] بر شما گمارده خواهند شد؛ پس نیکا‌نتان دعا می ‌کنند و مستجاب نمی‌ شود.
می ‌کوشم ارجمندی میهمانم را بشناسم و حرمتش را پاس بدارم و حقّ او را ادا کنم که در کلامی حکمت ‌آمیز فرمودی: «مِنْ حَقِّ الضَّیْفِ أَنْ تَمْشِیَ مَعَهُ فَتُخْرِجَهُ مِنْ حَرِیمِکَ إِلَی الْبابِ.»[15] یکی از حقوق میهمان آن است که او را تا جلوی در تا آنگاه که از حریم خود به بیرون هدایتش می ‌نمایی، همراهی کنی.


مولایم! می ‌کوشم نماز را به نیکی و در وقت خود به ‌جا آورم و مشتاقانه آن را به‌ پا دارم و نماز را بهترین وسیلۀ تقرّب به خدا بدانم.


می‌ کوشم پیوسته با خردمندان و مؤمنان باشم و با حضور در مجالس پُربار ایشان، یاد شما و فضیلت ‌ها و خصال پسندیده ‌تان را زنده نگه‌ دارم که فرمودید: «مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا یُحْیَی فِیهِ أَمْرُنا لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ [فِیهِ] الْقُلُوبُ.»[16] هر ‌که در مجلسی بنشیند که امر ما در آن زنده نگه داشته می ‌شود، دلش نخواهد مُرد در روزی که دل ‌ها می‌ میرند.
با درک جایگاه والای معرفت توحیدی، می‌ کوشم در مسیر راهیابی به کمال انسانی و آموختن سخنان ارزشمندتان در تبیین این حقیقت ناب، لحظه به لحظه خداوند را در همۀ زندگی حاضر و ناظر ببینم و بر این باور باشم که: «أَوَّلُ عِبادَةِ اللهِ تَعالَی مَعْرِفَتُهُ.»[17] آغاز و سرآمد عبادت خدا، شناخت اوست.
می ‌کوشم حق ‌شناس باشم و بدانم هر خیر و برکتی در پیرامونم، نعمت خدا و حاصل تلاش و کوشش بندگان اوست. می ‌دانم که باید جایگاه همه را از کوچک تا بزرگ بدانم و چه نیکو فرمودی: «مَنْ لَمْ یَشْکُرِ المُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ لَمْ یَشْکُرِ اللهَ عزَّ وَ جَلَّ.»[18] هر ‌که مخلوق صاحب [حق و] نعمتی را سپاس نگوید، خداوند عزیز و جلیل را سپاس نگفته است.
و می‌ کوشم...


منبع: کتاب عهد ماندگار؛ جستاری درباره عمق بخشی به آثار زیارت امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام)، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی

-------------------------------------------------------------
پی نوشت ها:
1. محمد‌ بن‌ یعقوب کلینی رازی، الکافی، ج۶، ص۶.
2. محمد بن یعقوب کلینی رازی، الکافی، ج۴، ص۱۱.
3. منسوب به علی بن موسی الرضا (علیه السلام)، فقه‌ الرضا (علیه السلام)، ص۳۳۸.
4. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۶۵.
5. حسن‌ بن علی بن‌ شعبۀ حرانی، تحف العقول، ص۴۴۳.
6. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۷۵، ص3۴۷.
7. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۹۳.
8. احمد ‌بن ‌فهد حلّی، عدّة الداعی و نجاح السّاعی، ص۲۶۹.
9. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۲3، ص۸۴.
10. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج3۶، ص۲۹۶.
11. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۱۱۰.
12. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۲۴.
13. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص3۵.
14. محمد بن یعقوب کلینی رازی، الکافی، ج۵، ص۵۶.
15. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۶۹.
16. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج۴۴، ص۲۷۸.
17. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۱، ص۱۲.
18. محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا (علیه السلام)، ج۲، ص۲۷.


« برای مشاهده مطلب قبلی کلیک نمائید »


مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر