زید را نزد امام آوردند و حضرت، وی را سرزنش کرد و گفت «تو آزادی، هر جا که می خواهی برو»؛ سپس حضرت سوگند یاد کرد که با او تا زنده است، سخن نگوید.

نهی از منکر خانوادگی

نهی از منکر خانوادگی

زید بن موسی، برادر امام بود. او در سال 199 قمری در بصره شورش کرد و خانه­های بنی عباس را به آتش کشیده و تخریب کرده بود و به همین دلیل، او را زید النار – زید آتش – می خواندند. او را دستگیر کردند و نزد خلیفه آوردند، ولی خلیفه او را به احترام امام بخشید و برای حضرت نیز پیام فرستاد که او را به احترام شما بخشیدم. زید را نزد امام آوردند و حضرت، وی را سرزنش کرد و گفت «تو آزادی، هر جا که می خواهی برو»؛ سپس حضرت سوگند یاد کرد که با او تا زنده است، سخن نگوید.
من تازه از بغداد به خراسان آمده بودم و خانواده ی ما از دیرباز به خاندان عصمت ارادت داشت، از این رو در ایام اقامتم، مجالس امام را غنیمت می شمردم. روزی در مجلس علی بن موسی الرضا (ع) بودم و امام مشغول گفتگو با شیعیان بود.

5a119f4ebc4e6.jpg

در گوشه ای دیگر از مجلس، زید بن موسی برای حاضران سخن می گفت. وی آن چنان خطیبانه و بلند سخنرانی می کرد که صدایش به گوش امام می رسید. او به مردم فخر می فروخت که ما خانواده اهل بیت (علیهم السلام) چنان و چنینیم، به مراتب از شما مردم برتریم و ... مردم هم محو سخنان او بودند. ناگاه امام به او رو کرد و فرمود: «ای زید! آیا حرف های نقالان و قصه گویان کوفه تو را مغرور کرده است؟ آیا فریب این روایت آنان را خورده ای که می گویند «چون فاطمه (سلام الله علیها) عفت خود را حفظ کرد، خداوند آتش را بر ذریه او حرام نموده است» به خدا سوگند این روایت فقط برای حسن و حسین (علیهم السلام) و فرزندان بی واسطه آن حضرت است. آیا این پذیرفتنی است که پدرت موسی بن جعفر (علیه السلام) پیوسته اطاعت خدا کند، روزها روزه بگیرد و شب ها را به نماز و عبادت زنده بدارد و تو برعکس، معصیت و نافرمانی خدا کنی، پس در روز رستاخیز هر دو در عمل مساوی باشید و جزای هر دو بهشت باشد؟ اگر این گونه باشد که بی تردید تو عزیزتر از پدرت نزد خداوندی هستی! زیرا او با طاعات خود سزاوار بهشت شده است و تو بی طاعت و با معصیتت همان پاداش را گرفته ای! مگر نشنیده ای که جّدمان حسین بن علی (علیه السلام) فرمود «برای نیکوکار ما دو برابر پاداش و برای بدکار ما دو برابر کیفر است» آنگاه امام رو به من، درباره ی فرزند ناخلف نوح سخن گفت و آیه (یا نوحُ اِنّهُ لَیسَ مِن اَهلِکَ اِنّهُ عَمَلُ غَیرُ صالِح) ای نوح به درستی که او (فرزندت) از اهل تو نیست، زیرا عملش نادرست است 1 را تلاوت کرد و ادامه داد که «او پسر واقعی نوح بود، اما از آنجا که خداوند (عزوجل) را نافرمانی کرد، خداوند او را نپذیرفت و ما اهل بیت (علیهم السلام) نیز این چنین هستیم، هر کس از ما، نافرمانی خدا را کند، از ما نیست و تو ای حسن! اگر خداوند را اطاعت کنی، از ما اهل بیت (علیهم السلام) خواهی بود.

منبع: کتاب امام رضا (علیه السلام) و زندگی، انتشارات آستان قدس رضوی



مطالب مرتبط