مرد بايد نسبت به زن از بدرفتارى و سخت ‏گيرى بپرهيزد و نسبت به او رفتارى پسنديده و شايسته داشته باشد.

همیشه با زنان رفتارى پسنديده و شايسته داشته باشید

همیشه با زنان رفتارى پسنديده و شايسته داشته باشید

مرد خانه در هر شرايطى بايد نسبت به زن از خشم، كينه، بدرفتارى، سخت ‏گيرى و در مضيقه قرار دادن او بپرهيزد و نسبت به او بر اساس عقل، شرع و عرف رفتارى پسنديده و شايسته داشته باشد، زن در كنار مرد خانه بنده ‏اى از بندگان خدا و امانتى از امانات حضرت حق است و مرد بايد همواره با چنين هويتى به او نگاه كند و بايد از خدمات مرد در تأمين زندگى ‏اش از مسكن، پوشاك، خوراك، استراحت و امنيت كه حقوق واجبه‏ اى از زن بر عهده مرد است بهره ‏مند شود.

واى بر مردى كه به سبب خشم و كينه، غفلت و شرارت، بر زن سخت‏ گيرى كند و زندگى را بر او تنگ نمايد و وى را از حقوقش محروم كرده و بر او ظلم و ستم روا دارد و رفاه و راحت و عيش را از او سلب نمايد، چنين مردى بايد به انتظار جريمه و عكس ‏العمل حضرت حق باشد، زيرا خداوند وعده داده كه انتقام مظلوم را از ظالم بگيرد و به فرموده‏ اميرمؤمنان علیه السلام روز ظالم از روز مظلوم كه مورد ظلم ظالم بوده، بدتر و سخت‏ تر است.

مرد بايد متوجه باشد كه ديگر انسان ‏ها هم مانند خود او داراى جهات ضعف و منفى بوده و نبايد از زن توقع مقام عصمت و شخصيتى داشته باشد كه از همه‏ عيوب و نواقص پاك باشد. گذشت و مدارا، بردبارى و صبر و حوصله، بدى را با نيكى تلافى كردن، همه وقت و همه جا بايد بكار گرفته شود، كه بكار گرفتن صفات پسنديده و اخلاق حميده، سبب استوارى نظام خانواده، عبادت خدا و موجب رحمت و مغفرت حضرت حق براى مرد و زن است.

اسلام خواهان حاكميت عشق، محبت، مودت و رحمت بر فضاى خانواده است و از مرد و زن مى ‏خواهد به خاطر آرامش و امنيت خودشان و مصون ماندن كودكانشان از لطمات روحى، روانى، فكرى و اخلاقى حقوق يكديگر را با نرمى و محبت رعايت كنند، تا از آثار بزرگ رعايت حقوق يكديگر و اخلاق حسنه بهره‏ مند شوند و با چنين فضایى كه بر زندگى دنيایى خود حاكم مى ‏كنند سبب آبادى آخرتشان شوند و به رضايت حق و بهشت در جهان آخرت زير سايه رحمت و عنايت حق دست يابند.

علامه طباطبایی در تفسير الميزان مى‏ گويد: محيط خانه و خانواده بايد كانون عشق و صفا باشد، تا خستگى ‏ها در اين محيط جایى نداشته باشد و بى ‏مهرى ‏ها چون موش وحشى رشته ‏ها را نجود و از هم نگسلد و فرزندان در آن محيط در سايه‏ عشق و محبت پرورش يابند و زن و شوهر با الهام از قوانين حيات بخش اسلام و فرهنگ سعادت‏ساز حق، زندگى مسرت بخش و بهشتى داشته باشند.

با چنين شكلى از زندگى، روح مودت و رحمت و عشق و محبت بر اعضاء خانواده سايه مى ‏اندازد و آنان را از سلامتى و هم آهنگى و پيشرفت برخوردار خواهد كرد، فرزندان اين نوع خانواده‏ ها، انسان‏ هایى دلسوز و مهربان و عنصرهایى پركار و متعهد نسبت به جامعه و ساير امور بار خواهند آمد و چنانچه روح ناسازگارى در ميان زن و شوهر حاكم گردد و هر دقيقه نزاع، درگيرى و تلخى رخ نشان دهد، علاوه بر اين كه زندگى جهنمى و پر آشوبى را بايد سپرى كنند، فرزندان چنين #خانواده ‏اى كه صحنه‏ هاى نامناسب برخوردهاى پدر و مادر خود را مى ‏بينند، انسان‏هایى شرور و خطرناك بار خواهند آمد و مزاحم فرد و جامعه شده، به امنيت مردم لطمه سختى خواهند زد.

مرد باید توجه داشته باشد كه زن، امانت خدا و گل خوشبوى گلستان هستى براى شوهر است [كه با هزار آرزو و دنيایى اميد از خانه‏ پدر و مادر به خانه‏ شوهر آمده، تا ارضاى عواطف، غرائز و احساسات طبيعى خود را در آغوش پر مهر شوهر بيابد و در كنار او احساس امنيت نمايد و فرزندانى نيكو سيرت و با شخصيت به دست آورد.] شوهر بايد در حفظ و پرورش اين گل زيبا، معطر و امانت الهى كمال همت و انسانيت را بكار گيرد، تا علاوه بر انجام تكاليف دينى و اجتماعى، از آثار شيرين و گرانبار برخورد صحيح با #همسر بهره‏ مند گردد.

منبع:

تفسير حكيم، حسين انصاريان، ‏دارالعرفان‏، قم‏، چاپ اول‏، ج 8، ص 102 – 100.


مطالب مرتبط