وظیفه والدین در دعوای کودک در هنگام بازی

والدین می توانند حد و مرز ارتباطات کودک را در بازی و برخوردهای فیزیکی و شوخی های لفظی و عملی برای او مشخص کنند.

وظیفه والدین در دعوای کودک در هنگام بازی

گاهی کودکان هنگام بازی یا بعد از بازی ، به مقتضای طفولیت با هم دعوا می کنند و ممکن است یکدیگر را کتک بزنند و از همدیگر شاکی شوند . این یکی از مشکلاتی است که در بازی های اجتماعی بوجود می آید .

دعوای کودکان علل مختلفی دارد که با شناختن این علل می توان از بسیاری از این دعواها جلوگیری کرد .

-کودکان گاهی خسته ، عصبی و گرسنه اند ؛

-گاهی نیز به دنبال جلب توجه هستند؛

-گاهی می خواهند قدرت خود را اثبات کنند ؛

- گاهی نیز دنبال یک همبازی و همراه می گردند .

5eb08293a7309.jpg

بنابراین اگر والدین بدانند بچه ها چرا با هم دعوا می کنند در می یابند چه کاری را باید انجام دهند تا این تنش ها کاهش یابد و روابط دوستانه تری بین بچه ها حاکم شود .

در این موارد والدین نباید تابع احساسات شده و بدون تحقیق به جانبداری فرزندان خود برخیزند و اطفال دیگر را مقصر بدانند و یا با والدین آنان بی احترامی و دعوا کنند در این گونه دعواها کمتر اتفاق می افتد تنها یک طرف مقصر باشد بنابراین خونسردی و تحقیق والدین درسی عملی برای کودکان خواهد بود .

اگر هر پدر و مادری بدون تحقیق درباره اصل موضوع ، از کودک خود دفاع کند ، کار به دعوا و زد و خورد و گاهی قانون می رسد و این عمل ، بدآموزی دارد ؛ کودک که این صحنه را می بیند ، ملاحظه می کند که حق و حقیقت ارزشی ندارد و کسی به فکر پیدا کردن آن نیست و هر پدر و مادری تنها از روی تعصب از بچه خود دفاع می کنند . چنین کودکی ، تعصب های بی جا و حق کشی را عملا از پدر و مادر یاد می گیرد و در اجتماع ، به کار خواهد بست . [1]

5eb082b391128.jpg

می توان با کودکانی که دعوا کرده اند گفت و گو کرد و به طور منطقی و مسالمت آمیز مساله را حل کرد و کودکان در گیر را آشتی داد گر چه به طور طبیعی فطرت کودکانه از کینه به دور است و قهر آنان طولانی نیست .

والدین باید به اطفال بفهمانند که در بازی ، عناد و و کینه ورزی درست نیست . اگر کشمکش و جدال برای کودک عادی شود کم کم دوستان خود را از دست خواهند داد . این مطلب سخن امام هادی علیه السلام است که فرموده اند : " جدال و نزاع ، دوستان قدیمی را از یکدیگر جدا نموده و اعتماد و اطمینان را از بین می برد تنها چیزی که در آن است غلبه بر دیگری است و آن هم سبب جدایی است " [2]

والدین می توانند حد و مرز ارتباطات کودک را در بازی و برخوردهای فیزیکی و شوخی های لفظی و عملی برای او مشخص کنند . البته نباید انتظار داشت که کودکان همیشه مطیع و سر به راه باشند .

فرزندان از طریق آموزش والدین یاد می گیرند تا نیروی خود را به نحوی سالم به کار ببرند . بچه ها گاهی سرحال هستند و برای نشان دادن قدرت خود با دیگران گلاویز می شوند . آن ها راه دیگری برای زور آزمایی و مصرف انرژی خود نمی شناسند . باید به آن ها آموخت که با فعالیت هایی مثل دویدن ، بالا رفتن از پله و ورزش های دیگر در پارک یا در حیاط منزل و بازی هایی که به دیگران صدمه نمی زند ، خود را آرام کنند . اگر مجبور به ماندن در خانه هستند به آنها اجازه داده شود تا به گونه ای مناسب انرژی خود را تخلیه کنند .

والدین بهتر است در برخورد با همسایگان مراعات حال آنان را داشته باشند تا باعث ایجاد کینه و دشمنی نشود و روحیه مشاجره و خودخواهی در کودک شان رشد نکند بلکه اعتبار و ارزش خود را در بین همسایگان و محل زندگی حفظ کنند .[3]

یکی از مهم ترین عوامل دعوا و مشاجره رفتار و سخنان والدین است والدین به دلیل خستگی بیش از حد کار و امور خانه و مخارج و ... ممکن است نزد کودکان خود مشاجره و بحث کنند و این امر بر فرزندان تاثیر می گذارد و آنان را آماده خشونت می کند .

والدین بهتر است این موارد را کاهش دهند و برطرف کنند . رقابت بر سر اسباب بازی ، کتاب و لوازم ورزشی و ... غالبا بین کودکان اتفاق می افتد که با تدبیر شایسته و صبر و حوصله والدین این مشاجرات به سادگی حل خواهد شد . [4]

اگر در اثر دعوا یکی از بچه ها صدمه ببیند ، باید از ادامه آن جلوگیری کرد ؛ حتی اگر این صدمه تصادفی یا غیرعمدی باشد ، والدین نباید اجازه دهند که کار دعوا به صدمات جدی تری کشیده شود .

همچنین والدین در مشاجرات نیز نباید خود را با کلمات ناپسند مورد خطاب قرار دهند به کار بردن چنین الفاظی در رفتار کودک تاثیر مستقیم دارد . کودکان این برخوردها را جدی می گیرند . برچسب زدن باعث می شود که جایگاه آنها در جمع ، متزلزل شده و تصویر ذهنی نامطلوبی برایشان ترسیم شود .

والدین می توانند به فرزندانشان بیاموزند که چگونه با یکدیگر ارتباط بهتری برقرار کنند . به بچه ها کلماتی را یاد می دهند که باعث بازی بهتر و همکاری بهتر آنان شود ؛ به بچه های بزرگتر یاد دهند که چگونه برای وادار کردن بچه های کوچکتر به بازی ، به آنها تکالیف ساده بدهند . وقتی را برای هر کدام از فرزندان خود اختصاص دهند و با آنها فعالیت هایی را انجام دهند که متناسب با سن , علایق و نیازهای آن هاست ، شرایطی را ایجاد کنند که هر کودکی احساس کند بی نظیر و خاص است .

وقتی در اثر دخالت های بزرگترها دعوا به پایان رسید ، موضوع را پیگیری نکنند و درباره چگونگی شروع جنگ و پیدا کردن مقصر اصلی پی جویی نکنند . اگر در این امر زیاد دخالت کنند ، بچه ها عادت می کنند به جای اینکه خودشان مشکل خود را حل کنند ، برای حل و فصل اختلافاتشان منتظر پدر و مادر بمانند .

شاید روابط ناسالم در خانواده و بی توجهی والدین به نیازهای عاطفی و روانی کودک باعث پرخاشگری وی شده است که در این صورت والدین باید آن را اصلاح کنند .


[1] .تربیت. ابراهیم امینی ، ص 127 .

[2] . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 369 .

[3] ر. ک : گفتارهایی درباره تربیت فرزندان ، ، انتوان ماکاررنکو ، مترجم : ابوتراب باقرزاده ، ص 94-95 .

[4] .ر. ک : تربیت فرزند در اسلام ، محمود ارگانی بهبهانی حائری ، ص 205-206 .

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر