پیامد های انکار ولایت امیر المؤمنین (علیه السلام) در خطبه غدیر

در توبه برای تمام انسان ها باز است و خداوند همان گونه که خود فرموده توبه پذیر و مهربان است و با فعل بی حد و حساب خویش بندگان را مشمول لطف بی نهایت ...

پیامد های انکار ولایت امیر المؤمنین (علیه السلام) در خطبه غدیر

مریم بلوچیان طرقی، طلبه سطح 4 و مدرس حوزه و دانشگاه

چکیده:
در مورد انکار اهل بیت (علیهم السلام) و یا انکار ولایتشان احادیث زیادی وارد شده است که این انکار با توجه به قرائن و شواهد موجود در تاریخ و کتب روایی، عواقب سختی را هم در دنیا و هم در آخرت به دنبال خواهد داشت؛ از جمله آثار منکرین ولایت، عدم پذیرش توبه، عدم آمرزش، گرفتار شدن در آتش جهنم، بطلان عمل در آخرت، مورد لعن و غضب الهی بودن و خلود در آتش جهنم است.
کلیدواژه: رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)، امیرالمؤمنین (علیه السلام)، انکار، ولایت، خطبه غدیر.

مقدمه:
محبت و مودت اهل بیت (علیهم السلام) آثار و فوائدی دارد و آن چنان که از سخنان پیشوایان معصوم (علیهم السلام) استفاده می شود هر کار نیک و بدی در دنیا و آخرت آثار و نتایجی دارد. دوستی اهل بیت (علیهم السلام) و انکار ولایت ایشان نیز از محدوده این قاعده کلی بیرون نیست. یعنی عشق و دوستی عترت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به عنوان یک صفت ارزشمند موجب برکات و درجات و منزلت انسان است و در مقابل عدم پذیرش ولایت هلاکت و شقاوت ابدی به دنبال خواهد داشت.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) پیامدهایی را برای انکار کنندگان ولایت و جانشینی امیرالمومنین (علیه السلام) در روز غدیر خم بیان می کند، از جمله این آثار:

1- عدم پذیرش توبه
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «خداوند هرگز توبه کسی را که منکر ولایت حضرت علی (علیه السلام) باشد را نمی پذیرد.» [1] (فتال نیشابوری، روضة الواعظین، ج1، ص93)
توبه یکی از ابواب بهشت است، نبودن آن مساوی با هلاکت عامه اهل معصیت می باشد. توبه، تنها راه نجات گناه کاران، وسیله ی تقرب و دوستی با خدا، تبدیل کننده ی سیئات به حسنات و مایه ی امید ناامیدان و نخستین مقام عارفان و اولین منزل سالکان کوی دوست است.

خداوند هرگز توبه کسی را که منکر ولایت حضرت علی (علیه السلام) باشد را نمی پذیرد.


خداوند متعال می فرماید: «ثُمّ تابَ عَلیهِم لِیتوبوُا انَّ اللهَ هُوالتّوابُ الرّحیمُ؛ سپس خداوند به آنها برگشت (توفیق توبه داد) تا توبه و برگشت کنند، خداوند بسیار توبه پذیر و مهربان است.» (توبه: 118)
در توبه برای تمام انسان ها باز است و خداوند همان گونه که خود فرموده توبه پذیر و مهربان است و با فعل بی حد و حساب خویش بندگان را مشمول لطف بی نهایت خود می نماید؛ اما با توجه به فرموده ی رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) خداوند توبه منکر ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) و یازده امام معصوم (علیهم السلام) را قبول نمی کند، در نتیجه یکی از شروط پذیرش توبه توسط خداوند متعال حب اهل بیت (علیهم السلام) می باشد.
امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «خیری در دنیا نیست مگر برای دو کس، کسی که هر روز بر احسان کردن خود می افزاید و کسی که گناه خود را با توبه کردن جبران می کند؛ او کی می تواند توبه کند؟ به خدا سوگند که اگر سجده کند به گونه ای که گردنش قطع شود، خدا توبه او را نمی پذیرد مگر با ولایت ما خاندان.» [2] (شیخ صدوق، الخصال، ج1، ص41)

2- عدم آمرزش
یکی از آثار زیان بار انکار ولایت اهل بیت (علیهم السلام)، عدم آمرزش الهی می باشد. فردی که در زندگی دنیوی نسبت به خاندان رسالت هیچ گونه محبتی نداشته و منکر حق ولایت آنان از جانب خداوند گردد و فضائل آنان را انکار نماید، مستحق لطف و بخشش الهی نخواهد بود.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) با اشاره به این که این ولایت از سوی خدا تعیین شده است، فرمودند: «خداوند کسی را که ولایت علی (علیه السلام) را انکار کند نمی آمرزد.» [3] (فتال نیشابوری، همان)

3- بطلان عمل در آخرت
خداوند علیم و قدیر کارهای نیک را جدا محاسبه می کند و پاداش می دهد و کارهای بد را نیز جداگانه کیفر می دهد، مگر بعضی از گناهان که باعث قطع کامل بنده از بندگی می شود که قرآن و روایات این اعمال را: کفر، شرک، قتل انبیاء و اولیاء، بی حرمتی و انکار انبیاء و اولیاء از روی عناد، لجاجت، تعصب، حسد و انکار آخرت معرفی کرده اند. ممکن است انسانی عمل نیکی را با تمام شرایط صحت انجام دهد، اما همین انسان نیکوکار در برابر یکی از اصول دین لجاجت و عناد ورزد در این صورت آن عمل نیک به واسطه ی این عناد و لجاجت یا انحراف، از بین می رود. عناد در برابر ولایت اهل بیت (علیهم السلام) یکی از عواملی است که سبب حبط اعمال در آخرت می گردد.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: «ای مردم! خدای عزت مند با جلال، با امامت او دین شما را کمال بخشید، آن کس که سر اطاعت در پیشگاه امامت او فرود نیاورد، و امامت فرزندانم از نسل علی (علیه السلام) را، تا روز قیامت و رسیدن به پیشگاه خدا نپذیرد، عملش تباه شده و در آتش جاودان بماند: در آن [لعنت] جاودانه بمانند؛ نه عذابشان کاسته گردد و نه مهلت یابند.» [4] (طبرسی، احتجاج، ج1، ص61)

عناد در برابر ولایت اهل بیت (علیهم السلام) یکی از عواملی است که سبب حبط اعمال در آخرت می گردد.

لذا عباداتى که به دستور خدا و رسول و ائمه طاهرین (علیهم السلام) که واسطه تبلیغ احکام و صاحب ولایت هستند نباشد یا بدون ولایت باشد، ابداً ارزشى ندارد و موجب نجات و سعادت نیست.

4- مورد لعن و نفرین خداوند و ائمه (علیهم السلام)
ولایت دستور خداوند است که از جانب رسول اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) بیان شده است و کسی که منکر آن شود سخن خداوند را نپذیرفته و از رحمت حق محروم خواهد ماند.
رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در خطبه غدیر کسانی را که ولایت را منکر شدند، مورد لعن قرار داده و فرمودند: «محروم از رحمت حق است کسی که با او (حضرت علی (علیه السلام)) مخالفت کند. لعنت کن، کسی را که امامت و ولایت او را نپذیرد.» [5] (فتال نیشابوری، همان)
رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) مخالفین و منکرین ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را در خطبه تاریخی خویش ملعون خطاب نمودند، یعنی کسانی که از رحمت حق بی بهره و نصیب خواهند بود. ملعون یعنی نفرین و رانده شده از رحمت حق (دهخدا، لغت نامه دهخدا، ج14،ص 21475)، این افراد نه تنها در دنیا مشمول لطف و بخشش الهی نخواهند بود بلکه در آخرت نیز از فضل بی حد و حساب خداوند و همچنین از شفاعت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت (علیهم السلام) محروم خواهند بود.
پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) درباره منکرین ولایت اهل بیت (علیهم السلام) فرمودند: «ملعون است، ملعون است کسی که کور و نابینا است از ولایت و دوستی اهل بیت من.» [6] (شیخ صدوق، همان، ج 1، ص 129)
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد شش طائفه که گرفتار لعنت شده اند، فرمودند:
«شش طایفه به لعنت خدا و لعنت هر پیامبری که دعایش مستجاب است گرفتارند، کسی که به قرآن چیزی از خود بیفزاید و کسی که دستورات مرا ترک کند و کسی که حرمت خاندان من را که خدا لازمش دانسته نگه ندارد و کسی که از سلطنت و قدرت خویش برای خواری عزیز کرده ی خدا و یا عزت، ذلیل شده ی خدا استفاده کند و کسی که خود را در مصرف بیت المال بر مسلمانان مقدم شمرده و آن را حلال خود بداند.» [7] (شیخ صدوق، همان، ج 1، ص338)
حضرت علی (علیه السلام) منکرین حدیث غدیر را نفرین کرده و فرمودند:
طلحه بن عمیر می گوید: علی (علیه السلام) مردم را قسم داد به این که هر کس از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) این کلام را شنیده «مَن کُنتُ مَولاهُ فَعلِیّ مولاهُ» بیاید و شهادت بدهد. دوازده نفر از انصار شهادت دادند اما انس بن مالک حاضر بود، ولی شهادت نداد. علی (علیه السلام) فرمود: «ای انس! چه چیزی مانع شد که شهادت ندهی؟ چون تو نیز آن سخن را شنیده ای». انس گفت پیر شده ام و یادم رفته است!! حضرت فرمود: خدایا! اگر دروغ می گوید به مرض برص مبتلایش کن!» طلحه می گوید: به خدا او را دیدم که به برص مبتلا شده بود.» [8] (قطب راوندی، الخرائج و الجرائح، ج 1، ص 171)

5- مورد غضب الهی
بنا بر گفته رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هر کس که ولایت را نپذیرد و سخن رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را در خطبه غدیر خم رد کند، مورد غضب و خشم خداوند عز و جل قرار خواهد گرفت و از خشم خداوند در دنیا و آخرت ایمن نخواهد بود.

هر کس که ولایت را نپذیرد و سخن رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را در خطبه غدیر خم رد کند، مورد غضب و خشم خداوند عز و جل قرار خواهد گرفت و از خشم خداوند در دنیا و آخرت ایمن نخواهد بود.

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در مورد منکرین ولایت امام علی (علیه السلام) فرمودند: «غضب خدا بر او است، غضب خدا بر اوست، کسی که گفتار مرا رد کند و پیشوایی علی (علیه السلام) را قبول نکند.» [9] (طبرسی، همان، ج1، ص60)
هنگامی که خداوند متعال از خشم معصوم (علیه السلام) به خشم آید و رضایت حضرت حق مشروط به راضی بودن معصوم (علیه السلام) باشد مسلماً کسانی که منکر ولایت معصومین (علیهم السلام) شوند، دچار غضب خداوند می گردند.
امام محمد باقر (علیه السلام) فرمودند: «اگر خواستی بدانی که در وجودت خیر و خوشبختی هست یا نه، به درون خود دقت کن، اگر اهل عبادت و طاعات را دوست داری و از اهل معصیت و گناه ناخوشایندی. پس در وجودت خیر و سعادت وجود دارد، و خداوند تو را دوست می دارد، ولی چنان چه از اهل طاعت و عبادت، ناخوشایند باشی و به اهل معصیت عشق و علاقه ورزی پس خیر و خوبی در تو نباشد، و خداوند تو را دشمن دارد و هر انسانی با آن کسی که به او عشق و علاقه دارد، محشور می گردد.» [10] (حرعاملی، وسائل الشیعه، ج 16، ص 183)

6- گرفتار عذاب جهنم
از جمله افراد که خالد در آتش جهنم می باشند می توان به کافر، مشرک، منافق، مرتد، تکذیب کننده آیات الهی، منکرین ولایت اهل بیت (علیهم السلام) و ... اشاره نمود.
خداوند در قرآن کریم می فرماید: «أَلَمْ یعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ یحادِدِ اللهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فیها ذلِک الْخِزْی الْعَظیم ؛ آیا نمی دانند هر کس با خدا و رسولش دشمنی کند، برای او آتش دوزخ است جاودانه در آن می ماند؟! این، همان رسوایی بزرگ است!». (توبه: 63)
زید بن ثابت گوید رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: «کسى که على (علیه السلام) را در زندگى و پس از مرگش دوست داشته باشد خداوند عز و جل براى او تا زمانى که آفتاب طلوع و غروب می کند، امن و ایمان مى نویسد و کسى که او را در زمان زندگیش و پس از مرگش دشمن داشته باشد به مرگ زمان جاهلیت مرده و از کوچک ترین کارى که کرده بازخواست خواهد شد.» [11] (طبرسی، همان، ص305)

کسى که على (علیه السلام) را در زندگى و پس از مرگش دوست داشته باشد خداوند عز و جل براى او تا زمانى که آفتاب طلوع و غروب می کند، امن و ایمان مى نویسد و کسى که او را در زمان زندگیش و پس از مرگش دشمن داشته باشد به مرگ زمان جاهلیت مرده و از کوچک ترین کارى که کرده بازخواست خواهد شد.


نتیجه:
بنابراین فردی که اهل بیت (علیهم السلام) را به دل دوست داشته و محب واقعی باشد، به دنبال خیر و سعادت بوده و خداوند را دوست می دارد؛ اما کسی که منکر ولایت اهل بیت (علیهم السلام) بوده و به دنبال رهبران ضلالت گام بردارد نه تنها به سعادت نخواهد رسید، بلکه از رحمت خداوند دور بوده و مورد غضب خداوند و عذاب الهی قرار خواهند گرفت.

منابع
* قرآن کریم.
1. احتجاج، طبرسی، احمد بن علی، مشهد، مرتضی، 1403ق.
2. الخرائج و الجرائح، قطب راوندی، قم، مدرسه امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، 1409 ق .
3. الخصال، ابن بابویه قمی، محمد بن علی، قم، جامعه مدرسین، 1362.
4. روضة الواعظین، فتال نیشابوری، محمد بن احمد، قم، رضی، 1375.
5. لغت نامه دهخدا، دهخدا، علی اکبر، تهران، دانشگاه تهران، 1377.
6. وسائل الشیعه، حرعاملی، قم، آل البیت، 1409ق.

---------------------------------------------------------------
پی نوشت:
1. وَ لَنْ یَتُوبَ الله عَلی أَحَدٍ أَنْکَرَ وِلایَتَهُ.
2. لاخیرَ فِی الدِّنیا اِلَّا لِاَحَدِ رَجُلَینِ رَجُل یزدَ ادُ فیِ کُلِّ یَوم اِحسَاناً و رَجُل یتدارَکُ ذنبَهُ بالقَّو بَهَ و أَنَّی لَهُ بِالتَّوبه و الله لَوسَجَدَ حَتی ینقَطِعَ عنقُهُ مَا قَبِلَ الله مِنهُ اَلَّا بولایتنَا اهلَ البَیتِ (علیهم السلام).
3. وَ لَن یَغفرَ اللهُ لَهُ.
4. مَعاشِرَالنّاسِ، إِنَّما أَکْمَلَ الله عَزَّوَجَلَّ دینَکُمْ بِإِمامَتِهِ. فَمَنْ لَمْ یَأْتَمَّ بِهِ وَ بِمَنْ یَقُومُ مَقامَهُ مِنْ وُلْدی مِنْ صُلْبِهِ إِلی یَوْمِ الْقِیامَةِ وَالْعَرْضِ عَلَی الله عَزَّوَجَلَّ فَأُولئِکَ الَّذینَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ و فِی النّارهُم خالِدونَ، لایُخفَّفَ عَنهُمُ العذابُ ولاهُم یُنظَرونَ.
5- مَلعُون مَن خَالَفَهُ وَ الْعَنْ مَنْ أَنْکَرَهُ.
6. مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ أکمه [کُمُّهُ أَعْمَى عَنْ وَلَایَةِ أَهْلِ بَیْتِی.
7. سِتَّةٌ لَعَنَهُمُ اللهُ وَ کُلُّ نَبِیٍّ مُجَابٍ - الزَّائِدُ فِی کِتَابِ اللهِ وَ الْمُکَذِّبُ بِقَدَرِ اللهِ - وَ التَّارِکُ لِسُنَّتِی وَ الْمُسْتَحِلُّ مِنْ عِتْرَتِی مَا حَرَّمَ اللهُ - وَ الْمُتَسَلِّطُ بِالْجَبَرُوتِ لِیُذِلَّ مَنْ أَعَزَّهُ اللهُ - وَ یُعِزَّ مَنْ أَذَلَّهُ اللهُ - وَ الْمُسْتَأْثِرُ بِفَیْ ءِ الْمُسْلِمِینَ الْمُسْتَحِلُّ لَه.
8. ما رویَ عن طلحهَ بن عمیرهَ قالَ نشدَ علیٌّ (علیه السلام) الناسَ فی قولِ النبیِّ (صلی الله علیه و آله و سلم) من کنتُ مولاهُ فعلیٌّ مولاهُ فشهدَ اثنَا عشرَ رجلاً منَ الانصارِ و انسُ بن مالکٍ حاضرٌ لم یشهدَ فقالَ علیٌ (علیه السلام) یا انسُ ما یمنعکَ ان تشهدَ و قد سمعتَ ما سمعُوا قالَ کبرتُ و نسیتُ فقالَ اللهمَّ ان کانَ کاذباً فاضربهُ ببیاضٍ او بوضحٍ الا تواریهِ العمامهُ قالَ اینُ عمیرهَ فاشهدُ باللهِ لقد رایتهَا بیضاءَ بینَ عینیِه.
9. مَغْضُوبٌ مَغْضُوبٌ مَنْ رَدَّ عَلَی قَوْلی هذا وَلَمْ یُوافِقْهُ.
10. اِذا اردتَ ان نَعلَمَ اَنَّ نیکَ خیراً، فاتطُر الی قلبکَ فان کانَ یحبُّ اهلَ طاعتهِ الله و یبغضُ اهلَ معسیبهِ فضکَ خیر و الله لحِبُکَ، وَ اذَا کانَ یُبغضُ اهلَ طاعهِ الله و یُحبُ اهلَ معصیتِهِ فلِسَ فیکَ خیر و الله یحبک، یبغفنک، والمَرء مَعَ مَن اَحَبَّ.
11. مَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً فِی حَیَاتِهِ وَ بَعْدَ مَوْتِهِ کَتَبَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ الأَمْنَ وَ الإِیمَانَ مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ أَوْ غَرَبَتْ وَ مَنْ أَبْغَضَهُ فِی حَیَاتِهِ وَ بَعْدَ مَوْتِهِ مَاتَ مَوْتَةً جَاهِلِیَّةً وَ حُوسِبَ بِمَا عَمِل.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر