این قدرت اسلام بود که با دست خالی، یک ملتی را بر یک دولت غاصب بزرگ و ابرقدرت های بزرگ عالم غلبه داد

پیروزی انقلاب، توانایی اسلام را برای به دست گرفتن حکومت اثبات کرد

پیروزی انقلاب، توانایی اسلام را برای به دست گرفتن حکومت اثبات کرد

هر نوع مبارزه و قیامی به دستاویز نیرومند و موتور محرکه قوی نیاز دارد تا آن را به حرکت اندازد. بدون وجود اهرم انگیزشی قوی و پشتوانه فکری و ایمانی قدرتمند، نمی توان مبارزه را پیش برد. در واقع، رسیدن به هدف انقلاب، مستلزم برخورداری از عامل برانگیزاننده قوی است. برخی نهضت های انقلابی، انگیزه های مادی را اهرم مبارزه می کنند. برخی دیگر نیز با تحریک عواطف و احساسات آزادی خواهان، مردم و مبارزان را به قیام و انقلاب فرا می خوانند. بعضی دیگر، ملی گرایی و وطن دوستی را موتور مبارزه می سازند و از این راه، حس ملی گرایی مردم را تحریک می کنند. دسته دیگر، انگیزه قومی و نژادی را برای هم بستگی نیروهای انقلابی به کار می گیرند و گروهی دیگر از عوامل صنفی و قشری بهره می برند. مثلاً انگیزه قیام خود را خوش بختی و حاکم ساختن قشر کارگر قرار می دهند و توده مردم محروم و زحمت کش را بر ضد قشر مرفه جامعه برمی انگیزانند. در کنار همه این انگیزش ها، انگیزه دیگری که در انقلاب اسلامی ایران نقش داشت، محوریت بخشیدن به دین و مکتب اسلام در مبارزه بود. این انگیزه شیعی، سابقه درخشانی در تاریخ اسلام دارد. قیام های شیعی که با الگوگیری از قیام امام حسین علیه السلام صورت گرفته اند، در تاریخ انقلاب های پرشور جهان از برجستگی خاصی برخوردارند. متأسفانه این موتور محرکه از دید بسیاری از مسلمانان پنهان مانده بود و تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، آنان به این نیروی موجود آگاهی نداشتند. پیروزی انقلاب اسلامی ایران نه تنها از نظر تئوری، بلکه در عمل اثبات کرد که انگیزه های غیردینی و غیراسلامی، کارآیی لازم را ندارند و برای رسیدن به سرمنزل مقصود، کافی نیستند. این انقلاب، تأییدی بر قدرت فوق العاده انگیزه اسلامی و خط بطلانی بر کارآمدی دیگر انگیزه ها بود. بنیان گذار انقلاب اسلامی در این مورد می فرماید:

«آنهایی که خیال می کردند با اسلام نمی شود مردم را به حرکت در آورد، فهمیدند که همه تحریک ها از اسلام است. قرآن، کتاب تحرک است، جنبش است.(1) این قدرت اسلام بود که با دست خالی، یک ملتی را بر یک دولت غاصب بزرگ و ابرقدرت های بزرگ عالم غلبه داد.(2)

پیروزی انقلاب اسلامی با انگیزه های دینی، توانایی اسلام را در سامان دهی مبارزه و انقلاب، به همه جهانیان به ویژه مسلمانان ثابت کرد و در پویایی حرکت های اسلامی نقش به سزایی داشت. شیخ اسعد تمیمی، یکی از رهبران فلسطینی می گوید:

«تا زمان انقلاب ایران، اسلام از عرصه نبرد غایب بود، حتی در عرصه واژگان مثلاً به جای «جهاد»، از کلماتی همچون «نضال» و «کفاح» استفاده می شد. انقلاب ایران، واقعیت قدیمی «اسلام، راه حل و جهاد، وسیله اصلی است» را به سرزمین فلسطین وارد کرد.(3)

دکتر زیاد ابوعمرو نیز می گوید:

«از ابتدا بنیان گذاران جهاد اسلامی فلسطین تلاش کردند تا از دروس انقلاب اسلامی در ایران الهام گیرند و تلاش کردند تا آن را به روش فلسطین نیز تطبیق دهند. انقلاب اسلامی تأکید کرد که اسلام تنها راه حل است و جهاد، مناسب ترین اسلوب است».(4)

فیدل کاسترو نیز در کلامی صریح می گوید:

«پس از فروپاشی شوروی سابق، به صحت توصیه های آیت الله خمینی به گورباچف پی بردم و معتقدم مدل قرآنی رهبر فقید ایران باید به جای مدل های غربی در دستور کار برنامه های جهانی قرار گیرد».(5)

منبع:

کتاب ارمغان انقلاب: تلخیصی از نود و دو دستاورد انقلاب اسلامی ایران، حسین اسحاقی، ص 32-34.

--------

پی نوشت ها:

1. در جست وجوی راه از کلام امام رحمه الله، دفتر دهم، ص 134.

2. همان، ص 155.

3. رویارویی انقلاب اسلامی ایران و امریکا، ص 113.

4. زیاد ابوعمرو، جنبش های اسلامی در فلسطین، ص 95.

5. نود و دو دستاورد انقلاب اسلامی، صص 24- 25.


مطالب مرتبط