ولایت فقیه، حقیقتاً یک هدیه الهی است که پیشبرد انقلاب و حرکت های اساسی کشور بدون آن ممکن نیست

چرا به انقلاب مان امیدوار باشیم؟

چرا به انقلاب مان امیدوار باشیم؟

چرا به انقلاب مان امیدوار باشیم؟ بهترین پاسخ به این سؤال، یک پرسش شناخته شده است: «او لسنا علی الحق؛ آیا ما بر حق نیستیم؟» راهیان راه حق، فارغ از نتیجه ای که از مجاهدت های خالصانه خود می گیرند، همواره به برکت طی مسیر حق، امیدوارند؛ چون نتیجه رفتار تکلیف مدارانه آن ها، جز یکی از دو نیکویی است: یا به نتیجه دلخواه می رسند؛ پس به پیروزی امیدوارند و یا از انجام تکلیف الهی خود خرسندند و طمع به وعده الهی، آن ها را خشنود می دارد.

بنابراین راهیان راه حق، هیچ گاه ناامید نیستن، اما جز این، چیزهای بسیار دیگری هم هست که ما را به ادامه راهی که طی کرده ایم، امیدوار نگه می دارد:

1) تجربه چهل ساله

انقلاب امروز دیگر یک طفل نوپا نیست؛ یک مرد کامل با تجربه است. خوشی ها و سختی های فراوان چشیده و از فراز و نشیب ها و گردنه هایی دشوار گذشته است. دشواری هایی که هریک از آن ها، برای برانداختن یک نظام سیاسی کافی بوده اند و چه بسیار انقلاب هایی در طول تاریخ که با همین دشواری ها فرو پاشیده اند.

2) راه روشن

صحیفه نور، دستورالعمل انقلاب ماست. دستورالعملی روشن با معیارهایی پیشرفته و متعالی. همین مسئله تکلیف ما را در برابر مسائل مختلف و شرایط گوناگون مشخص کرده است؛ نه بلاتکلیفیم و نه سرگردان. کلام پیر انقلاب، شبهات نظر و عمل را رفع می کند و روشنایی می بخشد.

3) رهبر حکیم

برای طی طریق انقلاب و استمرار آن به وسیله تشکیل دولت اسلامی، وجود رهبری حکیم ضروری است. ولایت فقیه- این اصل مترقی قانون اساسی- حقیقتاً یک هدیه الهی است که پیشبرد انقلاب و حرکت های اساسی کشور بدون آن ممکن نبود و از این به بعد نیز ممکن نخواهد بود. ولایت فقیه افزون بر تأثیری که در سیاست گذاری های کلان نظام و حفاظت آن از انحرافات دارد و اساساً آن را بر ریل خود نگه می دارد، عامل وحدت ملی نیز هست؛ عاملی که از اختلاف های قومی و مذهبی که یکی از اصلی ترین عوامل عقب ماندگی است، پیشگیری می کند.

چهار: مردم بصیر

تا به امروز انقلاب را مردم پیش برده اند و دستیابی به موقعیت کنونی انقلاب بدون حضور آن ها ناممکن بود. حتماً یکی از اصلی ترین ویژگی های این انقلاب و نظام، مردمی بودن و اتکای آن به مردم است؛ تا جایی که این نظام را زاییده مردم می دانند. مردم در انتخابات، راهپیمایی ها، فتنه ها و اغتشاش ها، اصلی ترین عامل امنیت و وحدت بوده اند. حضور همراه با بصیرت و به موقع مردم، کشور را بارها از پرتگانه ها و گردنه ها عبور داده است. آن ها اگرچه از برخی مشکلات اقتصادی و معیشتی ملول بوده اند و اغلب با آن ها دست و پنجه نرم کرده اند، اما هرگاه سخن از اسلام، انقلاب و ولایت بوده است، به میدان آمده اند و اسباب یأس دشمن را فراهم کرده اند. تفکیک مسائل اصلی از فرعی و دشمن شناسی مثال زدنی آن ها، بارها طعم شکست را به دشمنان چشانده است.

یکی از اصلی ترین ویژگی های این انقلاب و نظام، مردمی بودن و اتکای آن به مردم است

پنج: رویش ها

امروزه شاهد نسلی نو از انقلابیون هستیم که نه امام و انقلاب را دیده اند و نه دفاع مقدس را تجربه کرده اند؛ اما دلداده این انقلاب، امام و راه او هستند؛ جوانان فعال در نهادهای انقلابی، حوزه ها، دانشگاه ها، مدافعان حرم و شهدای سربلند آن، از جمله رویش ها هستند. این کشور می تواند به ایمان راسخ آن ها تکیه کند، به ابتکار، هوش و ذکاوت مثال زدنی شان امیدوار باشد و از دسترنج آن ها بهره ببرد.

شش: وعده الهی

وعده خداوند بر نصرت مجاهدان و مؤمنان و سرانجام حاکمیت مطلق حق و نابودی استکبار، ظلم و فساد است. ایمان به تحقق وعده الهی و انتظار موعود، شعله امید را همواره در دل آدمی زنده نگه می دارد.

هفت: موفقیت ها

با وجود همه هجمه ها و حمله ها- اعم از نظامی، امنیتی و حتی فرهنگی و اقتصادی- کشور ما به فضل الهی به واسطه همه عوامل برشمرده پیشین، دستاوردهایی داشته ایم که حتی دشمن و رقیب را به تحسین واداشته است. توفیقات در زمینه فناوری های نانو، سلول های بنیادی، موشکی و دفاعی، پرتاب ماهواره و بسیاری از افتخارات دیگر، ما را به یک قدرت منطقه ای و بلکه فرامنطقه ای تبدیل کرده است. در حقیقت تجربه به ما نشان داده است که هرجا در مسیر انقلاب عمل کرده ایم و مدیریت جهادی به یادگار مانده از دوران پرشکوه دفاع مقدس را خالصانه برقرار کرده ایم، به پیروزی های خیره کننده نیز دست یافته ایم و گامی دیگر به سوی تمدن اسلامی پیش رفته ایم.

به راستی با این همه مواهب، تجربیات، دستاوردهای برشمرده و بارقه های امید، باید پرسید: چرا به انقلاب امیدوار نباشیم؟

یاسر حسین پور


نشریه خانه خوبان شماره 107


مطالب مرتبط