چه احساسی نسبت به رمضان باید داشته باشیم؟

رمضان هر سال هم، اثری است که ما از خود در عالم هستی به جای می گذاریم و حتی این اثر را در روز قیامت ملاقات خواهیم کرد.

چه احساسی نسبت به رمضان باید داشته باشیم؟

به رمضان که با این همه حسن و زیبایی ما را مهمان خدا کرده است و خداوند متعال را میزبان ما قرار داده است چه احساسی باید داشته باشیم؟ با آن همه وعده های خوب الهی آیا تنها با شوق و شادی باید به سوی رمضان گام برداریم یا خوف و هراس هم در این میان جایی دارد؟
خوب می دانید که از دل شوق خوف برمی خیزد و به شوق اشتیاق است که باید از عوامل خوف ترسید و با آن عاقلانه برخورد کرد. نگرانی های ما دلیل خواهند داشت که در این مجال به برخی از عوامل این نگرانی ها اشاره خواهیم کرد.
الف) ناقص بودن اثری که از خود باقی خواهیم گذاشت
آدم حسابی ها علاقه مندند هر کاری را به درستی انجام دهند. دوست ندارند اگر اثری خلق کنند ناقص و پرعیب باشد. رمضان هر سال هم، اثری است که ما از خود در عالم هستی به جای می گذاریم و حتی این اثر را در روز قیامت ملاقات خواهیم کرد. رمضان سال بعد هم، اگر به خوبی برگزار شوند جبران کاستی های این رمضان را نخواهند کرد. هر کدام تابلوی مستقلی خواهند بود. نگرانی از اینکه مبادا این رمضان به خوبی برگزار نشود پیش این جور آدم ها رسم رایجی است و حداقل عاملی است که در کنار شوق، یک نوع نگرانی هم در ایشان ایجاد می نماید.

هر رمضان تابلوی مستقلی خواهد بود.
ب) پایین آمدن سقف پروازی ما (کم بودن اوج آدمیت ما)
دوم اینکه اگر رمضان اوج خوب بودن ماست و ما معمولا در غیر رمضان وضعیتی بهتر از رمضان پیدا نمی کنیم و هر نمره ای در رمضان دریافت کنیم و در غیر رمضان کمتر از آن خواهیم گرفت، اینکه مبادا سقف پروازی ما پایین بیاید و اوج آدمیت ما کم باشد که یقینا با بلند نظری و همت والا منافات دارد. این دومین موردی است که شدیداً عامل نگرانی آدم هایی که بلند همتند و فرومایه نیستند خواهد بود.
ج) نگرانی از رعایت نشدن حرمت رمضان
هر چه رمضان نزد علاقه مندان به خدا، مقدس تر و عزیزتر باشد همان قدر اهمیت رعایت حرمتش و قدردانی از نعمتش عامل نگرانی آنها خواهند بود. البته معلوم است هر یک از این نگرانی ها طعم و مزه خاص خود را دارد و برخی از این نگرانی ها مانند همین مورد اساساً تلخ و تنفرانگیز نیستند و اتفاقا بسیار دلنشین و شیرین هم از آب درمی آیند مانند عاشقی که در مورد نگه داشتن هدیه معشوق خود نگران باشد که مبادا صدمه ای ببیند و به سختی از آن مواظبت می کند.

5affab61a1c44.jpg


د)ترس از شقاوت
بناست در ماه رمضان بخشوده شویم و این بخشودگی آنقدر مهم است که فرستاده خدا (ص) فرموده اند:« شقی و بدبخت آن کسی است که در این ماه با عظمت از مغفرت خدا بی نصیب بماند».[1] آیا همین نگران کننده نیست که مبادا بخشیده نشویم؟ و بدی هایمان مورد عفو و اغماض قرار نگیرند و با همان بدی ها از رمضان خارج شویم؟ دیگر کجای آن پلیدی هایی که با زمزم رمضان شسته نشده اند، پاک خواهند شد؟

آیا این نگران کننده نیست که مبادا بخشیده نشویم؟ و بدی هایمان مورد عفو و اغماض قرار نگیرند؟
ذ) نگرانی از قبول عمل
اگر قرار است ماه رمضان ماه عبادت ما باشد و بناست طاعت ما در این ماه به بارگاه حضرت دوست و محضر باری تعالی عرضه شوند؛ آیا عظمت او و ابهت مقام ربویی عامل نگرانی از کمی قیمت اعمال بندگان خواهد بود؟ آیا نگرانی قبول عمل، به این علوّ مرتبت حضرت حق، دل بندگان را همیشه نمی لرزاند؟
بعضی ها وقتی که به عبادت می رسند مثلا نماز می خوانند دیگر اصلا نگرانی ندارند که آیا این نماز مورد پسند قرار خواهند گرفت یا نه؟ در حالی که برای بسیاری از امور دیگر زندگی این گونه نگرانی ها را دارند..
نمی دانند خدا اول به حس بندگان خود نگاه می کند و اگر کسی نگران قبولی عملش نباشد گویی دارد اعمالش را با کراهت انجام می دهد. دیگر چنین اعمالی نزد خدا چه ارزشی دارد؟
خدایی که قبل از عمل و بعد از عمل و در متن عمل، خود بنده اش و اقبال او و دل عاشق او را می خواهد وقتی بنده اش را ببیند که عباداتش را با بی اعتنایی به سوی خدا رها می کند و نگران رسیدن آنها به مقصود و قبولی آنها در نزد معبود نیست، دیگر این عبادات چه ارزشی پیش خدا خواهند داشت؟ اینجاست که بعضی ها از روزه چیزی جز یک ماه گرسنگی و تشنگی عایدشان نمی شود.
بی شک بیرون آمدن از این نگرانی ها و شمار دیگری که در این شمارش نیامد، جز با مدد پروردگار عالم مقدور نیست. همچنان که ورود به وادی خوف نیز جز در اثر معرفت و محبت به معبود میسور نمی باشد.
چقدر نگاه بلندی دارد انسانی که از اول نگران نتیجه ی عملش و انتهای کارش باشد و این دعای قرآنی را همراه با نوعی ترس عاشقانه و عارفانه، در بدو ورود به رمضان، زمزمه می کند:«و بگو پروردگارا مرا در هر کار با صداقت وارد کن و با صداقت خارج ساز و از سوی خود حجتی یاری کننده برایک قرار ده.»[2]

منبع: برای مهمانی خدا آماده شویم، علیرضا پناهیان

--------------------------------------
پی‌نوشت ‌ها:
[1]. عیون اخبارالرضا (ع)، ج1، ص295، باب28، ح53.
[2]. سوره اسراء، آیه 80
مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر