کریم‌ترینِ مردم

سه بار زندگی‌اش را باخدا قسمت کرده بود. نیمی از دارایی‌اش برای فقرا و نیم دیگر برای خودش. همین بود که مردم، او را «کریم اهل‌بیت» نامیدند.

کریم‌ترینِ مردم

بلندقامت بود با محاسنی انبوه، با چهره‌ای روشن به نور امامت. چه شبیه بود به نامش، نیکو! با آن چهرۀ آرام و متبسم، وقتی به #نماز می‌ایستاد، و چه بسیار به نماز می‌ایستاد، رنگ از رخش می‌پرید. زانوانش چنان به هم می‌خورد و پیشانی‌اش چنان به عرق می‌نشست که اطرافیان سراسیمه اطرافش را جست‌وجو می‌کردند به دنبال مار یا عقربی، شاید که چیزی او را گزیده باشد: «مارگزیده هم‌چنین نمی‌لرزد که حسن در نماز! چه بر او می‌رود که چنین می‌لرزد و خدا را به استغاثه می‌خواند؟» اطرافیان نمی‌دیدند. به چشم سر، به چشم دنیابین، دیدنی هم نبود که حسن بن علی در نماز، بی‌پرده و بی‌حجاب، باخدا حرف می‌زند و حقیقت آن ذات مخاطب چنان بزرگ است که خوف‌ورجای این گفت‌وگو، سرتاپایش را فرامی‌گیرد.
با پاهایی در پیشگاه خدا می‌ایستاد که با آن‌ها، بیست‌وپنج بار پیاده به حج رفته بود. دستش گشاده بود و مالش هم بسیار، اما می‌پسندید که با پای پیاده راهی خانۀ خدا شود. سه بار زندگی‌اش را باخدا قسمت کرده بود. نیمی از دارایی‌اش برای فقرا و نیم دیگر برای خودش. همین بود که مردم، او را «کریم اهل‌بیت» نامیدند؛ کریمی که هر وقت قرآن می‌خواند و به «يا ايها الذين آمنوا» می‌رسید، مى‌گفت: «لبيك اللهم لبيك.»

امالى شيخ صدوق، ص ۲۴۴، مجلس ۳۳، حديث ۲۶۲.
مناقب، ابن شهر آشوب ۴/۱۸.

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر