آنچه به دیگر اعمال انسان ارزش می بخشد و آن را در دایره حسنات و کارهای نیک چای می دهد، حسن خلق است. انسان های بد اخلاق هر اندازه هم...

  آتش بداخلاقی

آتش بداخلاقی

آنچه به دیگر اعمال انسان ارزش می بخشد و آن را در دایره حسنات و کارهای نیک چای می دهد، حسن خلق است. انسان های بد اخلاق هر اندازه هم کارهای به ظاهر نیک و حسنه از آن ها صادر شود، بی فایده است؛ چون بداخلاقی آفتی است که حسنات انسان را هم به آتش می کشد.
انسان اگر بهترین لوازم زندگی را در معرض آتش قرار دهد، هیچ نفعی به حال او ندارد؛ چون هر چه فراهم کرده است، هر لحظه ممکن است در آتش بسوزد. باید ابتدا آتش را خاموش کرد و پس از آن به دنبال تدارک و فراهم نمودن وسائل آسایش بود. این است که فرموده اند:
سُوءُ الخُلْقِ سَیِّئَهٌ لا یَنْفَعُ مَعَها کَثْرَهُ الحَسَناتِ؛ بداخلاقی گناهی است که با وجود آن حسنات و نیکی ها فراوان سودی نمی بخشد.
انسان بداخلاق در آتش است. و هر آنچه اطراف اوست در معرض آتش گرفتن است. هم دیگران در آتش او می سوزند و هم همه اعمالش با آتش بداخلاقی در معرض نابودی است.
باید از آتش بداخلاقی بیرون بیاید و استغفار کند. این که توبه بداخلاق پذیرفته نیست، به خاطر این است که هنوز آتش بداخلاقی را خاموش نکرده و توبه به حال او سودی ندارد. و این فبول نشدن توبه تعبیر بسیار تند و هشدار دهنده ای است.

همسان شرک به خدا
پیامبر اکرم(ص) بداخلاقی را همسان شرک به خدا قرار داده است. چون خداوند در قرآن می فرماید:
اِنَّ اللهَ لا یَغْفِرُ اَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مادُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللهِ فَقَدِ افْتَری اِثْماً عَظیماً؛ خداوند هرکز شرک را نمی بخشد و پایین تر از آن را برای هر کس بخواهد و شایسته بداند می بخشد. و آن کس که برای خدا شریکی قرار دهد، گناه بزرگی مرتکب شده است.
خدا می گوید: من شرک را نمی بخشم، ولی غیر شرک را می بخشم. بداخلاقی هم مثل شرک است. یعنی مثل شریک قرار دادن برای خدا، گناه بزرگی است. این است که می گوییم: بداخلاقی از گناهان کبیره است.

59eeefbe88260.jpg

در هر صورت اخلاق فاسد انسان را جهنمی می کند و از این بدتر نمی شود. فرمودند: بر شما باد به حسن خلق؛ که انسان خوش خلق حتماً به بهشت می رود و از بداخلاقی بپرهیزید و فرار کنید؛ که انسان را جهنمی می کند. تعبیر «لا محاله» یعنی تضمین شده است که انسان خوش اخلاق عاقبت بهشتی می شود و همراه پیامبر و امامان: است.
آتش نقد
انسان بداخلاق همین الآن هم در آتش است. حاج آقای دولابی می فرمودند: آیات و روایات را نقد معنا کنید. آدم بداخلاق همین الآن یک گلوله آتش است. هم خودش و هم دیگران را در این آتش می سوزاند. آدم بداخلاق همین الآن در فشار قبر است.
اِنَّ الأَبْرارَ لَفی نَعیمٍ وَ اِنَّ الفُجّارَ لَفی جَحیمٍ؛ به یقین نیکان در نعمتی فراوان اند و بدکاران در دوزخ اند.
یعنی ابرار همین الآن در بهشت اند و بدکاران همین الآن در جهنم اند. وگرنه می گفت: بعداً در بهشت اند، یا در جهنم اند. اگر کسی باطن و حقیقت آن ها را نگاه کند، می بیند. آدم بداخلاق با همه قهر است. روح او در قشار است و دیگران را هم در فشار و زحمت قرار می دهد. یعنی بهانه گیر و تنگ نظر است. معاشرت با او آدم را اذیت می کند.
وعده های خدا نقد است. همه را نقد معنا کنید. به قول حافظ:

من که امروزم بهشت نقد حاصل می شود
وعده فردای زاهد را چرا باور کنم


منبع : زیبایی اخلاق - حبیب الله فرحزاد


مطالب مرتبط