ایمان و تقوا سرچشمه برکات مادی و معنوی

ايمان و تقوى نه تنها سرچشمه بركات معنوى است كه موجب زیادی روزی های مادى و فراوانی نعمت و آبادى و عمران و بركت مادى نيز مى‏ باشد.

 ایمان و تقوا سرچشمه برکات مادی و معنوی

در آيات 16 و 17 سوره جن سخن از پاداش دنيوى مؤمنان است، مى‏ فرمايد: «اگر آن ها (جن و انس) بر طريقه ايمان استقامت ورزند ما آن ها را با آب فراوان سيراب مى‏ كنيم»(وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً). باران رحمت خود را بر آن ها فرو مى ‏باريم، و منابع و چشمه‏ هاى آب حيات بخش را در اختيارشان مى‏ گذاريم، و آنجا كه آب فراوان است همه چيز فراوان است، و به اين ترتيب آن ها را مشمول انواع نعمت ها قرار مى‏ دهيم.

اين براى چندمين بار است كه قرآن مجيد روى اين مطلب تكيه مى‏ كند كه ايمان و تقوى نه تنها سرچشمه بركات معنوى است كه موجب زیادی روزی های مادى و فراوانی نعمت و آبادى و عمران و بركت مادى نيز مى‏ باشد. البته آن چه مايه فراوانی نعمت مى ‏شود، استقامت بر ايمان است نه اصل ايمان، زيرا ايمان موقت و زودگذر نمى ‏تواند چنين بركاتى از خود نشان دهد، مهم استقامت بر ايمان و تقوى است كه پاى بسيارى در آن لنگ و لرزان است.

سپس به حقيقت ديگرى در همين رابطه اشاره كرده، مى ‏افزايد: «منظور اين است كه ما آن ها را با فراوانی نعمت بيازمائيم»(لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ). آيا فزونى نعمت مايه غرور و غفلت آن ها مى ‏شود؟ يا سبب بيدارى و شكر گزارى و توجه بيشتر به خدا؟

و از اينجا روشن مى ‏شود كه يكى از اسباب مهم امتحان الهى فراوانی نعمت است، و اتفاقا آزمايش به وسيله نعمت از آزمايش به وسيله عذاب سخت ‏تر و پيچيده‏ تر است، زيرا طبيعت فزونى نعمت، سستى و تنبلى و غفلت و غرق شدن در لذائذ و شهوات است، و اين درست چيزى است كه انسان را از خدا دور مى‏سازد و ميدان را براى فعاليت شيطان آماده مى‏كند تنها كسانى مى ‏توانند از عوارض نامطلوب فراوانی نعمت در امان بمانند كه همیشه به ياد خدا باشند، ذكر او را فراموش نكنند، و با يادآوري هاى مداوم خانه قلب را از نفوذ شياطين حفظ کنند. از این رو می فرماید: « و هر كس از ذكر پروردگارش روى گردان شود، او را به راه عذاب شديد و روز افزونى مى ‏برد» (وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً).

به اين ترتيب، در این آيات، از يك سو رابطه ايمان و تقوى را با فراوانی نعمت بيان مى‏كند، و از سوى ديگر رابطه فزونى نعمت را با آزمون هاى الهى، و از سوى سوم رابطه روی گرداندن از خدا را با عذاب مشقت ‏بار و روز افزون، و اين ها حقايقى است كه در آيات ديگر قرآن نيز به آن اشاره شده است. چنان كه می فرماید: «هر كس از ياد من روى گردان شود، زندگى تنگ و سختى خواهد داشت».(طه/124).

آرى تقوا است كه به انسان آگاهى مى ‏دهد، همانگونه كه آگاهي ها به انسان تقوا مى‏ بخشد، يعنى اين دو در يكديگر تاثير متقابل دارند، لذا در حديث معروفى مى‏ خوانيم: «هر گاه شياطين و خوهاى شيطانى بر قلب هاى آدميان مسلط نمى‏ شدند مى ‏توانستند به ملكوت و باطن آسمان و جهان هستى بنگرند». تقوا يك نيروى كنترل درونى است كه انسان را در برابر طغيان شهوات حفظ مى‏ كند، و در واقع نقش ترمز نيرومندى را دارد كه ماشين وجود انسان را در پرتگاه ها حفظ و از تندروي هاى خطرناك، باز مى ‏دارد.

در حدیثی امير مؤمنان على (ع) مى ‏فرمايد: «تقوا همچون مركبى است راهوار كه صاحبش بر آن سوار است و زمامش در دست او است و تا دل بهشت او راه پيش مى‏ برد»(1) البته تقوا به اين نيست كه انسان انزوا و گوشه گيرى انتخاب كند، بلكه بايد در دل اجتماع باشد و اگر اجتماع آلوده بوده خود را حفظ كند.

#قرآن #ایمان #تقوا #برکات_مادی #برکات_معنوی

علی کفشگر فرزقی

منبع: تفسير نمونه، ناصر مکارم شیرازی، ج‏25، ص: 121و ج 23،ص399

-------------

پی نوشت:

1. الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏8، ص: 67 نقل ازتفسیر نمونه،ناصر مکارم شیرازی،ج23، ص 399

مطالب مرتبط
دیدگاه خود را ارسال کنید
تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ویژه ها
عید در حرم امام رئوف

عید در حرم امام رئوف

9224

عید در حرم امام رئوف


عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

عکس حرم مطهرامام رضا علیه السلام

8634

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز حرم مطهرامام رضا علیه السلام


زائر حرم امام رضا علیه السلام

زائر حرم امام رضا علیه السلام

7963

دولت دراین سرا و گشایش دراین در است ... السلام علیک یا انیس النفوس یا علی بن موسی الرضا(ع) #امام_رضا_علیه_السلام #حرم_امام_رضا_علیه_السلام #حرم_مطهر_رضوی


ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

ضریح حرم مطهر امام رضا علیه السلام

8911

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن بیمارم و دخیل شفای تو می شوم


دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

دربانان حرم مطهر امام رضا علیه السلام

9693

از رهگذر خاک سر کوی شما بود؛ هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد


بیشتر