در عصر غیبت کبری، ملاقات امکان دارد؛ ولی با شرایطی. یکی از این شرط ها، پاکی و تقواست: آنهایی که توفیق دیدار پیدا می کنند، در بوق و کرنا نمی کنند. باید سید بحرالعلوم (رحمة الله) بود که ضرب المثل تقواست، باید....

  تطبیق نادرست علائم ظهور

تطبیق نادرست علائم ظهور

یکی از جریان هایی که مهدویت را دچار آسیب می کند، مسئله تطبیق های نادرست در علائم و نشانه های ظهور است. تطبیق یعنی چه؟ مثلاً حدیث داریم که قبل از قیام امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) سید حسنی باید قیام کند. این درست است و ما هم منکرش نیستیم؛ اما اینکه این حدیث را به چه کسی تطبیق بدهیم که سید حسنی کیست، ما نمی دانیم! نه در روایت مشخصات دقیق آمده و نه ما حق داریم که این کار را بکنیم یا بگوییم: فلانی دجال است! فلانی سید حسنی است!

علائم و نشانه های ظهور دو قسم است: 1. علائم حتمی؛ 2. علائم غیرحتمی. خیلی از این علائم غیر حتمی است؛ یعنی اگر تحقق پیدا کند، به معنای این نیست که قیام حتماً صورت می گیرد؛ [این ها] نشانه است. به عبارت دیگر، بعضی از علائم ظهور، متصل به ظهور نیست؛ یعنی ممکن است اتفاق بیفتد و سیصد سال بعد از آن ظهور رخ دهد؛ مثلاً گفته اند: «سقوط بنی عباس از نشانه های ظهور است.» خب بنی عباس هفتصد سال است که سقوط کرده است و این، دلیل نمی شود.

بعضی از علائم هم حتمی است؛ دو سه تا هم بیشتر نیست؛ مثلاً خروج سفیانی و دجال و سید حسنی؛ اما این که اینها چه افرادی هستند و کجا و چه ساعتی خروج می کنند را نمی دانیم؛ بنابراین سی دی هایی که به این اسم تولید می شود و جلساتی که عده ای به اسم تطبیق علائم و نشانه های ظهور با آن دکان باز می کنند، یک انحراف است. باید به جای اینها، دنبال وظایمان در زمان غیبت بگردیم؛ این ها خود به خود تحقق پیدا می کند.

یکی از جریان هایی که مهدویت را دچار آسیب می کند، مسئله تطبیق های نادرست در علائم و نشانه های ظهور است.

دو چیز را در زمان غیبت، محکم تکذیب کنید: 1.تعیین وقت؛ 2. ادعای رؤیت.

1. تعیین وقت

ممکن است کسی بیاید و بگوید فلان سال، سال ظهور است! از کجا می گوید؟! در خواب دیده است! مگر خواب برای ما پیام شرعی می آورد؟! مگر حجت را ثابت می کند؟! کتابی نزد من هست که در آن، نویسنده محترم که متأسفانه بی احتیاطی کرده است، می گوید: فردی آقا ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در خواب دید و گفت: «آقا! قیام شما را در چه سالی می بینیم؟» آقا فرمودند: «آن سالی که سپتامبر اتفاق می افتد!» بعد این مطلب، نویسنده از خودش تحلیلی گذاشته که منظور آن، حادثه یازده سپتامبر است و آن سال را به عنوان سال ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) معرفی می کند! حال از حادثه یازده سپتامبر، چند سال است که گذشته و تمام شده است؛ اما ظهور پیش نیامد. این ها عقاید مردم را سست می کند. شما بر اساس یک خواب، کتاب می نویسید؟! با عقاید مردم بازی می کنید! مگر می شود یک نفر با خواب بیاید و مسئله مهمی را اثبات کند؟!

گفته اند: «کسی حق ندارد [برای ظهور] وقتی تعیین کند.» بله، فلان مرجع فرموده اند: «پیرمردهای ما هم امید ظهور داشته باشند.» این، حرف درستی است؛ همه باید امید ظهور داشته باشند. باید آن قدر امید ظهور داشته باشیم که بگوییم انشاءالله همین جمعه اتفاق بیفتد؛ اما آیا می توانیم بگوییم که [حتماً] این جمعه اتفاق می افتد؟! امید داشتن به ظهور، غیر از تعیین زمان برای ظهور است. آن مرجع بزرگوار، [مرحوم آیت الله العظمی بهجت (رحمة الله)] فرموده اند: «همه امید داشته باشند.»

امید داشتن به ظهور، غیر از تعیین زمان برای ظهور است.

از زمان غیبت کبری که از سال (329.ق) شروع شده تا الان که بیش از 1100 سال می گذرد، علمای ما منتظر بوده اند. شیخ طوسی (رحمة الله) کتاب غیبت را هزار سال پیش نوشته است؛ همچنین کتاب غیبت نعمانی و کتاب شیخ مفید (رحمة الله) و دیگر آثار علما. از آن زمان، خیلی از افراد هم از دنیا رفتند؛ اما منتظر بودند. اینکه کسی برای ظهور وقت تعیین کند، یک آسیب است.

2. ادعای رؤیت

فردی ادعای رؤیت می کند که ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خانه ما آمدند یا فلان جا نور سبز دیدیم! این حرف ها اگر هم برای کسی اتفاق بیفتد، تجربه شخصی است؛ حق تبلیغ و ترویج و باز کردن دفتر و دستک و دکان ندارد. در همین کشور، در مجله، دستخط به نام امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چاپ کرده اند! این جایز نیست!

بحث ملاقات در عصر غیبت، یک بحث کلامی است. جناب شیخ مفید (رحمة الله) می فرمایند: «امکان ندارد.» جناب شیخ طوسی (رحمة الله) می فرمایند: «امکان دارد.» هر کدام هم ادلّه ای دارند. ما با فهم قاصرمان معتقدیم که در عصر غیبت کبری، ملاقات امکان دارد؛ ولی با شرایطی. یکی از این شرط ها، پاکی و تقواست: آنهایی که توفیق دیدار پیدا می کنند، در بوق و کرنا نمی کنند. باید سید بحرالعلوم (رحمة الله) بود که ضرب المثل تقواست، باید مقدس اردبیلی (رحمة الله) بود که برای تقوای او می توان قسم خورد. این ها توفیق تشرف پیدا می کنند نه هر کسی.

سخنرانی: حجت الاسلام و المسلمین دکتر رفیعی، رواق امام خمینی، 8 مهر1390

منبع: کتاب مشکات، خاتم ولایت (منتخب سخنرانی های حرم مطهر رضوی با موضوع مهدویت)، معاونت تبلیغات و ارتباطات اسلامی آستان قدس رضوی


مطالب مرتبط