او تجسم حکومت الهی، تجسم آیات قرآن در میان مسلمین، تجسم «اشَدّاءُ عَلی الکُفّار رُحَماءُ بَینَهُم» و تجسم عدل مطلق بود. او ...

  علی (علیه السلام)، تجسم آیات قرآن

علی (علیه السلام)، تجسم آیات قرآن

او تجسم حکومت الهی، تجسم آیات قرآن در میان مسلمین، تجسم «اشَدّاءُ عَلی الکُفّار رُحَماءُ بَینَهُم» و تجسم عدل مطلق بود. او فقرا را به خود نزدیک می کرد و ضعفا را مورد رعایت خاص قرار می داد. برجستگانی که با پول و زور، خودشان را به ناحق مطرح کرده بودند، در نظر علی با خاک یکسان بودند. آنچه در چشم و دل او ارزش داشت، ایمان، تقوا، اخلاص، جهاد و انسانیت بود. با این مبناهای با ارزش، امیرالمؤمنین (علیه السلام) کمتر از پنج سال حکومت کرد.
بزرگترین خصوصیت او تقواست. نهج البلاغة او کتاب تقواست و زندگی او راه و رسم تقواست.
این آیة شریفه: «وَ مِنَ الناّسِ مَن یشَری نفَسَهُ ابتغِاءَ مَرضاتِ الله» در شأن امیرالمؤمنین (علیه السلام) نازل شده و تأویل این آیه، علی بن ابیطالب (علیه السلام) است. آیه می گوید: در میان مردم کسانی هستند که جان خودشان را، وجود خودشان را، یعنی عزیزترین سرمایه ای که هر انسانی دارد، این سرمایة عزیزِ انحصاری غیرقابل جبران که - اگر این را دادی دیگر به جای این چیزی نمی آید - بعضی ها همین سرمایه را، همین موجودی را یک جا می دهند برای اینکه خشنودی خدا را به دست بیاورند، فقط همین.
شما تاریخ زندگی امیرالمؤمنین (علیه السلام) را نگاه کنید، از کود کی، از آن وقتی که در نه سالگی یا سیزده سالگی، به نبوت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) ایمان آورد و آگاهانه و هوشیارانه، حقیقت را شناخت و به آن تمسّک جست، از آن لحظه تا آن لحظه ای که در محراب عبادت مثل سحرگاه روز نوزدهم ماه رمضان، جان خودش را در راه خدا داد و خشنود، خوشحال، سرشار از شوق به لقاء پروردگار رسید، در طول این پنجاه سال تقریباً، یا پنجاه و دو سه سال، از ده سالگی تا شصت و سه سالگی، شما ببینید یک خط مستمری وجود دارد در شرح حال زندگی امیرالمؤمنین (علیه السلام) و آن خط ایثار و از خودگذشتگی است؛ در تمام قضایایی که در طول این تاریخ پنجاه ساله بر امیرالمؤمنین (علیه السلام) گذشته، شما نشانة ایثار را مشاهده می کنید از اول تا آخر، حقیقتاً این درس است برای ما. و ما که علی گو و علی جو و معروف در جهان به محبت علی بن ابیطالب (علیه السلام) هستیم، باید درس بگیریم از امیرالمؤمنین (علیه السلام)، صرف محبت علی کافی نیست، صرف شناختن فضیلت علی کافی نیست.
علی امتیازش این بود که در حصار «خود» گرفتار نبود. «من»، برای او هیچ مطرح نبود، آنچه برای او مطرح بود وظیفه بود و هدف بود و جهاد فی سبیل الله بود و خدا بود.

منبع: کتاب انسان 250 ساله مقام معظم رهبری


مطالب مرتبط