تشیع، یعنی پیروی از مکتب اهل بیت (علیهم السلام) برای ایجاد حاکمیت حقیقی اسلام، برای اعتلای حقیقی کلمة قرآن و برای روشن کردن و پیاده کردن معارف قرآنی در میان مردم.

  مبارزه فرهنگی

مبارزه فرهنگی

ائمه می خواهند حکومت اسلامی درست را بر سرپا کنند؛ می خواهند نظام علوی را برقرار بکنند، چه باید بکنند؟ اولین کار این است که ذهنیت مردم را عوض کنند؛ فرهنگ به اصطلاح اسلامی ضد اسلامی را که در ذهن مردم رسوخ کرده، از آنها بگیرند و جای آن را با فرهنگ خوب و صحیح و قرآن حقیقی و توحید واقعی جایگزین کنند؛ این همان مبارزة فرهنگی است. پس مبارزة فرهنگی فقط نشستن و از احکام اسلام چیزهایی را بیان کردن بدون یک جهت گیری، بدون یک سَمت گیری انقلابی نیست؛ بلکه مبارزة فرهنگی این است که سعی کنند ذهنیت مردم را و فرهنگ حاکم بر ذهن های مردم را عوض کنند، تا راه را برای حکومت الهی هموار کنند و راه را بر حکومت طاغوتی و شیطانی ببندد و امام باقر (علیه السلام) این کار را شروع کرد. باقرالعلم الاولین یعنی این؛ حضرت شکافندة حقایق قرآنی و دانشهای اسلامی بود. واقعاً قرآن را برای مردم تبیین می کرد. لذا بود که هر کسی که نفَس امام باقر علیه السلام به او می خورد و او وابسته نبود، سر سپرده نبود، این یقیناً نسبت به وضع حاکمیتِ زمان، نظرش بر می گشت. لذا بسیاری از مردمی که افراد متوسطی هم بودند در زمان امام باقر (علیه السلام) گرایش پیدا کردند به مکتب اهل بیت (علیهم السلام)، به مکتب امامت، به همان چیزی که در عرف رایج امروز ما به آن تشیع گفته می شود. تشیع، یعنی پیروی از مکتب اهل بیت (علیهم السلام) برای ایجاد حاکمیت حقیقی اسلام، برای اعتلای حقیقی کلمة قرآن و برای روشن کردن و پیاده کردن معارف قرآنی در میان مردم. هر کسی که امام باقر (علیه السلام) با او ارتباط پیدا می کرد و مطالب را به او می گفت ذهنیت او تغییر پیدا می کرد و عوض می شد. این کار اول امام باقر (علیه السلام) بود که یک کار بسیار مهم و اساسی بود و بیشترین کار امام باقر علیه السلام هم این بود.

منبع: کتاب انسان 250 ساله مقام معظم رهبری


مطالب مرتبط