برشی از کتاب اندیشه‌های بلورین (01)

سوال من

گاهی وقت‌ها فکرهای عجیبی درباره‌ی خدا به ذهن من می‌رسد، حتی می‌ترسم درباره‌ی آنها با کسی حرف بزنم. در محله‌ی ما یک دیوانه وجود دارد. مردم می‌گویند از بس فکرهای عجیب و غریب کرده، دیوانه شده است. من هم می‌ترسم به خاطر فکرهایی که درباره‌ی خدا میکنم، دیگران فکر کنند دیوانه شده‌ام. اما چند وقتی است که خیلی سوال‌ها درباره‌ی خدا دارم. آیا فکر کردن به سوالاتی که دارم، کار درستی است؟ یا ممکن است باعث دیوانگی من شود...


دوست خوب من!
نوجوانی دوره‌ی جدید و تکرار نشدنی زندگی توست.
مطمئن باش خیلی از دوستان خودت هم مثل تو هستند. نوجوانی دورە‌ی کنجکاوی برای دانستن و تجربە‌ی بیشتر است. چه دانشی بهتر از اینکه بخواهی خدای خود را بهتر بشناسی؟! خداشناسی بهترین راه است که تو بتوانی خودت را پیدا کنی و آینده‌ات را به بهترین شکل بسازی. پس اصلا نگران افکارت نباش. هر سوالی دربارە‌ی خدا به ذهنت میرسد، از والدین یا از معلمت بپرس، حتی می‌توانی جواب سوال‌هایت را در کتاب‌ها یا در سایت‌هایی که مخصوص پاسخ هستند، پیدا کنی. خیلی از نویسندگان و دانشمندان دینی ما شب و روز مطالعه و تلاش میکنند، تا به سوالاتی که به ذهن تو و بقیە‌ی دوستانت میرسد، جواب بدهند. مطمئن باش اگر دنبال جواب سوالی باشی، حتما به آن میرسی. هرچند دربارە‌ی خداوند، چیزهایی وجود دارد که انسان‌ها هرگز نمی‌توانند آن را درک کنند؛ در هر صورت فکرکردن به خدا و سوال‌هایی که به ذهن تو میرسد، نشانه آن است که تو نوجوان باهوش و شایسته‌ای هستی. هیچوقت فکر کردن باعث دیوانه شدن نمی‌شود. فکر کردن به قدری خوب است که بزرگان دین ما دربار‌ە‌ی آن فرموده‌اند:
یک ساعت فکرکردن از هفتاد سال نماز خواندن و عبادت کردن، برتر است. پس اصلا نگران نباش. با خیال آسوده، سوال‌هایت را بپرس و مطمئن باش ما به آن پاسخ میدهیم.

کتاب اندیشه‌های بلورین۱