برداشتی از کتاب زنان عاشورایی (3)
«بعد از حسین(ع) دیگر هیچزمان همسری برنمیگزینم.»
فکر میکنین این جمله از چه کسی میتونه باشه؟
رباب(س) همسر امام حسین(ع) و دخترِ امریالقیس کلبی بود. پدرشون قبل از مسلمون شدن مسیحی بودن و بعدها در زمان عمربنخطاب اسلام آوردن. بعد از آن، امیرالمؤمنین علی(ع) ایشان رو برای فرزندشون امام حسین(ع) خواستگاری کردن.
وقتی امام حسین(ع) به سمت کربلا حرکت کردن، رباب(س) هم همراه کاروان بودن. ایشان از نزدیک تمام مصیبتهایی رو که بر اهلبیت(ع) گذشت دیدن و شاهدِ شهادت همسرشون حسینبنعلی(ع) و فرزند شیرخوارشون، حضرت علیاصغر(ع) بودن.
بعد از عاشورا نیز همراه دیگر زنان اهل بیت(ع) اسارت کوفه و شام را تحمل کردن تا سرانجام به مدینه برگشتن.
نقل شده بعد از واقعه عاشورا، بعضی از بزرگان و اشراف از ایشان خواستگاری کردن؛ اما رباب(س) نپذیرفتن و فرمودن:
«بعد از فرزند رسول خدا(ص)، هرگز همسری انتخاب نمیکنم.»
این بانویِ عاشورایی پس از آن تا پایان عمرشون در مدینه برای امام حسین(ع) عزاداری میکردن و در سوگ ایشان شعر میسرودن. از امام صادق(ع) نقل شده که فرمودن: وقتی امام حسین(ع) به شهادت رسیدن، رباب(س) آنقدر گریه کردن که اشک چشمهاشون خشک شد.
سرانجام حدود یک سال بعد از واقعه کربلا، این بانوی وفادار از شدت اندوه و داغِ شهادتِ امام حسین(ع) از دنیا رفتن و در مدینه به خاک سپرده شدن.
برداشتی از کتاب زنان عاشورایی